Μείνε, θα σε νανουρίσω
Μ’ όνειρα φτερά, γαλανά
Γείρε στο προσκεφαλάκι
Μάτια μου γλυκά, βροχερά
Όχι, μη μου κλαις
Μόνο εσύ δεν φταις
Ν’ αγαπάς…
Κι όσο ο χρόνος θα μας προσπερνά
Σαν καράβι μ’ ανοιχτά πανιά
Τ’ άδεια χέρια … Διαβάστε περισσότερα
Μείνε, θα σε νανουρίσω
Μ’ όνειρα φτερά, γαλανά
Γείρε στο προσκεφαλάκι
Μάτια μου γλυκά, βροχερά
Όχι, μη μου κλαις
Μόνο εσύ δεν φταις
Ν’ αγαπάς…
Κι όσο ο χρόνος θα μας προσπερνά
Σαν καράβι μ’ ανοιχτά πανιά
Τ’ άδεια χέρια … Διαβάστε περισσότερα
Έχωσα σε μια γλάστρα στο μπαλκόνι μας μερικά σποράκια που μάζεψα πριν τρία χρόνια από την παραλία στα Λεγραινά, όπου ακόμη διατηρούνται κάποιες αμμοθίνες. Δεν πίστευα ότι θα φυτρώσουν, η άμμος, η ακρογιαλιά είναι η δική τους πατρίδα. Όταν πριν … Διαβάστε περισσότερα
Η παρακάτω ιστορία δημιουργήθηκε από τους μαθητές μου στο 1ο Νηπιαγωγείο Αγίου Δημητρίου, τον Ιούνιο του 2024, στο πλαίσιο του Προγράμματος Φιλαναγνωσίας και Δημιουργικής Γραφής που εκπονήσαμε κατά το σχολικό έτος 2023-24. Ήταν ο δικός μας τρόπος να τιμήσουμε την … Διαβάστε περισσότερα
Ήταν κάποτε μια χώρα που οι κάτοικοί της δεν μιλούσαν. Ένας σκληρόκαρδος αφέντης κατακτητής τους είχε φιμώσει. Πέρασαν τέσσερις αιώνες φιμωμένοι. Ώσπου πίστεψαν ότι δεν είχαν ούτε στόμα ούτε μιλιά. Έπρεπε, όμως, να συνεχίσουν να ζουν και να επικοινωνούν μεταξύ … Διαβάστε περισσότερα
Ένα δέντρο στο περβόλι μου
είναι το αραξοβόλι μου.
Στα κλαδιά του χρυσομέλισσες,
πεταλούδες και πουλιά.
Με βροχή, με ήλιο και με παγωνιά,
μες στην πράσινη αγκαλιά,
δεν φοβάμαι ούτε σταλιά.
Έχω ρίζα δυνατή μέσα στη γη
και κορμό να … Διαβάστε περισσότερα
Τα χρόνια μου λέξεις στρουθιά κουρασμένα
ψιμύθια, πόρπες σ’ αρχέγονους μύθους
δεν έχουν σιρόπι ροδιού για εμένα
αρχίγραμμα μόνο σε γυάλινους λίθους.
Ψιμύθια, πόρπες σ’ αρχέγονους μύθους
ζητώ το παιδί που μαζί τους ξεχνιέται
αρχίγραμμα μόνο σε γυάλινους λίθους
το … Διαβάστε περισσότερα
Σαν έρθει ο Ύπνος ζωντανός
το μάνταλο χτυπήσει,
στρώσε το χράμι το καλό
να μπει να κολατσίσει.
Βγάλε κουκιά με τη ρακή
κι αφράτο παξιμάδι,
να φάει, να πιει, να στυλωθεί
και πιάσε το υφάδι.
Γιατί είναι η πουκαμίσα του… Διαβάστε περισσότερα
Αχού, γιατί να σπάσω;
Τι ακόμη θα περάσω
πια μέσα στα σκουπίδια,
μακριά απ’ τα παιχνίδια;
Ποιο άτσαλο παιδάκι
δεν πρόσεξε λιγάκι,
μου φέρθηκε με βία;
Δεν είχα προστασία…
Τραυματισμένο, μόνο,
γιατί με τόσο πόνο
να χάσω τη χαρά μου,… Διαβάστε περισσότερα



Ο χρυσός της ο μπαμπάς
δούλευε σ’ ένα μαγαζί
με υφάσματα πολλά
κι έραβε καταπληκτικά!
Ήξερε να φτιάχνει ρούχα
για μεγάλους και μικρούς
καλοκαίρια
Κάθε φορά που θα κοιτάζουμε ένα αστέρι
θα είμαι δίπλα σου να σου κρατώ το χέρι
και από μέσα μου θα κάνω μια ευχή
να ταξιδεύουμε παντού εγώ κι εσύ!
Να ξεκινάμε πριν ο ήλιος ξεμυτίσει
και να αράζουμε λιγάκι … Διαβάστε περισσότερα