Κάτι θα ζήσει, κάτι θα πεθάνει
είν’ η ζωή ένα παράξενο γιορντάνι.
Σαν το φοράς μπορεί να κλαις, ή να γελάς,
αλλού νομίζεις και αλλού στο τέλος πας.
Κάτι θ’ ανοίξει, κάτι θα σφαλίσει
είν’ ο καιρός δοκιμασία κι αλισβερίσι.… Διαβάστε περισσότερα
Tag Archives: Τραγούδι
Παιδικό δωμάτιο
Μείνε, θα σε νανουρίσω
Μ’ όνειρα φτερά, γαλανά
Γείρε στο προσκεφαλάκι
Μάτια μου γλυκά, βροχερά
Όχι, μη μου κλαις
Μόνο εσύ δεν φταις
Ν’ αγαπάς…
Κι όσο ο χρόνος θα μας προσπερνά
Σαν καράβι μ’ ανοιχτά πανιά
Τ’ άδεια χέρια … Διαβάστε περισσότερα
Αγγελόκρουσμα
Όταν σου γνέψουν οι άγγελοι,
ό, τι κι αν πουν για σένα,
φύλλα πεσμένα απ’ τα κλαδιά,
στο χούμο χωνεμένα.
Μοιάζει σκαρί ακυβέρνητο
ο λόγος τους στο κύμα
και δεν μετράει όπως μετρά
το ξόδι σου στο μνήμα.
Αφού για … Διαβάστε περισσότερα
Της λάσπης το καφέ
Ο ήχος της βροχής
σε στέλνει να πλυθείς
οι λύπες κι οι πικρίες
απόνερα να γίνουν
τα ζόρια ν’ απαλύνουν
Οι στάλες κι οι δροσιές
μουσκεύουν τις βραγιές
στο σώμα, την καρδιά σου
να βρει φωλιά ο σπόρος
ζωής αγγελιοφόρος… Διαβάστε περισσότερα
Ανεμολόγιο
Σηκώθηκε ο άνεμος με τη γλυκιάν αυγούλα,
μα πριν πορίσει στάθηκε λιγάκι στην πεζούλα.
Να κολατσίσει μια μπουκιά ψωμάκι με ταχίνι,
να πιει και το ροδόσταμο απ’ το κρουστό λαγήνι.
Και μόλις ένιωσε γερά ν’ αντρειεύει η δύναμή του,
καβάλησε … Διαβάστε περισσότερα
Κήποι κρεμαστοί
Οι κήποι μου οι κρεμαστοί
δεν είν’ στη Βαβυλώνα.
Ψάξε στις φτωχογειτονιές
και στον παλιό στρατώνα.
Οι κήποι μου οι κρεμαστοί
βασιλικό μυρίζουν
και εποχές που πέρασαν
και πίσω δεν γυρίζουν.
Στους κήπους μου τους κρεμαστούς
φωλιάζουν χελιδόνια,
που πάντα … Διαβάστε περισσότερα
Σκονισμένη άνοιξη
Μια σκονισμένη άνοιξη στα μάτια σου απαγκιάζει,
εδώ ο κόσμος χάνεται κι εκείνη δεν τη νοιάζει.
Γερνούν πριν απ’ την ώρα τους τα έμβρυα στις μήτρες,
μα οι τραπεζίτες νοιάζονται μονάχα για τις ρήτρες.
Μπροστά απ’ το λαβύρινθο ξεπέζεψε, στοχάσου… Διαβάστε περισσότερα
Δυο καρδιές
Καρδιά μου, βρες τη δύναμη
ξανά να τραγουδήσεις
κι από τα τόσα σου δεσμά
τα πιο πικρά να λύσεις.
Δεν ξέρω τι ’ναι η δύναμη
και πως την αποκτούνε.
Εγώ μονάχα να χτυπώ
ξέρω κι ας με χτυπούνε.
Καρδιά μου, … Διαβάστε περισσότερα
Του “κλέφτη” (αλλιώς ταραξάκο, δανδελίων, πικραλίδα)
Στην κρύπτη σου απαγκιάζεις
νερό και φως σοδιάζεις
κι αρμέγεις την αλμύρα
να κλώσεις νέα μοίρα.
Σε βρίσκω, σε σπουδάζω,
λιγάκι σ’ αιφνιδιάζω,
σαν βγαίνω απ’ το θαλάμι
κι απλώνω την παλάμη.
Να σου ζητήσω κάτι,
λευκό, άσπιλο δεμάτι:
σπυρί … Διαβάστε περισσότερα
Αγώνας
Πόσο μακριά ο ουρανός και πόσο ακόμα ο ήλιος
και πόσο τ’ άστρα τ’ άγνωρα κι οι απαρχές του κόσμου.
Πόσο μικρός ο άνθρωπος, πουλάκι η βούλησή του
που όταν δεν του κελαηδεί, μονάζει στη σιωπή του.
Άκτιστο, ακαταμάχητο το … Διαβάστε περισσότερα