«Ο Πέτρος και ο Λύκος»

Το 1936, ο Σεργκέι Προκόφιεφ (1851-1953) αποδέχεται την πρόταση της διευθύντριας του παιδικού θεάτρου της Μόσχας να συνθέσει ένα μουσικό παραμύθι. «Το έργο θα πρέπει να βοηθήσει τα παιδιά να καταλάβουν και να αγαπήσουν τη μουσική. Το σημαντικότερο απ’ όλα … Διαβάστε περισσότερα

Από ένα κουκουνάρι…

Όλα άρχισαν από ένα κουκουνάρι. Ένα κουκουνάρι που βρέθηκε στο προαύλιο και τα παιδιά σκέφτηκαν να παίξουν μαζί του. Όταν κάποιος το πέταξε πολύ ψηλά και άτσαλα και έπεσε στο προαύλιο του διπλανού δημοτικού, άρχισαν τα παράπονα και οι τσακωμοί. … Διαβάστε περισσότερα

Μια σχολική τσάντα γράφει…

Μ’ άφησαν μόνη σήμερα.
Με κλείδωσαν σε μια κρύα, σκοτεινή αίθουσα για όλο το Σαββατοκύριακο. Ούτε που σκέφτηκαν να μ’ αδειάσουν να ξελαφρώσω μια σταλιά, να πάρω αέρα. Να θυμηθώ την ελκυστική σιλουέτα μου, αυτήν που εμφανίζεται πλέον μόνο στις … Διαβάστε περισσότερα

Στη λίμνη με τα νούφαρα…Αποκαλόκαιρο 2019

Αναστατώνεις το καλοκαίρι προσδοκώντας κι εγώ δεν ξέρω τι πράγματα και θαύματα, τι ανήκουστα κατορθώματα. Να δανειστείς, λέει, του Ποσειδώνα την τρίαινα, να προσαράξεις στην Ιθάκη ναυαγός, αγκαζέ με την Κίρκη και την Καλυψώ. Ν’ αναταράξεις τη μεγαλοθυμία του χαλκέντερου … Διαβάστε περισσότερα

Στη Δωδώνη (3η μέρα)

  

Αυτός ο χορός είναι πάντα κυκλικός. Το πέτρινο στεφάνι στο στέρνο του λόφου ατενίζει προστατευτικά την αδιάκοπα έφηβη κοιλάδα και τις απέναντι βουνοκορφές. Η θέα του ετέρου. Η μυσταγωγία επάνω στη σκηνή. Η ανα-παράσταση. Η θεία λειτουργία της μίμησης κάθε … Διαβάστε περισσότερα

Στις πηγές του Λούρου (2η μέρα)

Βάδιζε ενάντια στο ρεύμα του ποταμού, ούτε που θυμάται για πόσο καιρό. Είχε διαλέξει την όχθη την αριστερή και ήταν δύσβατα τα περάσματα. Κάτω από τα πέλματά του ένας ολόκληρος κόσμος γεννοβολούσε. Ρίζωμα, σπορά, άνθιση, ανάπτυξη, καρποφορία, μαρασμός, σήψη, κοπριά. … Διαβάστε περισσότερα

Ιωάννινα, στη λίμνη Παμβώτιδα (1η μέρα)

Ήξερα ότι θα περιμένεις. Άκαμπτη, ευθυτενής, μια λευκή πέτρινη χάντρα στο υδάτινο περιδέραιο της πόλης – νύμφης. Δεν θα εγκατέλειπες εύκολα, όπως κάθε ύπαρξη που έχει ρίζες ποντισμένες αναπόδραστα στο παρελθόν. Όπως κάθε ύπαρξη που είναι τόσο γνήσια και ακατέργαστη, … Διαβάστε περισσότερα

Το παραπέτασμα

Ξύπνησε με τον γνώριμο κόμπο στο λαιμό. Αξημέρωτα, όπως κάθε μέρα. Η οροφή έσταζε «πρέπει» και στο μαξιλάρι της ένα μικροσκοπικό, σταχτί πούπουλο, σκαλωμένο στο στρίφωμα, έγραφε «θέλω». Οι γρίλιες του παντζουριού γέμιζαν σταδιακά αιχμηρές λάμες φωτός. Η μέρα ανυπομονούσε … Διαβάστε περισσότερα

Εξετάσεις

Εξετάσεις.
Πρέπει να περάσεις.
Το ποτάμι έχει δύο όχθες.
Αυτοί που πέρασαν απέναντι, σου λένε πως αυτό είναι το καλύτερο για σένα.
Εσύ στέκεσαι και συλλογιέσαι αν μπορείς.
Γιατί ακόμη δεν είσαι σίγουρος αν θέλεις.
Πιο σίγουρος είσαι για άλλα
Διαβάστε περισσότερα

Ένας Ερμής μοναδικός…

Ερμής: Ας ξαποστάσουμε λίγο εδώ, Διόνυσε! Πάντα είναι κουραστικά τα ταξίδια για τα μωρά όπως εσύ κι ας είσαι και γιος του Δία! Ουφ, ας στηριχτώ λιγάκι σ’ αυτό το δέντρο. Είσαι και στρουμπουλός και κοψομεσιάστηκα να σε μεταφέρω τόσην Διαβάστε περισσότερα