Αυτός ο Σεπτέμβρης
Άφησε πίσω του το άξενο κι ανερυθρίαστο καλοκαίρι
Στάθηκε στο κατώφλι μου με μια καλαθούνα σταφύλια μαυροδάφνη
Δεν έκρουσε το ρόπτρο, ένιωσα την αύρα του
Ευωδίαζε θυμίαμα, ρίγανη και γιασεμί
Κελάρυζε λιανοτράγουδα βαλσαμόχορτα
Δείξε μου, κόσμε, το … Διαβάστε περισσότερα
Σήμερα θα ’χες τη γιορτή σου
κι εγώ θα γιόρταζα μαζί σου.
Μα εσύ προτίμησες τα νέφη
απ’ τις κιθάρες και το ντέφι.
Φόρεσες τ’ άσπρα, τα λινά σου,
τ’ αστραφτερά χαμόγελά σου
και με του Ζέφυρου το χέρι
ταξίδεψες … Διαβάστε περισσότερα
Αναχωρούν οι ποιητές με τα σκασμένα χείλη,
στην κάψα του καλοκαιριού σταλίζει τ’ ασφοδίλι.
Η σκοτεινή τους θάλασσα ποτέ της δεν μερεύει
τρεις νύχτες αναπαύεται και δεκατρείς αντρειεύει.
Καλομελέτα κι έρχεται το ζόρικο μελτέμι,
να χτίσει πετροκάραβα με σμίλη και … Διαβάστε περισσότερα
Έχω τη θάλασσα καιρό να τη φιλήσω
και δεν μ’ αφήνει η καταχνιά να τραγουδήσω.
Μοιάζουν τα κύματα βαρκάκια ορφανεμένα
κι έχουν στο διάβα τους μια θέση και για μένα.
Όταν γεμίζει το φεγγάρι και βαραίνει,
στους ουρανούς περιπλανώμενο ασθμαίνει,… Διαβάστε περισσότερα
Τα μυώδη μπράτσα του σιγοτραγουδούν
κι ίσως με το αριστερό του πόδι να κρατάει το ρυθμό.
Πουλιά αποδημητικά οι χιλιετίες
στις χορδές της άρπας του πάλλονται
πότε παρούσες, πότε απούσες στη στρατόσφαιρα.
Με τον κορμό ορθόστητο τη μελωδία εγκυμονεί.
Γνωρίζει … Διαβάστε περισσότερα
Ένα μικρό φθινόπωρο
στου Μάη το μπαλκόνι
άλλον τονε χαϊδολογεί
και άλλον τον θυμώνει.
Οι κότσυφες χαμοπετούν,
οι γάτες χουχουλιάζουν
και τ’ ανυπόμονα παιδιά
στα σύννεφα γκρινιάζουν.
Καφές στην κούπα την ψηλή
κουλούρι σουσαμένιο,
του Ψαρονίκου το σκαρί
σε πέλαγο … Διαβάστε περισσότερα
Εκείνη η μέρα έμελλε
να είναι η τυχερή μου,
αφού άλλαξε σε μια στιγμή
ολότελα η ζωή μου.
Απ’ τη γωνιά την ταπεινή
του στάβλου μου με πήραν
ζεστό και ξεσαμάρωτο.
Σταλιά δεν μ’ αποπήραν!
Μονάχα ένα υφαντό
μου ρίξανε … Διαβάστε περισσότερα