Τα μυώδη μπράτσα του σιγοτραγουδούν
κι ίσως με το αριστερό του πόδι να κρατάει το ρυθμό.
Πουλιά αποδημητικά οι χιλιετίες
στις χορδές της άρπας του πάλλονται
πότε παρούσες, πότε απούσες στη στρατόσφαιρα.
Με τον κορμό ορθόστητο τη μελωδία εγκυμονεί.
Γνωρίζει … Διαβάστε περισσότερα
Category Archives: Ποιήματα
Μαγιάτικο φθινόπωρο
Ένα μικρό φθινόπωρο
στου Μάη το μπαλκόνι
άλλον τονε χαϊδολογεί
και άλλον τον θυμώνει.
Οι κότσυφες χαμοπετούν,
οι γάτες χουχουλιάζουν
και τ’ ανυπόμονα παιδιά
στα σύννεφα γκρινιάζουν.
Καφές στην κούπα την ψηλή
κουλούρι σουσαμένιο,
του Ψαρονίκου το σκαρί
σε πέλαγο … Διαβάστε περισσότερα
Πες το μ’ ένα χαϊκού
διαπερνά τα σύννεφα
ο δάσκαλός μας
των παιδιών οι ανάσες
στ’ ακροδάχτυλα
όπου τις συναντήσεις
ανοιχτομάτης
στη λεξοθάλασσά της
φρεγάτα λάμνει
ο βρυχηθμός του κόσμου
Δον Κιχώτη μου
Λιανοτράγουδα της Άνοιξης
Σε βλέπω και ταράζομαι, ανθίζω, βαλαντώνω
και δέρμα πέτρινο, αψύ, να γαντζωθείς σου στρώνω.
Ευωδιαστός λαβύρινθος στα χόρτα ξεφυτρώνει
και η κοντέσα η Μέλισσα το μίτο της απλώνει.
Έχεις πουλί ή λέλουδο, χαρά μου, στην καρδιά σου
κι όλο το … Διαβάστε περισσότερα
Ζωγράφισέ μου ένα σπίτι
Ζωγράφισέ μου ένα σπίτι
με καμινάδα και φεγγίτη,
με ρόπτρο χάλκινο στη θύρα
και μια νεράιδα καλομοίρα.
Ζωγράφισέ μου ένα γιατάκι
κουκλίστικο σαν παλατάκι,
με ψηλοτάβανα δωμάτια
και δυο ξυλόγλυπτα χαγιάτια.
Ζωγράφισέ μου μια φωλίτσα
με μια βοτσαλωτή αυλίτσα
και … Διαβάστε περισσότερα
Κλεψύδρα
Κάτι θα ζήσει, κάτι θα πεθάνει
είν’ η ζωή ένα παράξενο γιορντάνι.
Σαν το φοράς μπορεί να κλαις, ή να γελάς,
αλλού νομίζεις και αλλού στο τέλος πας.
Κάτι θ’ ανοίξει, κάτι θα σφαλίσει
είν’ ο καιρός δοκιμασία κι αλισβερίσι.… Διαβάστε περισσότερα
Πόνος Άχρονος
Ο πόνος είναι άχρονος
Διασκελίζει τους αιώνες όπως τα παιδιά που παίζουν κουτσό όπου γης
Κάποτε ξαποσταίνει και μας δίνεται
Όταν αμέριμνοι και αμετροεπείς γαντζωνόμαστε στα εφήμερα
Θεωρώντας ότι πιάσαμε την καλή
Όταν εθελοτυφλούμε ακκιζόμενοι
Όταν παραδινόμαστε στον έρωτα αμαχητί… Διαβάστε περισσότερα
Χριστούγεννα 2025
Αυτό το κάτι λίγο κι ανεπαίσθητο
Η στιγμή η φευγαλέα που δεν κάνει θόρυβο
Η τρίλια στην απόμερη μασχάλη του δάσους
Το ανέμελο λίκνισμα ενός γλάρου που γυροφέρνει τα πλοία μεσοπέλαγα
Η κουρασμένη εκπνοή του ανέμου στις εξόδους των εθνικών … Διαβάστε περισσότερα
Που πας, κοριτσάκι…
Που πας, κοριτσάκι, με τέτοιον καιρό;
Θαμπώθηκε η μέρα, δεν έχει ουρανό.
Του κόσμου η αμάχη τον έκανε αφρό.
Μια ξέρα η ζωή μας, τρεις κόμποι νερό.
Που πας, κοριτσάκι, χωρίς συντροφιά
με κοντυλοβλέφαρα πάντα κλειστά;
Δε βλέπεις πως άπλωσε … Διαβάστε περισσότερα
Αγγελόκρουσμα
Όταν σου γνέψουν οι άγγελοι,
ό, τι κι αν πουν για σένα,
φύλλα πεσμένα απ’ τα κλαδιά,
στο χούμο χωνεμένα.
Μοιάζει σκαρί ακυβέρνητο
ο λόγος τους στο κύμα
και δεν μετράει όπως μετρά
το ξόδι σου στο μνήμα.
Αφού για … Διαβάστε περισσότερα