Κάτι θα ζήσει, κάτι θα πεθάνει
είν’ η ζωή ένα παράξενο γιορντάνι.
Σαν το φοράς μπορεί να κλαις, ή να γελάς,
αλλού νομίζεις και αλλού στο τέλος πας.
Κάτι θ’ ανοίξει, κάτι θα σφαλίσει
είν’ ο καιρός δοκιμασία κι αλισβερίσι.… Διαβάστε περισσότερα
Πόνος Άχρονος
Ο πόνος είναι άχρονος
Διασκελίζει τους αιώνες όπως τα παιδιά που παίζουν κουτσό όπου γης
Κάποτε ξαποσταίνει και μας δίνεται
Όταν αμέριμνοι και αμετροεπείς γαντζωνόμαστε στα εφήμερα
Θεωρώντας ότι πιάσαμε την καλή
Όταν εθελοτυφλούμε ακκιζόμενοι
Όταν παραδινόμαστε στον έρωτα αμαχητί… Διαβάστε περισσότερα
Παιδικό δωμάτιο
Μείνε, θα σε νανουρίσω
Μ’ όνειρα φτερά, γαλανά
Γείρε στο προσκεφαλάκι
Μάτια μου γλυκά, βροχερά
Όχι, μη μου κλαις
Μόνο εσύ δεν φταις
Ν’ αγαπάς…
Κι όσο ο χρόνος θα μας προσπερνά
Σαν καράβι μ’ ανοιχτά πανιά
Τ’ άδεια χέρια … Διαβάστε περισσότερα
Χριστούγεννα 2025
Αυτό το κάτι λίγο κι ανεπαίσθητο
Η στιγμή η φευγαλέα που δεν κάνει θόρυβο
Η τρίλια στην απόμερη μασχάλη του δάσους
Το ανέμελο λίκνισμα ενός γλάρου που γυροφέρνει τα πλοία μεσοπέλαγα
Η κουρασμένη εκπνοή του ανέμου στις εξόδους των εθνικών … Διαβάστε περισσότερα
Που πας, κοριτσάκι…
Που πας, κοριτσάκι, με τέτοιον καιρό;
Θαμπώθηκε η μέρα, δεν έχει ουρανό.
Του κόσμου η αμάχη τον έκανε αφρό.
Μια ξέρα η ζωή μας, τρεις κόμποι νερό.
Που πας, κοριτσάκι, χωρίς συντροφιά
με κοντυλοβλέφαρα πάντα κλειστά;
Δε βλέπεις πως άπλωσε … Διαβάστε περισσότερα
Ο Άγιος Βασίλης ήρθε αλλιώς!
Για όσες και όσους θα ήθελαν να διαβάσουν το βιβλίο μαζί με τα παιδιά στο σχολείο, στα ΚΔΑΠ, στις βιβλιοθήκες, στις λέσχες ανάγνωσης, στο σπίτι και στην παρέα, να μερικές ιδέες για να περάσουν όμορφα και δημιουργικά με τον “Άγιο … Διαβάστε περισσότερα
Διαίρεση: η εθνική μας μαθηματική πράξη (και στη λογοτεχνία)
Τι φταίει που η παιδική λογοτεχνία στη χώρα μας αγνοείται επιδεικτικά από τους θεσμούς, ή μένει στη γωνιά της σαν τιμωρημένη;
Φταίει το ότι κάθε τι που απευθύνεται και σχετίζεται με τα παιδιά (άρα και το βιβλίο) εμμέσως πλην σαφώς … Διαβάστε περισσότερα
Αγγελόκρουσμα
Όταν σου γνέψουν οι άγγελοι,
ό, τι κι αν πουν για σένα,
φύλλα πεσμένα απ’ τα κλαδιά,
στο χούμο χωνεμένα.
Μοιάζει σκαρί ακυβέρνητο
ο λόγος τους στο κύμα
και δεν μετράει όπως μετρά
το ξόδι σου στο μνήμα.
Αφού για … Διαβάστε περισσότερα
Της λάσπης το καφέ
Ο ήχος της βροχής
σε στέλνει να πλυθείς
οι λύπες κι οι πικρίες
απόνερα να γίνουν
τα ζόρια ν’ απαλύνουν
Οι στάλες κι οι δροσιές
μουσκεύουν τις βραγιές
στο σώμα, την καρδιά σου
να βρει φωλιά ο σπόρος
ζωής αγγελιοφόρος… Διαβάστε περισσότερα
Το (φαινομενικά) ελάχιστο είναι πολύ
Χρόνο με το χρόνο διαπιστώνω πόσο πιο ουσιαστικό και πολύτιμο είναι το λίγο από το πολύ. Το λίγο και καλό, που έλεγαν οι σοφοί μας πρόγονοι στα περασμένα χρόνια.
Γεμίζεις ένα παιδικό δωμάτιο ή μία σχολική τάξη με του κόσμου … Διαβάστε περισσότερα