Πες το μ’ ένα χαϊκού

Δες! Φωτόσπαθο
διαπερνά τα σύννεφα
ο δάσκαλός μας
Νεραντζιάς πάχνη
των παιδιών οι ανάσες
στ’ ακροδάχτυλα
Οι λέξεις στίλβουν
όπου τις συναντήσεις
ανοιχτομάτης
Η Σοφία μας
στη λεξοθάλασσά της
φρεγάτα λάμνει
Ανεμόμυλος
ο βρυχηθμός του κόσμου
Δον Κιχώτη μου
Αν
Διαβάστε περισσότερα

Λιανοτράγουδα της Άνοιξης

Σε βλέπω και ταράζομαι, ανθίζω, βαλαντώνω
και δέρμα πέτρινο, αψύ, να γαντζωθείς σου στρώνω.

Ευωδιαστός λαβύρινθος στα χόρτα ξεφυτρώνει
και η κοντέσα η Μέλισσα το μίτο της απλώνει.

Έχεις πουλί ή λέλουδο, χαρά μου, στην καρδιά σου
κι όλο το … Διαβάστε περισσότερα