Σε βλέπω και ταράζομαι, ανθίζω, βαλαντώνω
και δέρμα πέτρινο, αψύ, να γαντζωθείς σου στρώνω.
Ευωδιαστός λαβύρινθος στα χόρτα ξεφυτρώνει
και η κοντέσα η Μέλισσα το μίτο της απλώνει.
Έχεις πουλί ή λέλουδο, χαρά μου, στην καρδιά σου
κι όλο το … Διαβάστε περισσότερα
Ζωγράφισέ μου ένα σπίτι
με καμινάδα και φεγγίτη,
με ρόπτρο χάλκινο στη θύρα
και μια νεράιδα καλομοίρα.
Ζωγράφισέ μου ένα γιατάκι
κουκλίστικο σαν παλατάκι,
με ψηλοτάβανα δωμάτια
και δυο ξυλόγλυπτα χαγιάτια.
Ζωγράφισέ μου μια φωλίτσα
με μια βοτσαλωτή αυλίτσα
και … Διαβάστε περισσότερα
Κάτι θα ζήσει, κάτι θα πεθάνει
είν’ η ζωή ένα παράξενο γιορντάνι.
Σαν το φοράς μπορεί να κλαις, ή να γελάς,
αλλού νομίζεις και αλλού στο τέλος πας.
Κάτι θ’ ανοίξει, κάτι θα σφαλίσει
είν’ ο καιρός δοκιμασία κι αλισβερίσι.… Διαβάστε περισσότερα
Μείνε, θα σε νανουρίσω
Μ’ όνειρα φτερά, γαλανά
Γείρε στο προσκεφαλάκι
Μάτια μου γλυκά, βροχερά
Όχι, μη μου κλαις
Μόνο εσύ δεν φταις
Ν’ αγαπάς…
Κι όσο ο χρόνος θα μας προσπερνά
Σαν καράβι μ’ ανοιχτά πανιά
Τ’ άδεια χέρια … Διαβάστε περισσότερα
Όταν σου γνέψουν οι άγγελοι,
ό, τι κι αν πουν για σένα,
φύλλα πεσμένα απ’ τα κλαδιά,
στο χούμο χωνεμένα.
Μοιάζει σκαρί ακυβέρνητο
ο λόγος τους στο κύμα
και δεν μετράει όπως μετρά
το ξόδι σου στο μνήμα.
Αφού για … Διαβάστε περισσότερα
Ο ήχος της βροχής
σε στέλνει να πλυθείς
οι λύπες κι οι πικρίες
απόνερα να γίνουν
τα ζόρια ν’ απαλύνουν
Οι στάλες κι οι δροσιές
μουσκεύουν τις βραγιές
στο σώμα, την καρδιά σου
να βρει φωλιά ο σπόρος
ζωής αγγελιοφόρος… Διαβάστε περισσότερα
Σηκώθηκε ο άνεμος με τη γλυκιάν αυγούλα,
μα πριν πορίσει στάθηκε λιγάκι στην πεζούλα.
Να κολατσίσει μια μπουκιά ψωμάκι με ταχίνι,
να πιει και το ροδόσταμο απ’ το κρουστό λαγήνι.
Και μόλις ένιωσε γερά ν’ αντρειεύει η δύναμή του,
καβάλησε … Διαβάστε περισσότερα
Οι κήποι μου οι κρεμαστοί
δεν είν’ στη Βαβυλώνα.
Ψάξε στις φτωχογειτονιές
και στον παλιό στρατώνα.
Οι κήποι μου οι κρεμαστοί
βασιλικό μυρίζουν
και εποχές που πέρασαν
και πίσω δεν γυρίζουν.
Στους κήπους μου τους κρεμαστούς
φωλιάζουν χελιδόνια,
που πάντα … Διαβάστε περισσότερα
Μια σκονισμένη άνοιξη στα μάτια σου απαγκιάζει,
εδώ ο κόσμος χάνεται κι εκείνη δεν τη νοιάζει.
Γερνούν πριν απ’ την ώρα τους τα έμβρυα στις μήτρες,
μα οι τραπεζίτες νοιάζονται μονάχα για τις ρήτρες.
Μπροστά απ’ το λαβύρινθο ξεπέζεψε, στοχάσου… Διαβάστε περισσότερα
Καρδιά μου, βρες τη δύναμη
ξανά να τραγουδήσεις
κι από τα τόσα σου δεσμά
τα πιο πικρά να λύσεις.
Δεν ξέρω τι ’ναι η δύναμη
και πως την αποκτούνε.
Εγώ μονάχα να χτυπώ
ξέρω κι ας με χτυπούνε.
Καρδιά μου, … Διαβάστε περισσότερα