Κ-άστρων Ποιήματα ΙΙ

Katron_PoihmatakASTRA_DsΑμάχη

Πήρα τζουρά γλυκόλαλο και πένα φιλντισένια
και στα ταξίμια πόντισα την πιο κρυφή μου έννοια.

Γιατί έπιασαν τα μάτια σου κι όλα τα φυλακώσαν
και μες στα φυλλοκάρδια μου τρία καρφιά καρφώσαν.

Το πρώτο γράφει σ’ αγαπώ, το δεύτερο … Διαβάστε περισσότερα

Χάρτης Πορείας – Μήνυμα

Χάρτης Πορείας

Στην αναζήτηση έχω βγει,
με του Αρθούρου το σπαθί,
μα στα όριά μου φτάνω
και αλχημείες κάνω,
τον μπούσουλα όταν χάνω.
Πως να ντυθεί γαλήνη
ο ήλιος κι η σελήνη,
σαν πέφτουν στα εφήμερα
και τ’ άγρια και … Διαβάστε περισσότερα

Κ-άστρων Ποιήματα

KASTRA_LIA_2_s Της Χαράς

Όλα της Μοίρας τα παιδιά είν’ παραχαϊδεμένα
μ’ άσβηστη γραμματοσειρά στα σύννεφα γραμμένα.

Κι όποιος σηκώσει τη ματιά κι άκριτα τα γυρέψει,
διπλό στιλέτο στην καρδιά μονάχος θα φυτέψει.

Γιατί θα δει συντροφιαστές τη Δόξα με τη Λήθη,… Διαβάστε περισσότερα

Ελάφι στη Θάλασσα

Μικρό ελάφι κίνησε τον κόσμο να γυρίσει
και τα παλιά λημέρια του ξοπίσω του ν’ αφήσει.

Πέτρα την πέτρα περπατεί, νερά γλυκά διαβαίνει,
με το φεγγάρι στέκεται, με την αυγή πηγαίνει.

Βροχή μουσκεύει τα δεντρά, τα λούλουδα δροσίζει,
μα εκείνο … Διαβάστε περισσότερα

Φθινοπωρινές μαντινάδες

Βροχή ψιλή, ποτιστική και χαμηλοβλεπούσα
μπρος στο χαγιάτι τ’ ουρανού βγήκε σαν Αρετούσα.

Τη νύχτα καλοδέχτηκε, μαυροντυμένη ιέρεια,
και με σεμνά κυκλάμινα γέμισε τα πανέρια.

Ένα ελάφι κούρνιασε μέσα στους άγριους βάτους.
Στον κόσμο τούτο οι Έρωτες τα καίνε τα … Διαβάστε περισσότερα

Σύγχρονη Πεντάμορφη – Γυναίκα

john-william-godward-autumnΣΥΓΧΡΟΝΗ ΠΕΝΤΑΜΟΡΦΗ

Λικνίζεται η Πεντάμορφη
σε μεταξένια αιώρα
και τον καθρέφτη της ρωτά,
για να περάσει η ώρα:

– Καθρέφτη, καθρεφτάκι μου,
μ’ αλήθεια απάντησέ μου:
από τις πέντε μου μορφές,
πόσες είναι δικές μου;

Ξεροκατάπιε κι έβηξε
τότε το … Διαβάστε περισσότερα

Λακωνικό

scan0066Ας είχε ο ήλιος δάχτυλα δυο αράδες να μου γράψει,
κι αν την αλήθεια απαρνηθώ, τα μάτια μου να κάψει.

Να κατεβάσει αγέρηδες, τα σύννεφα να σβήσουν,
και του Δεσμού του Γόρδιου το αίνιγμα να λύσουν.

Γιατί άπλωσε ο Θεός … Διαβάστε περισσότερα

Της Ερήμου και του Ανέμου

Του Ανέμου

Knossos_frise2Ήτανε μια φορά αγόρι ο Άνεμος.
Με μάτια γερακιού και πηγούνι από έβενο.
Όταν θύμωνε, οι ανάσες του, κόκκινα πεφταστέρια, σπάθιζαν την αγκαλιά της γης σαν αμόνια χαλκέντερα.
Όταν μελαγχολούσε, τα κύματα κούρνιαζαν ίδια ανυπεράσπιστα ελάφια στις βραγιές Διαβάστε περισσότερα

Νανούρισμα

Στην αχανή διαδικτυακή γειτονιά, βρεθήκαμε προχθές και με την Αθηνά Πετούλη. Οι ζωγραφιές της ποιήματα, μου έστειλε μια τόσο τρυφερή και γλυκιά, που δεν μπόρεσα ν’ αντισταθώ. Αποχαιρετάμε το Καλοκαίρι μαζί, με ένα νανούρισμα. Γλυκό του κουταλιού, κερασμένο από
Διαβάστε περισσότερα

Βιογραφία

scan0049

Μέσα σε λαγκαδιά σκιερή και σε ρουμάνι μαύρο
απ’ τ’ όνειρο ξεπόρτισα τη μοίρα μου για να ’βρω.

Κι είχα μαζί τα μάτια μου και τ’ αδειανά μου χέρια.
Τα χέρια ψάχναν για κορμί, τα μάτια μου γι’ αστέρια.

Κι … Διαβάστε περισσότερα