Πες το μ’ ένα χαϊκού

Δες! Φωτόσπαθο
διαπερνά τα σύννεφα
ο δάσκαλός μας
Νεραντζιάς πάχνη
των παιδιών οι ανάσες
στ’ ακροδάχτυλα
Οι λέξεις στίλβουν
όπου τις συναντήσεις
ανοιχτομάτης
Η Σοφία μας
στη λεξοθάλασσά της
φρεγάτα λάμνει
Ανεμόμυλος
ο βρυχηθμός του κόσμου
Δον Κιχώτη μου
Αν
… Διαβάστε περισσότερα

Λιανοτράγουδα της Άνοιξης

Σε βλέπω και ταράζομαι, ανθίζω, βαλαντώνω
και δέρμα πέτρινο, αψύ, να γαντζωθείς σου στρώνω.

Ευωδιαστός λαβύρινθος στα χόρτα ξεφυτρώνει
και η κοντέσα η Μέλισσα το μίτο της απλώνει.

Έχεις πουλί ή λέλουδο, χαρά μου, στην καρδιά σου
κι όλο το … Διαβάστε περισσότερα