Σήμερα θα ’χες τη γιορτή σου
κι εγώ θα γιόρταζα μαζί σου.
Μα εσύ προτίμησες τα νέφη
απ’ τις κιθάρες και το ντέφι.
Φόρεσες τ’ άσπρα, τα λινά σου,
τ’ αστραφτερά χαμόγελά σου
και με του Ζέφυρου το χέρι
ταξίδεψες … Διαβάστε περισσότερα
Tag Archives: Ποίηματα
Αναχωρούν οι ποιητές
Αναχωρούν οι ποιητές με τα σκασμένα χείλη,
στην κάψα του καλοκαιριού σταλίζει τ’ ασφοδίλι.
Η σκοτεινή τους θάλασσα ποτέ της δεν μερεύει
τρεις νύχτες αναπαύεται και δεκατρείς αντρειεύει.
Καλομελέτα κι έρχεται το ζόρικο μελτέμι,
να χτίσει πετροκάραβα με σμίλη και … Διαβάστε περισσότερα
Πάμε πάλι απ’ την αρχή…
Πάμε πάλι από την αρχή
δεν σημαίνει πάντα
έλα να επαναλάβουμε αυτά που ήδη ξέρουμε
για να ξεβράζεται ο λυγμός χωρίς να υποφέρουμε
ή ρίξε το παραγάδι στα γνώριμα νερά
για να πιάσεις την αναμενόμενα καταδεκτική ψαριά
ή παίξε το
Θάλασσα αφίλητη
Έχω τη θάλασσα καιρό να τη φιλήσω
και δεν μ’ αφήνει η καταχνιά να τραγουδήσω.
Μοιάζουν τα κύματα βαρκάκια ορφανεμένα
κι έχουν στο διάβα τους μια θέση και για μένα.
Όταν γεμίζει το φεγγάρι και βαραίνει,
στους ουρανούς περιπλανώμενο ασθμαίνει,… Διαβάστε περισσότερα
Του Αρπιστή
Τα μυώδη μπράτσα του σιγοτραγουδούν
κι ίσως με το αριστερό του πόδι να κρατάει το ρυθμό.
Πουλιά αποδημητικά οι χιλιετίες
στις χορδές της άρπας του πάλλονται
πότε παρούσες, πότε απούσες στη στρατόσφαιρα.
Με τον κορμό ορθόστητο τη μελωδία εγκυμονεί.
Γνωρίζει … Διαβάστε περισσότερα
Μαγιάτικο φθινόπωρο
Ένα μικρό φθινόπωρο
στου Μάη το μπαλκόνι
άλλον τονε χαϊδολογεί
και άλλον τον θυμώνει.
Οι κότσυφες χαμοπετούν,
οι γάτες χουχουλιάζουν
και τ’ ανυπόμονα παιδιά
στα σύννεφα γκρινιάζουν.
Καφές στην κούπα την ψηλή
κουλούρι σουσαμένιο,
του Ψαρονίκου το σκαρί
σε πέλαγο … Διαβάστε περισσότερα
Ο Γκάρι θυμάται…(Κυριακή των Βαϊων)
Εκείνη η μέρα έμελλε
να είναι η τυχερή μου,
αφού άλλαξε σε μια στιγμή
ολότελα η ζωή μου.
Απ’ τη γωνιά την ταπεινή
του στάβλου μου με πήραν
ζεστό και ξεσαμάρωτο.
Σταλιά δεν μ’ αποπήραν!
Μονάχα ένα υφαντό
μου ρίξανε … Διαβάστε περισσότερα
Πες το μ’ ένα χαϊκού
Δες! Φωτόσπαθο
διαπερνά τα σύννεφα
ο δάσκαλός μας
διαπερνά τα σύννεφα
ο δάσκαλός μας
Νεραντζιάς πάχνη
των παιδιών οι ανάσες
στ’ ακροδάχτυλα
των παιδιών οι ανάσες
στ’ ακροδάχτυλα
Οι λέξεις στίλβουν
όπου τις συναντήσεις
ανοιχτομάτης
όπου τις συναντήσεις
ανοιχτομάτης
Η Σοφία μας
στη λεξοθάλασσά της
φρεγάτα λάμνει
στη λεξοθάλασσά της
φρεγάτα λάμνει
Ανεμόμυλος
ο βρυχηθμός του κόσμου
Δον Κιχώτη μου
ο βρυχηθμός του κόσμου
Δον Κιχώτη μου
Αν
… Διαβάστε περισσότερα Λιανοτράγουδα της Άνοιξης
Σε βλέπω και ταράζομαι, ανθίζω, βαλαντώνω
και δέρμα πέτρινο, αψύ, να γαντζωθείς σου στρώνω.
Ευωδιαστός λαβύρινθος στα χόρτα ξεφυτρώνει
και η κοντέσα η Μέλισσα το μίτο της απλώνει.
Έχεις πουλί ή λέλουδο, χαρά μου, στην καρδιά σου
κι όλο το … Διαβάστε περισσότερα
Ζωγράφισέ μου ένα σπίτι
Ζωγράφισέ μου ένα σπίτι
με καμινάδα και φεγγίτη,
με ρόπτρο χάλκινο στη θύρα
και μια νεράιδα καλομοίρα.
Ζωγράφισέ μου ένα γιατάκι
κουκλίστικο σαν παλατάκι,
με ψηλοτάβανα δωμάτια
και δυο ξυλόγλυπτα χαγιάτια.
Ζωγράφισέ μου μια φωλίτσα
με μια βοτσαλωτή αυλίτσα
και … Διαβάστε περισσότερα