Εσύ νομίζεις ότι ξημέρωσε.
Ότι σηκώθηκες να φτιάξεις πρωινό.
Ότι ο καφές αχνίζει στο μπρίκι και σε νουθετεί.
Ότι η αύρα που ξεφυλλίζει τις κουρτίνες υπόσχεται δροσιά.
Ότι το πλυντήριο που μουρμουρίζει ρυθμικά, θα καθαρογράψει απ’ την αρχή όσα κάποτε … Διαβάστε περισσότερα
ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ
Απ’ τ’ άγρια χαράματα στο πόδι είμαι ο καημένος
μα παραμένω ο καψερός μακριά σου νυχτωμένος.
Καλώ τις Μούσες τις εννιά, καλώ την Ειμαρμένη
μα η ριμάδα η Έμπνευση, αλλού είναι σπιτωμένη.
Έλα, μωρό μου, πρόβαλλε στη ρούγα, φανερώσου!… Διαβάστε περισσότερα
«Τι νομίζεις, λοιπόν κατά βάθος η ποίηση είναι μια ανθρώπινη καρδιά φορτωμένη όλο τον κόσμο»
Τάκης Σινόπουλος
Ήταν ωραία και δημιουργικά το πρωί της Κυριακής 21 Οκτωβρίου 2018, στο Τεχνο-Λόγιο «TALOS» του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, όπου συναντήθηκα με παιδιά 8-11 … Διαβάστε περισσότερα
Χτες ήταν η μέρα της ομίχλης. Έζωσε το χωριό, άναψε τα τζάκια μέσα στην καρδιά του Αυγούστου, ύγρανε μάτια, δάχτυλα, σακάκια, στοχασμούς. Έκανε αφρόλουτρο ο Θεός με καυτό νερό κι οι ατμοί αγκάλιασαν τις κορυφογραμμές, τα διάσελα, τις ορδές των … Διαβάστε περισσότερα
Να ’χες τα βλέφαρα κλειστά, τα χείλη σκαλοπάτια,
τα σκαλοπάτια ν’ ανεβώ, να σε φιλώ στα μάτια.
Και ν’ αποθέσω στο σοφρά του πιο γλυκού σου ύπνου,
το πρόσφορο και το κρασί του Μυστικού μου Δείπνου.
Να μπω σαν κλέφτης, … Διαβάστε περισσότερα
Επιστροφή
Το βέλασμα της καλημέρας καταμεσίς του αγρού.
Η τρίλια η δοξαστική κάθε διαβάτη φτερωτού.
Η μυρωδιά η μεθυστική της στολισμένης λυγαριάς.
Το ασημοπράσινο μαντήλι της γειτόνισσας ελιάς.
Μια εξερευνήτρια χελώνα στης νεραϊδόλιμνης την επιδερμίδα.
Ένα κοπάδι από ψαρόπουλα στην … Διαβάστε περισσότερα
Ενώ εσύ λικνιζόσουν με χαμόγελο τιτίβισμα
απ’ τη γη ως τον ουρανό κύμα σχεδιάζοντας
εγώ πλανάριζα με τις φτερούγες μου πισθάγκωνα
να κοινωνήσω τ’ όνειρό σου το αμίλητο
Το φεγγάρι ετοιμαζόταν να ανάψει τους σεπτούς φανούς
αποκαλύπτοντας και πάλι τα … Διαβάστε περισσότερα
Η τρίτη εβδομάδα του Οκτώβρη τελείωσε στο σχολείο μας ποιητικά και μελωδικά. Η κυρία Εύη ήταν λίγο παράξενη από το πρωί. Λίγο αφηρημένη, ίσως και κουρασμένη. Αφού τακτοποιηθήκαμε, καθίσαμε στην παρεούλα μας, είπαμε τις καλημέρες μας, μετρηθήκαμε, πήραμε παρουσίες, φτιάξαμε … Διαβάστε περισσότερα
Σπέτσες
Σ’ αυτήν την κόχη που φυλάω Θερμοπύλες,
παλαιών ηθών τις λιοπερίχυτες καμπύλες,
δεν το αρνούμαι: μοναξιά είναι η αλήθεια
που δεν λιμνάζει στην κατάκοπη συνήθεια.
Ξύλο κι ασβέστη κι αιχμηρό μου κεραμίδι,
κάτω απ’ τα πούπουλα τροχίζω το κοπίδι.… Διαβάστε περισσότερα
Αυτό το φως είναι πηλός
που τον μαλάζει και ο γέροντας κι ο νιος
Αυτό το φως είναι ουρανός
είναι η Ανάσταση κι ο Άδης ο πικρός
Αυτό το φως είναι λυγμός
είναι ο χαϊνης σου κι ο αρραβωνιαστικός
Αυτό … Διαβάστε περισσότερα