Κουφαηδόνι

Όταν πενθώ τ’ ανθρώπινα,
σφαλίζω κάθε οθόνη.
Τα όρη παίρνω, τα βουνά,
να βρω το κουφαηδόνι.

Ξέρει εκείνο να μου πει
χρησμούς και παραμύθια,
να γιάνουν όλες οι πληγές
που μου κεντά η αλήθεια.

Μόνο ψηλά κι απόμερα,
στα πράσινα … Διαβάστε περισσότερα

Στην αθέατη πλευρά

Για κάποιους η νίκη δεν είναι πιθανή.
Το σύμπαν για χάρη τους δεν συνωμοτεί.
Για κάποιους ο ήλιος πάντα καίει πολύ
και το φεγγάρι δεν φλερτάρει με τη γη.

Για κάποιους η νύχτα είναι αγκαραθιά.
Η μέρα αρκείται στα λίγα … Διαβάστε περισσότερα

Καλοκαίρι

Απ’ όλες σου τις εποχές τρέμω το Καλοκαίρι,
γιατί φαντάζει ανέμελο μα κρύβει ένα μαχαίρι.
Μέχρι να πεις «ανάσανα», σε έχει πυρπολήσει
και μόνο ο αναμάρτητος μπορεί ν’ αυτομολήσει.

Σε περιβόλια και ακτές το παραγάδι ρίχνει.
Σε σημαδεύει στην καρδιά … Διαβάστε περισσότερα

Ευχή στα μπλε

Φτερούγα στ’ αλμυρό νερό,

φτερούγα από βράχο,

για να σε παίρνω αγκαλιά,

ψυχή μου, ήθελα να ’χω.

 

Να είναι ο κόσμος θάλασσα

με ανθισμένους κήπους

κι εμείς φευγάτοι ναυτικοί

σε μυρωμένους στίχους.

 

Να μη φοβάμαι τη σκουριά

στ’

Διαβάστε περισσότερα

Μπλε

Έλα να σου δείξω το Μπλε.
Είναι το μόνο χρώμα που δεν έχει σάρκα.
Κι όμως. Μπορεί και ανταριάζει κάθε αφύλαχτο σώμα.
Στον έρωτά του αν πέσεις, λένε, χάνεσαι.
Φυκιάδες πόθοι κατακλύζουν την ανάσα σου.
Κι είναι αδύνατο μετά να
Διαβάστε περισσότερα

Πεταλουδένιο

Αν το μπορούσα να τρυγώ τα λούλουδα του κόσμου,
με νέκταρ θα ξεδίψαγες, αυγερινέ και φως μου.
Πεταλουδένια μου ψυχή, φιλί μου κεχριμπάρι,
ποια μοίρα λαφροπάτητη ταξίδι θα σε πάρει;

Δεν έχω βιος να σου κρατώ, ορμήνια να σου δώσω,… Διαβάστε περισσότερα

Έτσι γράφονται τα ποιήματα…

Το ταξίδι μέσα μου
δεν έχει προβολείς που εκρήγνυνται
χειροκροτήματα που θωπεύουν
λόγια που φιδοσέρνονται
οθόνες αδηφάγες
επιτηδευμένους ακκισμούς
αστέρες θορυβοποιούς και
κακοφορμισμένα παίγνια.
Δεν έχει τροφή για τα μάτια του κόσμου.

Το ταξίδι μέσα μου
έχει κλίνες αξόδευτες, απέραντες,… Διαβάστε περισσότερα

Αχ η Γαλήνη

Αχ, η Γαλήνη
Ένα αλαβάστρινο αστέρι μες στη δίνη
Να την αγγίξει η ψυχή μου δεν αφήνει

Μόλις τολμήσω
Το σκοτεινό μου ουρανό να συγυρίσω
Και το διχτάκι μου στο διάβα της να ρίξω

Λέπια φοράει
Γοργά του κόσμου το … Διαβάστε περισσότερα

Ο δεκαπεντασύλλαβος του Αιγέα

Στου βράχου τ’ ακροφτέρουγο επόπτευες ολόρθος
και του πελάγου ο αχός γλυκόλαλος σαν όρθρος.
Στο στέρνο σου φωλιάζανε πανώρια αλμυροπούλια,
τσι δύσης ο αυγερινός, τσ’ ανατολής η πούλια.

Κι όταν ικέτης άπλωνες τα χέρια σαν κατάρτια,
λευκή παντιέρα γύρευες, ποτέ … Διαβάστε περισσότερα

Καλπάκι 2020

Ξώμεινες εκεί ν’ αγναντεύεις το Απροσδόκητο. Στο στέρνο σου αετοφωλιές, στα μπράτσα σου περιβραχιόνιο οι ευωδιές του θυμαριού, των αγριόβατων, του έλατου. Στα χείλη αστείρευτη νεροσυρμή οι αθιβολές των μακρινών προγόνων. Και στους λαγόνες λύκων κι αγριογούρουνων οι πατουχιές.

Δεν … Διαβάστε περισσότερα