Μοναξιά

Ζόρικη είναι η μοναξιά
κι όλοι την αποφεύγουν,
απ’ το βαρύ τον ίσκιο της
το στρίβουν και ξεφεύγουν.

Μα εγώ την έχω στα ψηλά,
στο εικονοστάσι μέσα
και σαν θεό την προσκυνώ,
γιατί έχει αλήθεια, μπέσα.

Όταν αντίκρυ μου σταθεί… Διαβάστε περισσότερα

Σαν γιορτή

Άλλος ξυπνάει τη χαραυγή
για βάρδια στην εντατική
και άλλος τραγουδάει
από ένα μπαρ γυρνάει.

Άλλος ιδρώνει, αγκομαχά
το κομπρεσέρ βροντοχτυπά
κι άλλος με μαύρο βέλο
σχολιάζει τον Οθέλλο.

Άλλος στην πλώρη φορτηγού
το κύμα οργώνει του γιαλού
κι άλλος … Διαβάστε περισσότερα

Παλιά καρδιά

Εγώ έχω μια παλιά καρδιά
κι εσύ καινούργιο αμάξι.
Τέτοιο ζευγάρι όποιος δει,
θα κλάψει ή θα γελάσει.

Αν κλάψει, θα ’ναι επειδή
δεν έχει λησμονήσει
αυτά που κάποτε κι αυτός
πολύ είχε αγαπήσει.

Αν θα γελάσει, είν’ επειδή
στο … Διαβάστε περισσότερα

Παντούμ γενέθλιο

Τα χρόνια μου λέξεις στρουθιά κουρασμένα
ψιμύθια, πόρπες σ’ αρχέγονους μύθους
δεν έχουν σιρόπι ροδιού για εμένα
αρχίγραμμα μόνο σε γυάλινους λίθους.

Ψιμύθια, πόρπες σ’ αρχέγονους μύθους
ζητώ το παιδί που μαζί τους ξεχνιέται
αρχίγραμμα μόνο σε γυάλινους λίθους
το … Διαβάστε περισσότερα

Άλικο φιλί

Σε μια πράσινη θάλασσα,
σε δάσος φουντωμένο,
σε ψάχνω κι όλο χάνομαι,
πουλάκι αλαφιασμένο.

Τα δέντρα φτιάχνουνε σκιές,
οι θάμνοι πολεμίστρες
κι όλα τα χαμολούλουδα
τύρφη, αμανίτες, γλίστρες.

Μα εγώ σαν το ακράτητο,
το έφηβο ρυάκι,
κυλάω όλο προσμονή,
χωρίς … Διαβάστε περισσότερα

Νίκη και Ήττα

Η Νίκη είναι ένα μικρό κοράσι σε περβόλι,
σα σεργιανίζει το κοιτούν με μια λαχτάρα όλοι.
Κρατά στο χέρι ένα γερό μα αδειανό καλάθι,
να το γεμίσει με καρπούς γλυκούς αλλά και λάθη.

Η Ήττα είναι γερόντισσα σ’ απόμερο χαγιάτι,… Διαβάστε περισσότερα

Εσύ, σεβάσου…

Εσύ βολτάρεις στο γιαλό
με τον καφέ στο χέρι
και στην απέναντι στεριά
θερίζει το μαχαίρι.

Εσύ με ψύλλου πήδημα
ωρύεσαι και βρίζεις,
μα ούτε που φαντάζεσαι
τι εστί να μην ελπίζεις.

Εσύ που κοκορεύεσαι
πως τάχα όλα τα ξέρεις,… Διαβάστε περισσότερα

Φθινοπωράκι μου…

Στα όνειρά μου απάγκιασε
ένα φθινοπωράκι,
με λουλακί αδιάβροχο,
προσφάι στο δισάκι.

Είχε δεμένο στο λαιμό
φουλάρι μεταξένιο,
γεμάτο πλατανόφυλλα
και χρυσοκεντημένο.

Στο μπράτσο είχε περαστή
μια καλαθούνα οπώρες.
Σεργιάνιζε στις γειτονιές
και γλύκαινε τις ώρες.

Κοντοστεκόταν στην αυλή
που … Διαβάστε περισσότερα

Σαν αμανίτης

Λίγο πριν φτάσει ο Μάιος,
λίγο πριν φύγει ο Απρίλης,
το δρόμο πήρα το γνωστό,
εκεί που ανθίζει το βουνό.

Είχα τα χέρια μου αδειανά,
σύννεφα στην καρδιά μου
τραγούδια άλικα στ’ αυτιά,
γι’ άπιαστα όνειρα, παλιά.

Έκανα μέσα μου … Διαβάστε περισσότερα

Ανοιξιάτικο

Αν είσαι η μυλόπετρα κι εγώ τ’ αβρό σταράκι,
ποια αγάπη χεροδύναμη σοδειάζει τ’ αλευράκι;

Αν είσαι αγρός ανέμελος κι εγώ αίμα ανθισμένο,
ποιος έρωτας με ξέχασε και ποιον να περιμένω;

Αν είσαι αλάδανος αψύς κι εγώ φιλί φτεράκι
ποιο … Διαβάστε περισσότερα