Η Μαίρη Λου και ο Μιλού
στα χρόνια του κορωνοϊού,
δίνουν φιλιά και αγκαλιά
μονάχα από μακριά.
Η Μαίρη Λου και ο Μιλού
ακούν τη συμβουλή γιατρού
κι έχουν τις μύτες σκεπαστές
με μάσκες προστατευτικές.
Η Μαίρη Λου και ο … Διαβάστε περισσότερα
Σβούρισέ με
Γύρισέ με, στρούφιζέ με,
σ’ άγρια δίνη βύθιζέ με.
Μάθε μου έρωτα να δίνω,
πως μια θύελλα να γίνω.
Σβούρισέ με, δος μου αέρα,
με φιλί και με φοβέρα.
Μη μ’ αφήσεις ν’ αραχνιάσω
και ποια είμαι να ξεχάσω.
Σβούρισέ … Διαβάστε περισσότερα
Ανάδυση
Κι εσύ στο χώμα καρτερούσες
Σώμα χυτό, σπαρταριστό
Σεμνές πτυχώσεις μιας αέναης καλλιέπειας
Λιτής κι αμάραντης παρά τους χείμαρρους κομμούς
Και τους απόκρημνους νεφοσκεπείς αιώνες
Με πρόσωπο αγνοούμενο μ’ ακαταμάχητα ιλαρό
Σαν να μη νίφτηκε ποτέ με ανθρωπίλα
Κι εγώ
Γυναίκα
Του κόσμου όλου οι σοφοί μια μέρα μαζευτήκαν
τι ’ναι η Γυναίκα πως θα βρουν αντάμα ορκιστήκαν.
Άλλος θεριό και μάγισσα, άλλος ζωή τη λέει.
Άλλος χωρίς ν’ αποκριθεί, συρομαδιέται, κλαίει.
Άλλος, αναστενάζοντας, ρόδο τη λέει μ’ αγκάθι,
πιο πάθος … Διαβάστε περισσότερα
“Η κατάσκοπος των βιβλίων”
Όταν άρχισα να διαβάζω το βιβλίο της Λίνας Μουσιώνη «Η κατάσκοπος των βιβλίων», μου συνέβη κάτι που δεν μου έχει ξανασυμβεί με παιδικό βιβλίο. Νόμιζα ότι είχε με κάποιο μαγικό τρόπο μπει στο σπίτι μου, αόρατη και αθόρυβη, με … Διαβάστε περισσότερα
Ο δεκαπεντασύλλαβος του Αιγέα
Στου βράχου τ’ ακροφτέρουγο επόπτευες ολόρθος
και του πελάγου ο αχός γλυκόλαλος σαν όρθρος.
Στο στέρνο σου φωλιάζανε πανώρια αλμυροπούλια,
της δύσης ο αυγερινός, τσ’ ανατολής η πούλια.
Κι όταν ικέτης άπλωνες τα χέρια σαν κατάρτια,
λευκή παντιέρα γύρευες, ποτέ … Διαβάστε περισσότερα
Η επιστροφή των δασκάλων – Τζεντάι
Τι ’χες, Γιάννη; Τι ’χα πάντα:
το φωτόσπαθο στην τσάντα.
Η φυλή σου δεν μασάει,
γιατί είσαστε Τζεντάι!
Υπουργοί και υπουργίνες,
λογιστές, δικηγορίνες,
παίρνουνε όλα τα μέτρα,
με γεμάτη τη φαρέτρα.
Ανά 7 θα ορκιστούνε,
μ’ αποστάσεις θα σταθούνε.
25 … Διαβάστε περισσότερα
“Οι καλικάντζαροι και ο μύλος τους”
“Οι καλικάντζαροι και ο μύλος τους” είναι από τα πλέον αγαπημένα μου κείμενα, που επέλεξα να συμπεριλάβω στο βιβλίο “Παραμύθια της Ίμβρου”. Επέλεξα να το αφηγηθώ σήμερα, παραμονή των Θεοφανείων, για ευνόητους λόγους. Αλλά και επειδή όλα όσα διαδραματίζονται
Μήνυμα στο Νέο Χρόνο
Και λίγο πριν το μάνταλο αδράξεις
Για να σημάνεις ηχηρά την έλευσή σου
Κομίζοντας ποιος ξέρει τι νέα θηρία
Σαν μια αγέρωχη κι αγέλαστη Πυθία
Εγώ θα ψήσω έναν γλυκύ βραστό
Διπλό, αψύ, φουσκαλιασμένο
Στο μπρίκι το μπαρουτοκαπνισμένο
Και θα
Τα κάλαντα της καραντίνας
Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά,
με μάσκες κι αντισηπτικά,
πάει ο παλιός ο χρόνος,
ο σκληρός πατέρας Κρόνος.
Αρχή που βγήκε ο μουλωχτός,
ο αδίστακτος κορωνοϊός,
στη γη να περπατήσει
και να μας κακοκαρδίσει.
Άγιος Βασίλης έρχεται
κι όλους μας καταδέχεται,
και