Μαζί σου κι όπου βγει

Σου είπα αγρίεψε ο καιρός
κι ο φίλος έγινε εχθρός.
Αγκάθι κάθε μου γιατί.
Κι είπες «Μαζί σου κι όπου βγει».

Σου είπα ξέσπασε οργή,
το Άδικο μεσουρανεί.
Λουφάξαν όλοι οι γνωστικοί.
Κι είπες «Μαζί σου κι όπου βγει».

Σου … Διαβάστε περισσότερα

Φτιάξε μου μία άνοιξη

Φτιάξε μου μία άνοιξη,
άνοιξη να θυμίζει.
Δεν έχει η γλώσσα κόκαλα
και κόκαλα τσακίζει.

Φτιάξε μου μία άνοιξη,
μάσκες να μη φοράει.
Άλλος πεθαίνει, χάνεται
και άλλος το γλεντάει.

Φτιάξε μου μία άνοιξη
ζουμπούλι να μυρίζει,
έγινε ο κόσμος … Διαβάστε περισσότερα

Αγερμός

Που να σταθώ και τι να πω
και που το δίκιο μου να βρω;
Εγώ ξενάκι στο κλαρί
κι εσύ αλάτι στην πληγή.

Μονάχα αυτό παρακαλώ,
να ζήσω έναν αγερμό.
Να έρθει κάποτε η στιγμή
που η ελπίδα θα ξεσηκωθεί.… Διαβάστε περισσότερα

Κορονοτσικνοπέμπτη

Μου το ’πε το ξημέρωμα
κι η σιγανή ψιχάλα:
-Ήρθε και σένα η ώρα σου,
πτωχή κυρα – δασκάλα!

Άρχισε πρώτα η μηχανή
να βαριανασαίνει
και σταδιακά από καύσιμα
ψαθί ταπί να μένει.

Μετά εχάθη η φωνή
που σόλαρε με … Διαβάστε περισσότερα

Σχολείο μου ταλαίπωρο…

Σχολείο, θέλεις managers
που σαλαγούν τ’ αρνάκια
και κάθε μια ανάσα σου
τσεκάρουν σε κουτάκια;

Σχολείο, θέλεις φύλακες
με ρόπαλα στα χέρια,
ή μήπως στόχους κι όνειρα
που φτάνουν ως τ’ αστέρια;

Σχολείο, θέλεις πρόγραμμα
θηλιά στον τράχηλό σου,
ή … Διαβάστε περισσότερα

Μίκης Θεοδωράκης, κατευόδιο

Αγρίμι κόσμο γύρισε, μαζί του εμετρήθη,
μονάχο αντιπάλεψε τη δόξα και τη λήθη.
Στα νύχια κράτησε μυρτιά, στο στόμα σταμναγκάθι,
στα όρη, στ’ άγρια βουνά το ζώσανε τα πάθη.

Αγρίμι τάισε καρδιά φτωχούς και διψασμένους
και πότισε ροδόσταμο στρατιές αδικημένους.

Διαβάστε περισσότερα

Στο Εμείς…

Λόφοι κι απάτητα βουνά
βγήκαν στους δρόμους παγανιά.
Ξερνάνε προσανάμματα
και στήνουν οδοφράγματα.

Λόγγοι, ραχούλες, ρεματιές,
σμίγουν σ’ απόμερες ακτές.
Ζητούν σωτήριο άρμενο
και όχι άλλο κάρβουνο.

Άνθρωπο μπρος τους να μη δουν
έξαλλα πλέον απαιτούν.
Με στάχτη ραίνουν τους … Διαβάστε περισσότερα

Τα θερμά χρώματα

Τα θερμά χρώματα δεν είναι μόνο κομιστές της συμφοράς.
Είναι οι σπίθες στο αμόνι κάθε τίμιας δουλειάς,
που πότιζε με όνειρα και ιδρώτα ο πάππος μας ο σιδεράς.
Είναι η ενέργεια της υγείας, της ασφάλειας, της ροής,
της υλικής και
Διαβάστε περισσότερα

Γράμμα από τον “Μίλκο”

Δεν είχα ξαναζήσει κάτι τέτοιο. Μου είχαν ψιθυρίσει οι παππούδες μου αυτό που από στόμα σε στόμα κι από γενιά σε γενιά είχε φτάσει και στα δικά τους αυτιά. Πως όταν ζεις κοντά στους ανθρώπους, ακόμη και τα πιο τρομακτικά
Διαβάστε περισσότερα

Του Μίλτου

Ανθρώπινα σαν βάδιζε
τον έπιανε φαγούρα.
Τα δύσκολα γουστάριζε,
μα όχι για φιγούρα.

Χαμοπετούσε σαν πουλί.
Μέσα του φως και μουσική.

Τον πρόσεξαν κάποια στιγμή
μάτια καλών δασκάλων.
Τα άλματα που έκανε
δεν ήταν σαν των άλλων.

Αν έχεις αύρα … Διαβάστε περισσότερα