Αυτό το κάτι λίγο κι ανεπαίσθητο
Η στιγμή η φευγαλέα που δεν κάνει θόρυβο
Η τρίλια στην απόμερη μασχάλη του δάσους
Το ανέμελο λίκνισμα ενός γλάρου που γυροφέρνει τα πλοία μεσοπέλαγα
Η κουρασμένη εκπνοή του ανέμου στις εξόδους των εθνικών … Διαβάστε περισσότερα
Tag Archives: Χριστούγεννα
Που πας, κοριτσάκι…
Που πας, κοριτσάκι, με τέτοιον καιρό;
Θαμπώθηκε η μέρα, δεν έχει ουρανό.
Του κόσμου η αμάχη τον έκανε αφρό.
Μια ξέρα η ζωή μας, τρεις κόμποι νερό.
Που πας, κοριτσάκι, χωρίς συντροφιά
με κοντυλοβλέφαρα πάντα κλειστά;
Δε βλέπεις πως άπλωσε … Διαβάστε περισσότερα
Ο Άγιος Βασίλης ήρθε αλλιώς!
Για όσες και όσους θα ήθελαν να διαβάσουν το βιβλίο μαζί με τα παιδιά στο σχολείο, στα ΚΔΑΠ, στις βιβλιοθήκες, στις λέσχες ανάγνωσης, στο σπίτι και στην παρέα, να μερικές ιδέες για να περάσουν όμορφα και δημιουργικά με τον “Άγιο … Διαβάστε περισσότερα
Άγιε Βασίλη του 2023
Άγιε Βασίλη φέρε μας
πουρνό πουρνό για φέτος
μία χρονιά αλλιώτικη,
στ’ αλήθεια Νέο Έτος.
Σπείρε γαλήνη στους αγρούς
στα κύματα σιρόπι
και κάνε ν’ ανθρωπέψουνε
οι των ανθρώπων τρόποι.
Κανόνισε στα διάσελα
να μην ηχούν κανόνια
και στείλε στους … Διαβάστε περισσότερα
Το κόκκινο
Το κόκκινο γεννήθηκε σ’ αστέρι μακρυσμένο
και φάνταζε παράταιρο σαν ταίρι αποδιωγμένο.
Δεν έψαχνε, όμως, λύπηση μα ούτε και βοήθεια,
μονάχα την απόχρωση που έχει η αλήθεια.
Το κόκκινο έγινε κρασί, μπριλάντι γιοματάρι.
Γουλιά γουλιά συλλάβιζε δικό του αλφαβητάρι.
Σε … Διαβάστε περισσότερα
Φτιάξε μου ένα αστέρι!
Τάμα θαλασσινό
Δεν είναι άτι ατίθασο
με χαίτη μεταξένια,
ούτε και λύκος μοχθηρός
με μάτια ζαφειρένια.
Δεν είναι γερακίνας γιος
σ’ απόκρημνο ρουμάνι,
ούτε κομψή δεντρογαλιά
σ’ ερειπωμένο χάνι.
Δεν είναι λέοντας αψύς,
μπροστάρης στην αγέλη,
ούτε κουτάβι ορφανό,
που όλο χάδια … Διαβάστε περισσότερα
Πουλάκι χρυσό

Που πας, αγοράκι, με τέτοιον καιρό;
Θαμπώθηκε η μέρα, δεν έχει ουρανό.
Του κόσμου η αμάχη τον έκανε αφρό.
Μια ξέρα η ζωή μας, τρεις κόμποι νερό.
Που πας, κοριτσάκι, χωρίς συντροφιά,
ταξίδι στ’ αστέρια τα μελωδικά;
Δε βλέπεις πως … Διαβάστε περισσότερα
Δεκέμβρης παιχνιδιάρης
Μια αρμαθιά Δεκέμβρηδες με πήραν απ’ το χέρι
να ψάξουμε στον ουρανό το πιο λαμπρό αστέρι.
Στα χέρια με σηκώσανε, πούπουλο τα κιλά μου
κι επιμελώς ξεσκόνισαν τ’ απόκρυφα φτερά μου.
Στα χείλη μου ζωγράφισαν χαμόγελα μελένια
να γλυκαθούν οι … Διαβάστε περισσότερα
Μήνυμα στο Νέο Χρόνο
