Σήμερα θα ’χες τη γιορτή σου
κι εγώ θα γιόρταζα μαζί σου.
Μα εσύ προτίμησες τα νέφη
απ’ τις κιθάρες και το ντέφι.
Φόρεσες τ’ άσπρα, τα λινά σου,
τ’ αστραφτερά χαμόγελά σου
και με του Ζέφυρου το χέρι
ταξίδεψες … Διαβάστε περισσότερα
Tag Archives: Τραγούδι
Αναχωρούν οι ποιητές
Αναχωρούν οι ποιητές με τα σκασμένα χείλη,
στην κάψα του καλοκαιριού σταλίζει τ’ ασφοδίλι.
Η σκοτεινή τους θάλασσα ποτέ της δεν μερεύει
τρεις νύχτες αναπαύεται και δεκατρείς αντρειεύει.
Καλομελέτα κι έρχεται το ζόρικο μελτέμι,
να χτίσει πετροκάραβα με σμίλη και … Διαβάστε περισσότερα
Θάλασσα αφίλητη
Έχω τη θάλασσα καιρό να τη φιλήσω
και δεν μ’ αφήνει η καταχνιά να τραγουδήσω.
Μοιάζουν τα κύματα βαρκάκια ορφανεμένα
κι έχουν στο διάβα τους μια θέση και για μένα.
Όταν γεμίζει το φεγγάρι και βαραίνει,
στους ουρανούς περιπλανώμενο ασθμαίνει,… Διαβάστε περισσότερα
Μαγιάτικο φθινόπωρο
Ένα μικρό φθινόπωρο
στου Μάη το μπαλκόνι
άλλον τονε χαϊδολογεί
και άλλον τον θυμώνει.
Οι κότσυφες χαμοπετούν,
οι γάτες χουχουλιάζουν
και τ’ ανυπόμονα παιδιά
στα σύννεφα γκρινιάζουν.
Καφές στην κούπα την ψηλή
κουλούρι σουσαμένιο,
του Ψαρονίκου το σκαρί
σε πέλαγο … Διαβάστε περισσότερα
Λιανοτράγουδα της Άνοιξης
Σε βλέπω και ταράζομαι, ανθίζω, βαλαντώνω
και δέρμα πέτρινο, αψύ, να γαντζωθείς σου στρώνω.
Ευωδιαστός λαβύρινθος στα χόρτα ξεφυτρώνει
και η κοντέσα η Μέλισσα το μίτο της απλώνει.
Έχεις πουλί ή λέλουδο, χαρά μου, στην καρδιά σου
κι όλο το … Διαβάστε περισσότερα
Ζωγράφισέ μου ένα σπίτι
Ζωγράφισέ μου ένα σπίτι
με καμινάδα και φεγγίτη,
με ρόπτρο χάλκινο στη θύρα
και μια νεράιδα καλομοίρα.
Ζωγράφισέ μου ένα γιατάκι
κουκλίστικο σαν παλατάκι,
με ψηλοτάβανα δωμάτια
και δυο ξυλόγλυπτα χαγιάτια.
Ζωγράφισέ μου μια φωλίτσα
με μια βοτσαλωτή αυλίτσα
και … Διαβάστε περισσότερα
Κλεψύδρα
Κάτι θα ζήσει, κάτι θα πεθάνει
είν’ η ζωή ένα παράξενο γιορντάνι.
Σαν το φοράς μπορεί να κλαις, ή να γελάς,
αλλού νομίζεις και αλλού στο τέλος πας.
Κάτι θ’ ανοίξει, κάτι θα σφαλίσει
είν’ ο καιρός δοκιμασία κι αλισβερίσι.… Διαβάστε περισσότερα
Παιδικό δωμάτιο
Μείνε, θα σε νανουρίσω
Μ’ όνειρα φτερά, γαλανά
Γείρε στο προσκεφαλάκι
Μάτια μου γλυκά, βροχερά
Όχι, μη μου κλαις
Μόνο εσύ δεν φταις
Ν’ αγαπάς…
Κι όσο ο χρόνος θα μας προσπερνά
Σαν καράβι μ’ ανοιχτά πανιά
Τ’ άδεια χέρια … Διαβάστε περισσότερα
Αγγελόκρουσμα
Όταν σου γνέψουν οι άγγελοι,
ό, τι κι αν πουν για σένα,
φύλλα πεσμένα απ’ τα κλαδιά,
στο χούμο χωνεμένα.
Μοιάζει σκαρί ακυβέρνητο
ο λόγος τους στο κύμα
και δεν μετράει όπως μετρά
το ξόδι σου στο μνήμα.
Αφού για … Διαβάστε περισσότερα
Της λάσπης το καφέ
Ο ήχος της βροχής
σε στέλνει να πλυθείς
οι λύπες κι οι πικρίες
απόνερα να γίνουν
τα ζόρια ν’ απαλύνουν
Οι στάλες κι οι δροσιές
μουσκεύουν τις βραγιές
στο σώμα, την καρδιά σου
να βρει φωλιά ο σπόρος
ζωής αγγελιοφόρος… Διαβάστε περισσότερα