Πες το μ’ ένα χαϊκού

Δες! Φωτόσπαθο
διαπερνά τα σύννεφα
ο δάσκαλός μας
Νεραντζιάς πάχνη
των παιδιών οι ανάσες
στ’ ακροδάχτυλα
Οι λέξεις στίλβουν
όπου τις συναντήσεις
ανοιχτομάτης
Η Σοφία μας
στη λεξοθάλασσά της
φρεγάτα λάμνει
Ανεμόμυλος
ο βρυχηθμός του κόσμου
Δον Κιχώτη μου
Αν σε ξεχάσω
θα γίνω φαρόπλοιο
χωρίς μουράγιο
Μυγδαλόψιχα
τ’ ανεπίδοτα φιλιά
στο κιμέρι σου