Κάτι θα ζήσει, κάτι θα πεθάνει
είν’ η ζωή ένα παράξενο γιορντάνι.
Σαν το φοράς μπορεί να κλαις, ή να γελάς,
αλλού νομίζεις και αλλού στο τέλος πας.

Κάτι θ’ ανοίξει, κάτι θα σφαλίσει
είν’ ο καιρός δοκιμασία κι αλισβερίσι.
Λες πόσο κάνει, δεν ορίζεις πόσο αξίζει,
μες στο καινούργιο το παλιό σου ψιθυρίζει.

Κάτι θα σβήσει, κάτι θα φουντώσει
μια θα σωπάσει και μια θα ξεφαντώσει.
Είν’ απ’ τη φύση η ζωή σκληρό καρύδι
και το κρασί που δεν θα πιεις, το κάνει ξύδι.

Κάτι θα σπάσει, κάτι θα κολλήσει
λεν πως οι γόρδιοι δεσμοί δεν έχουν λύση.
Μα όποιος κρύβει κοπιδάκι στο γυλιό του,
αν το τολμήσει, συναντά το ριζικό του.

Κάτι θα μείνει, κάτι θα περάσει,
κάτι θα φύγει, αφού πρώτα κάνει στάση.
Είναι ο δρόμος σαν ποτάμι που μαθαίνει
κι όταν φανεί το ακρογιάλι, το βαθαίνει.