Φτερούγα στ’ αλμυρό νερό,
φτερούγα από βράχο,
για να σε παίρνω αγκαλιά,
ψυχή μου, ήθελα να ’χω.
Να είναι ο κόσμος θάλασσα
με ανθισμένους κήπους
κι εμείς φευγάτοι ναυτικοί
σε μυρωμένους στίχους.
Να μη φοβάμαι τη σκουριά
στ’
Φτερούγα στ’ αλμυρό νερό,
φτερούγα από βράχο,
για να σε παίρνω αγκαλιά,
ψυχή μου, ήθελα να ’χω.
Να είναι ο κόσμος θάλασσα
με ανθισμένους κήπους
κι εμείς φευγάτοι ναυτικοί
σε μυρωμένους στίχους.
Να μη φοβάμαι τη σκουριά
στ’
Σ’ αυτό το καταφιλημένο απ’ την αρμύρα λιακωτό,
που έγκλειστη όσο τίποτα άλλο απεγνωσμένα το ποθώ,
Εκεί που γι’ άλλον εξαίσια ανατέλλει μια Λαμπρή
κι άλλος λιβάνι καίει σε μνημούρι λαξευτό,
Εκεί που ένα τέλος μια καινούργια ιστορία ξεκινά
και … Διαβάστε περισσότερα
Astra μη με μαλώνετε,
τσιμπήστε με μονάχα,
ααα, για να νικήσω τον ιό,
-χεράκι να ’χεις ελαφρύ-
να ξαναβγώ στη στράτα.
Astra άκου τον πόνο μου,
κάνε το μαγικό σου,
ααα, να ορθώσω σίδερο κορμί
-ψηλό κυπαρισσάκι μου-
με το … Διαβάστε περισσότερα
Τα ψέματα δεν τα συμπάθησα ποτέ, ούτε στ’ αλήθεια, ούτε στα ψέματα. Δεν θα σας πω ψεματάκι, λοιπόν, “για το καλό”. Χορτάσαμε από ψεύτικους λόγους, ψεύτικους ανθρώπους, ντυμένους συγγενείς, νονούς, φίλους, συναδέλφους, συντρόφους, πολιτικούς…
Τον Απρίλη, τον μεσαίο μήνα

Από παιδί τριγύριζα
μονάχη στα μουράγια
για να γεμίζω, μάτια μου,
με θάλασσα τα άδεια.
Κι αγνάντευα τα κύματα
να φεύγουν για τα ξένα,
χωρίς ποτέ να υπόσχονται
ταξίδι και για μένα.
Οι άλλοι πάντα σάλπαραν
για άγνωστα λιμάνια
κι … Διαβάστε περισσότερα

Τις Απόκριες το Παπί
έψαχνε τι να ντυθεί.
Κάτι διασκεδαστικό
και καθόλου βαρετό.

Πήγε πρώτα στην Αθήνα,
του ’παν «ντύσου κολομπίνα»!
Στης Σαλόνικας την πιάτσα
του ’παν να ντυθεί μπουγάτσα!

Κολυμπούσε και βουτούσε,
τ’ άλλα τα παπιά ρωτούσε,
πού θα … Διαβάστε περισσότερα

Η Μαίρη Λου και ο Μιλού
στα χρόνια του κορωνοϊού,
δίνουν φιλιά και αγκαλιά
μονάχα από μακριά.
Η Μαίρη Λου και ο Μιλού
ακούν τη συμβουλή γιατρού
κι έχουν τις μύτες σκεπαστές
με μάσκες προστατευτικές.
Η Μαίρη Λου και ο … Διαβάστε περισσότερα
6 Μαρτίου, Πανελλήνια Ημέρα κατά της Σχολικής Βίας και του Εκφοβισμού
(αφιερωμένο εξαιρετικά)

Η πριγκίπισσα Αγένεια
πόση εκπέμπει φωτογένεια!
Στα απόρθητά της κάστρα
επισκιάζει ως και τ’ άστρα.
Με τον πρίγκιπα Ξερόλα
βάζουν μπρος τα πληγοβόλα.
Να εκφραστείς δεν σε
Το θυμωμένο αρκουδάκι (έμμετρη διασκευή)

Μία φορά κι έναν καιρό,
σε κάποιο αρκουδοσχολειό,
πήγαινε ένα αρκουδάκι,
που όλοι το φωνάζαν Μάκη.
Ο Αρκούδος, ο μπαμπάς του,
παραήταν νευρικός.
Κάθε δυο και τρεις και λίγο
γινόταν σπίτι τους χαμός.
Τη χερούκλα … Διαβάστε περισσότερα