«Έχω μια αμυγδαλιά
που κάνει μύγδαλα, τσίγδαλα,
μυγδαλοτσιγδαλότσιγδα…»
Άλλοι την αποκαλούν «νυφούλα του χειμώνα» και δε χορταίνουν να θαυμάζουν τα λεπτεπίλεπτα, μοσχομυριστά άνθη της, που είναι οι πρώτοι μαντατοφόροι της άνοιξης. Άλλοι γκρινιάζουν ότι είναι παράτολμη και επιπόλαιη, επειδή βιάζεται … Διαβάστε περισσότερα
Προφητικό (Δεκέμβρης 1995)
Από το δάκρυ τ’ ουρανού γεννήθηκε ένα αγρίμι
κι απ’ της ψυχής του τη χορδή πολίτικο ταξίμι.
Βαλάντωσαν τα σύννεφα, μεράκλωσαν οι ήλιοι
και στου Ολύμπου τα ριζά ανθίσαν κρόκοι χίλιοι.
Ν’ ανέβει απ’ τα έγκατα της … Διαβάστε περισσότερα
Ζούσε κάποτε στη μακρινή Λυδία μια κοπέλα που ήταν πραγματική μαστόρισσα στην τέχνη της υφαντικής. Τη λέγανε Αράχνη κι όλοι πίστευαν ότι για να φτιάχνει τόσο λεπτεπίλεπτα και τόσο ξεχωριστά υφαντά, δεν μπορεί παρά να είχε μαθητεύσει κοντά στη θεά … Διαβάστε περισσότερα
Γραμματάκι θα σου στείλω.
Θέλω να σε κάνω φίλο!
Ταχυδρόμος θα στο φέρει,
γρήγορα, χέρι με χέρι.
Γραμματόσημο κολλάω,
στο ταχυδρομείο πάω.
Γράφω τη διεύθυνση σωστή,
ρίχνω το γράμμα στο κουτί.
Για τα γενέθλια, τη γιορτή,
δωράκι στέλνω, επιταγή.
Πήραν … Διαβάστε περισσότερα
Πόσα μπορούν να ξεκινήσουν από ένα πορτοκάλι…Διαθεματικά, ευρηματικά, δημιουργικά…
Πρώτα το εξετάζουμε με όλες τις αισθήσεις μας. Το παρατηρούμε με τα μάτια, που «ερωτεύονται» το ζωηρό πορτοκαλί του χρώμα. Όχι, δεν έχει σχήμα κύκλου. Είναι στερεό σώμα, τρισδιάστατο. Είναι σφαίρα. … Διαβάστε περισσότερα
Οι γιορτές ήρθαν και πέρασαν όπως κάθε χρόνο. Και έμεινε η γνωστή υποχρέωση να ξεστολίσουμε το σπίτι. Που για μια οικογένεια, όπως η δική μας, με μικρό παιδί, δεν το λες απλώς στολισμένο. Γιατί εκτός από κατοικία είναι μαζί και … Διαβάστε περισσότερα
Ο Πρίγκιπας καβάλησε πρωί πρωί το χιονάτο του άλογο και μην τον είδατε! Όλο το βασίλειο θα διατρέξει αψηφώντας τη χιονοθύελλα ο λεβέντης μου, για να δει μήπως κάπου χρειάζονται βοήθεια. «Που πας με τέτοιο ψοφόκρυο; Στείλε μια κουκουβάγια του … Διαβάστε περισσότερα
Ίδιο το σχήμα της ζωής
Κι όταν γεννιέται κι όταν φθίνει
Κι όταν τα εγκόσμια αφήνει
Λάμνει μονάχο στη σιωπή
Σπιλιάδα ο χρόνος και σκαλώνει
Μα πάλι εντός του δεν στεριώνει
Λιώνει η στιγμή του όπως το χιόνι.
Σκαλώνει σαν … Διαβάστε περισσότερα
Σκάρτα δυο μερόνυχτα απέμεναν για ν’ αλλάξει ο χρόνος κι ο Μανουήλ δεν μπορούσε να ησυχάσει. Βαριά λαβωμένη ανάσαινε η καρδιά του, παραζαλισμένος λοξοδρομούσε απ’ τα καθήκοντα ο νους. Την είχε δει τις προάλλες να περπατά σεμνά αλλά περήφανα στο … Διαβάστε περισσότερα
Το δάσος το χειμώνα είναι κρύο, σκοτεινό. Kρύβει πολλά. Τα ζώα ψάχνουν για τροφή και ζεστασιά. Παντού παραμονεύουν κίνδυνοι και απειλές. Από τα έργα των ανθρώπων, του κλίματος τις αλλαγές. Είναι άλλα μουδιασμένα, άλλα στενοχωρημένα, άλλα απογοητευμένα, μερικά απελπισμένα. Αναρωτιούνται … Διαβάστε περισσότερα