Αυτές οι πέντε μέρες της 1ης Διεθνούς Έκθεσης Παιδικού και Εφηβικού Βιβλίου στο Σκαγιοπούλειο της Πάτρας (11-15 Νοεμβρίου 2026) έφτιαξαν για όλους εμάς που ανακατευόμαστε με τα βιβλία, τα παιδιά και τους νέους μια μεγάλη πολύχρωμη κάψουλα επιβίωσης και ενδυνάμωσης. … Διαβάστε περισσότερα
Author Archives: evita68
Η Θάλασσα, η Φάλαινα και τα Όρια
Χέρμαν Μέλβιλ, Μόμπυ-Ντικ ή Η Φάλαινα, Μετάφραση: Α.Κ.Χριστοδούλου, εκδόσεις GUTENBERG, 1991, σελ. 900
«Ωραία, τι σκέφτεσαι λοιπόν γι’ αυτό που έλεγες, να δεις τον κόσμο; Θες να κάνεις το γύρο του Κέιπ-Χορν για να δεις κάτι περισσότερο ε; … Διαβάστε περισσότερα
Δήμητρα Π. Πυργελή, ένα πιάνο χωρίς ουρά διηγείται, σειρά: διάφορα και διαφορετικά, εκδόσεις Ηλίβατον, Αθήνα 2026
Η Δήμητρα Πυργελή είναι πολλά πράγματα, σίγουρα περισσότερα από αυτά που μας πληροφορεί το βιογραφικό της και όλα «μυρίζουν» αγάπη και ταλέντο. Το Σεπτέμβρη στα γενέθλιά μου, η Χρυσούλα Καρολίδου μου χάρισε το νέο της βιβλίο, “ένα πιάνο χωρίς ουρά … Διαβάστε περισσότερα
“Με τα χέρια μου μπορώ”
Κατερίνα Καρόγιαννη, Ντανιέλα Σταματιάδη, Με τα χέρια μου μπορώ, Εκδόσεις Susaeta, Αθήνα, 2026
Στο χαριτωμένο αυτό βιβλίο όπου -όπως μαρτυρά και το ξεκάθαρο εξώφυλλο- πρωταγωνιστούν τα δυο μας χέρια, η συγγραφέας του κειμένου μας οδηγεί ευφάνταστα από την κυριολεξία στη … Διαβάστε περισσότερα
Αυτός ο Σεπτέμβρης
Αυτός ο Σεπτέμβρης
Άφησε πίσω του το άξενο κι ανερυθρίαστο καλοκαίρι
Στάθηκε στο κατώφλι μου με μια καλαθούνα σταφύλια μαυροδάφνη
Δεν έκρουσε το ρόπτρο, ένιωσα την αύρα του
Ευωδίαζε θυμίαμα, ρίγανη και γιασεμί
Κελάρυζε λιανοτράγουδα βαλσαμόχορτα
Δείξε μου, κόσμε, το … Διαβάστε περισσότερα
Δέηση
Αμάραντη
Σήμερα θα ’χες τη γιορτή σου
κι εγώ θα γιόρταζα μαζί σου.
Μα εσύ προτίμησες τα νέφη
απ’ τις κιθάρες και το ντέφι.
Φόρεσες τ’ άσπρα, τα λινά σου,
τ’ αστραφτερά χαμόγελά σου
και με του Ζέφυρου το χέρι
ταξίδεψες … Διαβάστε περισσότερα
Αναχωρούν οι ποιητές
Αναχωρούν οι ποιητές με τα σκασμένα χείλη,
στην κάψα του καλοκαιριού σταλίζει τ’ ασφοδίλι.
Η σκοτεινή τους θάλασσα ποτέ της δεν μερεύει
τρεις νύχτες αναπαύεται και δεκατρείς αντρειεύει.
Καλομελέτα κι έρχεται το ζόρικο μελτέμι,
να χτίσει πετροκάραβα με σμίλη και … Διαβάστε περισσότερα
Η μάνα και οι παραμάνες
Ζητούσε συχνά πυκνά ένα ζευγάρι παραμάνες. Έπρεπε να υπάρχουν πάντα εύκαιρες, για να στερεώνει τα μετέωρα, τα επισφαλή. Την πάνα του μωρού, ένα ξηλωμένο στρίφωμα, τις ποδιές και τα πετσετάκια ώσπου να τους ράψει θηλιές από κορδέλες σατέν, για να … Διαβάστε περισσότερα