Ζητούσε συχνά πυκνά ένα ζευγάρι παραμάνες. Έπρεπε να υπάρχουν πάντα εύκαιρες, για να στερεώνει τα μετέωρα, τα επισφαλή. Την πάνα του μωρού, ένα ξηλωμένο στρίφωμα, τις ποδιές και τα πετσετάκια ώσπου να τους ράψει θηλιές από κορδέλες σατέν, για να … Διαβάστε περισσότερα
Category Archives: Αρθρογραφία
Το βίωμα της δημοκρατίας στη σχολική καθημερινότητα μέσα από τη φιλαναγνωσία και τη δημιουργική γραφή και έκφραση
Η Δημοκρατία δεν διδάσκεται: την εμπνέεις, τη μεταδίδεις βιωματικά. Την υπερασπίζεις κάθε στιγμή. Την καταλύεις κάθε στιγμή. Με τις επιλογές σου, εντός και εκτός τάξης για τον εαυτό σου, για τα παιδιά, για τις/τους συναδέλφους, τους γονείς, την κοινότητα, τη … Διαβάστε περισσότερα
Ο καφές χύθηκε
Πέντε και κάτι. Το χάραμα σήμερα κέρασε αγέρα μυρωμένο από τους βασιλικούς, τις μαντζουράνες, το δυόσμο και τη ρίγανη στις γλάστρες, ανοιχτές -επιτέλους- μπαλκονόπορτες και κουρτίνες κυματούσες. Ασυνήθιστα έλαμπαν δυο άστρα πάνω από την απέναντι πολυκατοικία. Είχε κάτι το σαγηνευτικά … Διαβάστε περισσότερα
Το χολ στο σπίτι μου
Μεγάλωσα σ’ ένα σπίτι που είχε χολ. Όταν κάποιος ερχόταν απροειδοποίητα, εκεί στεκόταν πρώτα. Έβγαζε το πανωφόρι του για να το κρεμάσουμε στον καλόγερο με τον ολόσωμο καθρέφτη και την ομπρελοθήκη, έδινε την τσάντα του να την απιθώσουμε στο κάθισμα
Τι θα πετάξω, τι θα κρατήσω…
Λήξη σχολικού έτους 2024-25.
Τι θα πετάξω, τι θα κρατήσω…
Θα πετάξω…
Την ευθυνοφοβία, την αρχομανία και την τυπολατρεία φορέων και προσώπων που καταδυναστεύουν την πραγματική ουσία και θεοποιούν την εκάστοτε επιφανειακή εξουσία στην εκπαιδευτική διαδικασία.
Τις μεθοδεύσεις, τις πρακτικές
Μικρό εγχειρίδιο πρόσκλησης ανθρώπων του βιβλίου στο σχολείο
Αντιμετωπίζω την πρόσκληση ανθρώπων του βιβλίου στο σχολείο ως μία ολοκληρωμένη μη τυπικού χαρακτήρα εκπαιδευτική δράση, που έχει ως κύριο στόχο της την ανάπτυξη της φιλαναγνωσίας αλλά και των ατομικών και συλλογικών δεξιοτήτων των μαθητών που σχετίζονται αναπόφευκτα και … Διαβάστε περισσότερα
Η φωνή της καρδιάς
Ήταν κάποτε μια χώρα που οι κάτοικοί της δεν μιλούσαν. Ένας σκληρόκαρδος αφέντης κατακτητής τους είχε φιμώσει. Πέρασαν τέσσερις αιώνες φιμωμένοι. Ώσπου πίστεψαν ότι δεν είχαν ούτε στόμα ούτε μιλιά. Έπρεπε, όμως, να συνεχίσουν να ζουν και να επικοινωνούν μεταξύ … Διαβάστε περισσότερα
Ο Μίκης έφυγε…
2 Σεπτεμβρίου 2021, στο Παλαιό Φάληρο. Πρωί, ζέστη πηχτή, ατμόσφαιρα βαριά από την κλεισούρα των θερινών διακοπών και βρίσκομαι ανάμεσα σε μπάζα, σκουπίδια, άχρηστο υλικό προς ανακύκλωση, έπιπλα, μηχανήματα και αντικείμενα που έχουν μετακινηθεί και είναι ένας σωρός λόγω οικοδομικών … Διαβάστε περισσότερα
Αστέρι μου…
Εδώ και 115 μέρες έμαθα ότι δεν θα σε ξαναδώ. Ακόμη προσπαθώ να πείσω τον εαυτό μου ότι έτσι είναι κι ότι δεν μπορώ να κάνω αλλιώς. Η θνητότητά μας πάντα θα μας περι-ορίζει. Εγώ που για κάθε τι άλλο
Η βόλτα ενός Ιππότη
Οι τελευταίες ηλιαχτίδες της μέρας διαπερνούσαν γλυκά, σχεδόν ντροπαλά το συννεφένιο πάπλωμα που σκέπαζε τον ουρανό της Καρύστου. Το σούρουπο νότιζε απαλά και έντυνε με θαμπά, αναιμικά χρώματα το τοπίο στη νότια αυτή γωνιά της Ευβοϊκής γης. Η θάλασσα αναστέναζε … Διαβάστε περισσότερα