Όνειρα θαλασσινά στου Ιούνη την ποδιά…

Αυτές οι μέρες είναι της θάλασσας. Της βαθιάς, της απέραντης, της οικείας μα και της ανεξερεύνητης. Του κόσμου των νερών και των υγρών αναπνοών. Των μαγευτικών και συχνά αλλόκοτων πλασμάτων των βυθών.  Έχουμε πολλά να πούμε, να σκεφτούμε, να αναρωτηθούμε, να θαυμάσουμε. Έχουμε πολλά για να απορήσουμε και να προβληματιστούμε, να αγανακτήσουμε, να αποφασίσουμε, να δράσουμε και καθόλου να μην αδιαφορήσουμε. Αλλά και να παίξουμε, να γελάσουμε, να δημιουργήσουμε, καινούργιες ιστορίες να φτιάξουμε!

Να οι αφίσες μας! «S.O.S.τε τις ΘΑΛΑΣΣΕΣ!». Διαβάζουμε από το βιβλίο «Εδώ Προνήπιο!» της κυρίας μας τα παράπονα των θαλάσσιων πλασμάτων. Απόβλητα, σκουπίδια, πετρελαιοκηλίδες, υπεραλίευση, ρύπανση, μόλυνση, ευτροφισμός, ζώα που απειλούνται με εξαφάνιση, καταστροφή των ακτών για να χτιστούν τεράστια ξενοδοχεία και να τοποθετηθούν χιλιάδες ομπρέλες και ξαπλώστρες στις αμμουδιές, επειδή οι άνθρωποι δεν χορταίνουν με τίποτα…Κάποια δύστυχα ζώα χάνουν τη ζωή τους, τραυματίζονται, τυφλώνονται, ακρωτηριάζονται. Τι γίνεται, όμως, μετά; Πόσο θα αντέξει η φύση αυτήν την απαράδεκτη συμπεριφορά μας;

Διαβάζουμε πολλά βιβλία σχετικά με τη θάλασσα και τα πλάσματά της. Για παράδειγμα, το «Ωχ χταπόδι, λάθος πόδι!». Ο Γιάννος το χταπόδι, του φίλου μας του Αντώνη Παπαθεοδούλου, είναι φοβερός και ακούραστος δουλευταράς. Κάθε του πόδι και άλλη δουλειά. Αλλά κάποιες φορές μπερδεύει τα μπούτια του, εεε τα πλοκάμια του και κάθε φίλος του τότε γελά. Γιατί ξέρει πως δεν το ήθελε και δεν το παίρνει στα σοβαρά. Αλλά έχει και η κυρία μας μία φίλη χταπόδι, τη Βέρα τη Χταποβίδα, που της την έπλεξε μια καλή της φίλη, η Μαρία…

Ωστόσο η Βέρα η Χταποβίδα

δεν δουλεύει πουθενά.

Τα οκτώ της τα πλοκάμια

που είναι στριφογυριστά,

ούτε λεπτό δεν τα κουράζει.

Τα έχει πάντα αραχτά.

Μόνο τρελούτσικες ιδέες

βιδώνει σ’ όλα τα μυαλά!

– Μπορείτε να σκεφτείτε και να μου πείτε μερικές;

– Τρελούτσικες ιδέες σαν κι αυτές που θες,

εμείς, καλέ κυρία, έχουμε πολλές!

– Να πηγαίνουν σχολείο ο μπαμπάς κι η μαμά

κι εγώ να ξαπλώνω χαλαρά τα πρωινά.

– Να κοιμάμαι όσο θέλω όλα τα πρωινά

και στην ώρα μου πάλι να είμαι στη δουλειά!

– Όταν πάω σχολείο να κοιμάμαι στο μάθημα

και να ξυπνάω μόνο για να παίζω στο διάλειμμα.

Κι η κυρία να φωνάζει «Έλα Γιώργο, Έλα Γιώργο,

κάνε μας ξανά τον μεγάλο υπναρά!».

– Να πάω ένα πρωί στη δουλειά του μπαμπά

να τους πάρω όλους από τα γραφεία ξαφνικά

και να πάμε για κούνιες στην παιδική χαρά!

– Να κοιμάμαι τη μέρα, να είμαι ξύπνιος το βράδυ,

να κάνω ποδήλατο κάτω απ’ τ’ αστέρια

και ν’ αφήνω που και που το τιμόνι απ’ τα χέρια.

– Να πίνω το γάλα μου για μεσημεριανό,

για μεσημεριανό να τρώω το πρωινό

και να ψαρεύω τσούχτρες για να φάω βραδινό.

– Στου σχολείου την αυλή αντί χορτάρια

να φυτρώνουν διάφορα πολύχρωμα ψάρια!

– Να περπατώ στους δρόμους μόνο με το βρακί

και να καταβρέχομαι στη ζέστη την πολλή!

– Αντί για κουλούρι και χυμό στο πρωινό

να τρώω κάθε μέρα τρεις μπάλες παγωτό.

– Να γίνουν μωράκια ο μπαμπάς κι η μαμά

κι εγώ να ’μαι μεγάλη, σα μαμά και γιαγιά!

– Θα σας πω και εγώ μια τρελούτσικη ιδέα

που όταν νιώθω μοναξιά, μου κάνει παρέα:

Να γινόταν η θάλασσα, λέει, στεριά

κι η στεριά αυτή να έβγαζε, λέει, φτερά.

Να μας είχε στην πλάτη της μεγάλους, παιδιά,

να πετούσαμε αντάμα ψηλά, πιο ψηλά,

σε μια γη ζαφειρένια σαν πλατιά αγκαλιά,

δίχως πόνο και δάκρυ, μοναχά με χαρά…

– Ξύπνα τώρα, κυρία, το κουδούνι χτυπά.

Συνεχίζουμε τ’ όνειρο όταν μπούμε ξανά…

Φουσκο…σκανταλιές!

bubble_lair__bmp_by_ard_choilleΓεια και χαρά, εδώ Μπάμπης ο Φούσκας! Ερευνητής από κούνια και μανιώδης πειραματιστής, αποφάσισα να σας γράψω για να σας εξομολογηθώ ένα σοβαρό μου πρόβλημα. Πολύ συχνά, φιλαράκια μου, παρουσιάζω παράξενα συμπτώματα: μικρά ζιζάνια, με τριχωτές δαγκάνες εξειδεικευμένες στο γαργάλημα και το ξεκούνημα από κάθε αραχτή και μαχμουρλίδικη κατάσταση, προκαλούν φαγούρα στις άκρες των πολυμήχανων δαχτύλων μου. Ξυπνάει μέσα μου το…σμήνος! Σμήνος από σκανταλιάρικες ιδέες εισβάλλουν στο έτσι κι αλλιώς διψασμένο για περιπέτεια μυαλουδάκι μου και προκαλούν αναταράξεις στο καλοσυγυρισμένο νοικοκυριό της μαμάς. Οι συνέπειες είναι άλλοτε κωμικές (και γι’ αυτό υποφερτές) και άλλοτε απλώς και μόνον τ ρ α γ ι κ έ ς. Ξέρετε τώρα πως στριγγλίζουν τα κορίτσια άμα κάτι τα τρομάξει, ή τα αηδιάσει…Για να σας δώσω να καταλάβετε, προχτές που αποφάσισα να κατεβάσω από το πιο ψηλό ράφι της βιβλιοθήκης μας το εγχειρίδιο φουσκολογίας που αγόρασα πρόσφατα από το βιβλιοπωλείο, το σπίτι μας κηρύχθηκε σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης! Αλλά, βρε παιδιά, να μην ξεφύγουμε λιγάκι από την εντελώς…ξεφούσκωτη καθημερινότητά μας;kavouri

FOUSKOLOGIAΜυστική φουσκοσυνταγή!

«Οι φούσκες δεν είναι πάντα αυτό που φαίνονται. Μπορούν να σου σώσουν τη ζωή, ή να σε σκοτώσουν. Είναι τόσο δυνατές, που μπορούν να σηκώσουν ακόμη και βυθισμένα πλοία. Και δεν είναι μόνο στρογγυλές: μπορεί να αποκτήσουν και διάφορα άλλα σχήματα». Ποιοι μας τα…φούσκωσαν τόσο πολύ; Μα οι «φουσκολόγοι», οι επιστήμονες με την άσβεστη περιέργεια να ερευνήσουν και να αποδείξουν τις πολύπλευρες και συχνά αναπάντεχες ιδιότητες κάθε ταπεινής πλην επικίνδυνης φούσκας. Δεξί τους χέρι τα πειράματα και -αν το επιθυμείτε και πάρετε και τη σύμφωνη γνώμη των γονιών και κηδεμόνων σας- και όλοι εσείς, οι μαθητευόμενοι φουσκομάγοι! Αυτά διάβασα στο απίθανο βιβλίο με τίτλο, «Φουσκολογία: Εργαστήριο Φυσικών Επιστημών» των εκδόσεων Πατάκη, που πάει πακέτο με ένα κουτί γεμάτο με όλα τα απαραίτητα για τα πειράματά μας αντικείμενα! Το πρώτο πράγμα που έκανα και φούσκωσα από περηφάνια, ήταν η παρασκευή της τέλειας φουσκοσυνταγής. Δοκιμάστε την!sealion

Απαραίτητα σύνεργα

• 8 φλυτζάνια νερό
• 2 φλιτζάνια υγρό σαπούνι πιάτων
• 1 πλαστικό δοχείο χωρητικότητα δύο λίτρων
• 1 κουταλιά της σούπας γλυκερίνη (τη βρίσκετε στα φαρμακεία)

Εκτέλεση

1. Γεμίστε το δοχείο με το νερό.
2. Προσθέστε το υγρό σαπούνι πιάτων και τη γλυκερίνη που χρησιμεύει για να καθυστερεί την εξάτμιση του νερού. Το υγρό σαπούνι πιάτων (που πρέπει να είναι καλής ποιότητας) αφαιρεί μέρος της επιφανειακής τάσης του νερού, ώστε να μπορούν να δημιουργηθούν και να…χορέψουν στον αέρα οι παιχνιδιάρες σαπουνόφουσκες. Τι είναι η επιφανειακή τάση; Η ιδιότητα του νερού να μένει συγκεντρωμένο σαν ένα σώμα.
3. Ανακατέψτε με πολύ αργές κινήσεις το διάλυμα που φτιάξατε. Αν αφρίσει, οι φούσκες σας δε θα είναι πετυχημένες.
4. Χρησιμοποιείστε το ειδικό εργαλείο που πουλιέται στα ψιλικατζίδικα και μοιάζει με μεγεθυντικό καθρεφτάκι (χωρίς να έχει καθρεφτάκι), για να φυσήξετε τις φούσκες σας. Μπορείτε να πάρετε ένα καλώδιο, να αφαιρέσετε το πλαστικό του περίβλημα και να σχηματίσετε μία μικρή θηλειά, στερεώνοντας την άκρη του με μονωτική ταινία. Βουτήξτε τη στο διάλυμά σας και φυσήξτε τις φούσκες σας!beluga-whale-bubble_782214iair-bubble-underwater_44373_990x742

Φούσκο…σωματοφύλακες!

Ξέρετε ότι οι φούσκες μπορούν να μας σώσουν τη ζωή; Όταν είναι…φωλιασμένες μέσα σε στερεά σώματα, γίνονται εξαιρετικά ανθεκτικές στις πιέσεις και στα σκαμπανεβάσματα. Οι πιο διάσημες φούσκες που κυριολεκτικά σώζουν ζωές, είναι οι αερόσακοι των αυτοκινήτων μας. Αμέτρητες θαυματουργές φούσκες περιέχονται και στον ειδικό αφρό με τον οποίο είναι γεμάτοι ορισμένοι πυροσβεστήρες: πολλές φορές η φωτιά σβήνει ευκολότερα χάρη σ’ αυτές. Άλλες φούσκες «ασφαλείας» είναι αυτές που στριμώχνονται στα ειδικά υλικά συσκευασίας, όπως το αεροπλάστ (η πλαστική εσωτερική φουσκοεπένδυση των μεγάλων φακέλων του ταχυδρομείου, που τσάκα τσουκ πολύ μου αρέσει να σπάω) και το αφρολέξ. Έτσι, τα δέματα με εύθραυστο περιεχόμενο φτάνουν σώα και αβλαβή στον προορισμό τους! Το αποδεικνύει το πείραμα με τα αυγά:dolphin-bubbles_1890821i-600x600

Απαραίτητα σύνεργα

• 2 αυγά
• Ένα κομμάτι αεροπλάστ
• Κολλητική ταινία
• Χάρακας

Εκτέλεση

1. Βγείτε στον κήπο του σπιτιού ή του σχολείου σας. Μετρήστε με το χάρακα τρία εκατοστά πάνω από το έδαφος. Από αυτό το ύψος αφήστε το ένα αυγό να πέσει κάτω. Έσπασε; Αν όχι, συνεχίστε ρίχνοντάς το πρώτα από πέντε εκατοστά κι έπειτα από επτά εκατοστά ύψος. Συνεχίστε μέχρι να ανακαλύψετε από πόσο ψηλά πέφτοντας γίνεται…ομελέτα!
2. Ελπίζω να μην πασαλειφτήκατε. Αν η κατάσταση ξέφυγε λίγο από τον έλεγχο, σκουπιστείτε καλά με χαρτί κουζίνας, ή με ένα βρεμένο πανάκι. Μετά, τυλίξτε απαλά το άλλο αυγό με το κομμάτι του αεροπλάστ, που θα στερεώσετε με την κολλητική ταινία.
3. Επαναλάβετε την κίνηση νούμερο 1. Από πόσο ψηλά χρειάστηκε να αφήσετε το αυγό να πέσει, για να…φάει τα μούτρα του; Ζήτω οι φουσκο…πανοπλίες!Elephant_bublleBEAR_1521490c1

Διπλοτριπλοφουσκοτσιχλικοί…αγώνες!

Είστε για έναν αγώνα με τσιχλόφουσκες; Θα χρειαστείτε μερικά πακέτα φρέσκιες τσιχλόφουσκες (αν τις έχει αποθηκευμένες ο περιπτεράς από τα παιδικά του χρόνια και καταφέρετε να παίξετε και να νικήσετε, εμένα να μη με λένε Μπάμπη Φούσκα), μερικούς φίλους για συναγωνιστές και πολλή, μα πάρα πολλή υπομονή. Βάλτε ο καθένας τρεις τσιχλόφουσκες στο στόμα σας και αρχίστε να τις μασάτε σαν τις κατσικούλες. Μόλις μαλακώσουν αρκετά και τους φύγει όλη η ζάχαρη, φέρτε τη σούπερ μεγάλη τσιχλόφουσκα που θα έχει σχηματιστεί στην άκρη της γλώσσας σας και φυσήξτε μέσα της. Αφού σχηματιστεί μια φούσκα με διάμετρο περίπου 20 εκατοστά, κλείστε την και ξεκινήστε αμέσως να φυσάτε μια δεύτερη κι αμέσως μετά μια τρίτη. Νικάει όποιος καταφέρει να φτιάξει περισσότερες στη σειρά χωρίς να σκάσουν και χωρίς να πιαστεί η μασέλα του! Ο νικητής κερνάει μια βόλτα με φουσκωτό στην παραλία, ή ένα φουσκωτό γλυκό, π.χ. λουκουμάδες με μέλι! Μια παραλλαγή του αγώνα είναι να φυσάτε τις φούσκες τη μια μέσα στην άλλη. Φφφφστ…μπαμ!

Μπάμπης ο Φούσκας
και για την αντιγραφή
Εύη Τσιτιρίδουblowing-bubbles-small-113406397_0

Γλύκα αγκαθωτή!

Στο άκουσμα της λέξης φραγκόσυκο ίσως να σας έρχεται στο νου ο… Φραγκίσκος το Φραγκόσυκο, αγαπημένος ήρωας από τη «Φρουτοπία» του Ευγένιου Τριβιζά. Έχετε όμως ποτέ δει και κυρίως δοκιμάσει αληθινό φραγκόσυκο; Ξέρετε από πού κρατάει το σομπρέρο…εεε η σκούφια του; Ας πεταχτούμε μέχρι το Μεξικό και μετά ας βάλουμε πλώρη για του Αιγαίου τα νησιά. Μόνο έτσι θα ερευνήσουμε τι σόι φρούτο είναι πάλι ετούτο. Αλλά με προσοχή, γιατί τσιμπάει!exotic-fruit-11

Σαν…παραμυθόσυκο!
Μια φορά κι έναν καιρό, στην κεντρική και νότια Αμερική, κάπου στο Μεξικό, ζούσε και βασίλευε μια πολύ θερμή και σκληροτράχηλη δεσποσύνη. Πατέρας της ήταν ο καυτός ήλιος, μάνα της η ξερή, βραχώδης γη κι αδέρφια της οι αυστηροί κάκτοι. Έκανε μια ζωή πολύ μετρημένη και λιτοδίαιτη και δεν της άρεσαν τα νάζια και τα στολίδια. Λίγο νεράκι και τα καυτά φιλιά του ήλιου της έφταναν για να είναι ευτυχισμένη. Και δεν είχε ανάγκη να κουρνιάσει βαθιά στην αγκαλιά της μάνας της, για να γευτεί τη θρεπτική τροφή της. Σωστό αγοροκόριτσο! Η πράσινη, κορμοστασιά της με τα απλωτά, σαρκώδη φύλλα, μάγευε την πλάση. Κι ας ήταν γεμάτη μαύρους κόμπους σα φακίδες, απ’ όπου ξεφύτρωναν μικρά, σχεδόν αόρατα, αλλά πάντα…ετοιμοπόλεμα αγκάθια. Όταν άνθιζε, τα λουλούδια της, στρογγυλοκαθισμένα σε κάθε έναν από τους μακρόστενους σα φιρίκια καρπούς της, έμοιαζαν με…κατακίτρινες παπαρούνες. Κι έκαναν τους ανθρώπους να σκέφτονται πως δεν υπάρχει πιο όμορφο και πιο απρόβλεπτο πράγμα στον κόσμο απ’ τη γυναίκα-φύση… Ώσπου στα μέσα του 16ου αιώνα περίπου, Ισπανοί έμποροι που ταξίδεψαν στα μέρη της, δεν άντεξαν στη σκέψη πως ο «παλαιός κόσμος», η γιαγιά Ευρώπη, δε γνώριζε και δε χαιρόταν μια τέτοια ασυνήθιστη ομορφιά. Την έκλεψαν, την μπάρκαραν στα γοργοτάξιδα καράβια τους και την έφεραν στη Μεσόγειο. Εκείνη, δεν είπε όχι στην καινούργια περιπέτεια κι εγκλιματίστηκε γρήγορα στη νέα της ζωή. Μόνο που διάλεγε πάντα να στήνει σπιτικό σε μέρη που θύμιζαν την πατρίδα της: τραχιά, ηλιοκαμένα κι ανθεκτικά στη δίψα και στη μοναξιά. Φτάνοντας στην Ελλάδα, άπλωσε ρίζες στη Μάνη, στην Κρήτη και στ’ άλλα του Αιγαίου τα νησιά. Την έλεγαν Φραγκοσυκιά.Ζέπος_Εμμανουήλ_Φρακοσυκιέςστοφράχτη_

Παίζουμε…φραγκουϊζόσυκο;

1. Στη χώρα μας η φραγκοσυκιά πήρε αυτό το όνομα, επειδή:
Α) ήταν ξενόφερτο, «φράγκικο» είδος για τους Έλληνες
Β) μας ήρθε εισαγόμενη την περίοδο της Φραγκοκρατίας
Γ) παλιότερα αγόραζαν τα φρούτα της ένα φράγκο το κιλό

2. Οι φραγκοσυκιές φυτεύονται στους αναβαθμούς (=ξερολιθιές, πεζούλες) των νησιών του Αιγαίου, επειδή:
Α) συγκρατούν το χώμα και το νερό της βροχής
Β) εμποδίζουν τους ισχυρούς ανέμους να καταστρέφουν τις καλλιέργειες
Γ) πρασινίζουν και ομορφαίνουν το τοπίο

3. Οι αγρότες συνηθίζουν, επίσης, να φυτεύουν φραγκοσυκιές γύρω απ’ τα χωράφια τους:
Α) για να μην τα πιάνει το κακό μάτι
Β) για να τα οριοθετήσουν με φυσικούς φράχτες προστασίας
Γ) για να απολαμβάνουν το όμορφο θέαμα κάθε ηλιοβασίλεμα

4. Πάνω στη σημαία του Μεξικού παριστάνονται:
Α) ένα παιδί που τρώει φραγκόσυκα φορώντας το σομπρέρο του
Β) δυο φίδια που τυλίγονται γύρω από μια φραγκοσυκιά
Γ) ένας αετός που τρώει ένα φίδι καθισμένος πάνω σε φραγκόσυκα

5. Στην Ελλάδα η φραγκοσυκιά είναι γνωστή και ως:
Α) παυλοσυκιά, παπουτσοσυκιά
Β) αγκαθοσυκιά, μεξικοσυκιά
Γ) κακτοσυκιά, ερημοσυκιά

6. Τα φραγκόσυκα ωριμάζουν παρέα με τα σύκα και τρώγονται, όταν από πράσινα γίνουν σκούρα πορτοκαλιά ή κόκκινα:
Α) το καλοκαίρι
Β) στα μέσα της άνοιξης
Γ) αρχές φθινοπώρου

7. Για να μαζέψουν τα φραγκόσυκα, φορούν χοντρά γάντια ή τα πιάνουν με εφημερίδες και πανιά. Αλλιώς:
Α) τα ρίχνουν απ’ τα κλαδιά στοχεύοντάς τα με σφεντόνα
Β) χρησιμοποιούν ένα μακρύ ξύλο με στερεωμένο στη μια του άκρη ένα γάντζο, ένα μαχαιράκι, ή ένα τενεκεδάκι
Γ) περιμένουν να ωριμάσουν τόσο, ώστε να πέσουν από μόνα τους

8. Το φραγκόσυκο μπορεί, επίσης, να καταναλωθεί ως:
Α) μαρμελάδα, γλυκό του κουταλιού, παγωτό
Β) λικέρ, ρακί, αναψυκτικό
Γ) σάλτσα σε σαλάτες, επικάλυψη σε πίτες, ξερό ως μεζές

Απαντήσεις: 1.Α&Β, 2.Α&Β&Γ, 3.Β, 4.Γ, 5.Α, 6.Α, 7.Β, 8.Α&Β&Γ

fragosyka

• Ένας παλιός θρύλος λέει πως οι Αζτέκοι κάποτε δεν είχαν πατρίδα. Ζούσαν περιπλανώμενοι στο βόρειο Μεξικό, προσπαθώντας να επιβιώσουν στους ερημότοπους. Οι παλαιότεροι και σοφότεροι της φυλής τους έλεγαν ότι, σύμφωνα με τους θεούς, η ταλαιπωρία τους αυτή δε θα σταματήσει, μέχρι να δουν έναν αετό να κάθεται πάνω σε μια φραγκοσυκιά. Όταν αυτό συνέβη, συνειδητοποίησαν ότι βρίσκονταν στην περιοχή Τενοτστιτλάν, και μάλιστα επάνω στα μικρά, γεμάτα έλη νησιά της λίμνης Τεξκόκο. Εκεί εγκαταστάθηκαν και άνθησε ο ιδιαίτερος πολιτισμός τους.

• Η φραγκοσυκιά πολλαπλασιάζεται πολύ εύκολα. Οποιοδήποτε μέρος της, ένα φύλλο, ή ένα κομμάτι βλαστού, μπορεί να βγάλει ρίζα όταν φυτευτεί! Δε χρειάζεται καμία περιποίηση, τα βγάζει πέρα μόνη της.Fragkosykia

• Το φραγκόσυκο καθαρίζεται προσεκτικά με μαχαιροπίρουνο και τρώγεται δροσερό. Έχει πολλά σποράκια, αλλά η ξεχωριστή γεύση του θα σας αποζημιώσει. Κάνει καλό στην καρδιά και στον εγκέφαλο, δρα κατά του καρκίνου, περιέχει μαγνήσιο, ασβέστιο και βιταμίνες που τονώνουν τον οργανισμό μας. Το παράξενο είναι ότι ενώ μπορούμε να το απολαμβάνουμε εύκολα και πάμφθηνα, εφόσον φυτρώνει και στη χώρα μας, το εισάγουμε από άλλες χώρες (Ιταλία, Ισπανία, Τυνησία, Ισραήλ), με αποτέλεσμα να πωλείται πανάκριβα και μόνο στα μεγάλα μανάβικα και σούπερ μάρκετ!

• Από τη φραγκοσυκιά μπορεί να παραχθεί οινόπνευμα, ενώ οι ιθαγενείς της Κεντρικής Αμερικής χρησιμοποιούσαν τα φύλλα της ως…παγούρια νερού! Σύγχρονες επιστημονικές έρευνες μας πληροφορούν ότι συστατικά που υπάρχουν σε αυτά, μπορούν να καταπολεμήσουν αποτελεσματικά το μεθύσι και τη ναυτία.

• Επειδή τα φύλλα της φραγκοσυκιάς είναι μεγάλα και γεμάτα αγκάθια, κάποιοι…φαρμακόγλωσσοι τα αποκαλούν και «γλώσσα της πεθεράς»!GRAFKOSYKA_AKROTHALASSIA

Καρπουζάκηδες και Πεπονάκηδες!

2013_06_21_watermelonΚΑΡΠΟΥΖΟΣ: Που είσαι, βρε κιτρινιάρη; Σκάσε επιτέλους μύτη και μας παίρνει η κάμερα! Ως πότε πια θα παριστάνεις το βαρύ πεπόνι;

ΠΕΠΟΝΑΣ: Μη βιάζεσαι χοντρομπαλά, δυο καρπούζια σε μια μασχάλη δε χωράνε! Αυτή τη στιγμή έχω βάλει μάσκα προσώπου από πεπονόφλουδα και χαλαρώνω. Το ξέρεις ότι κάνει καλό στην ακμή;

Κ.: Σιγά το μανεκέν! Δεν κοιτάς που η κεφάλα σου –ανάλογα με την ποικιλία- μοιάζει με μπάλα, άλλοτε του μπόουλινγκ κι άλλοτε του ράκμπυ, η στρωτή επιδερμίδα σε μάρανε.

Π.: Είναι δυνατό να συζητήσω σοβαρά με έναν τύπο που αποτελείται από 92% νερό και 6,4% ζάχαρη και που οι αρχαίοι Αιγύπτιοι τον κουβαλούσαν μαζί τους σε διάφορες αποστολές, ως…παγουρίνο νερού;karpouzi1

Κ.: Ώρες ώρες δεν τρώγεσαι, ξαδερφάκι μου! Μια ζωή γκρινιάρης και δυσκολοχώνευτος, προσγειώνεσαι σαν τούβλο στα στομάχια όσων ξεγελαστούν και σε…παραφάνε!

Π.: Ναι, αλλά είμαι γλυκός σα το μέλι και από τη στιγμή που θα ωριμάσω, τους μεθάω όλους από τη μοσχοβολιά. Μεγάλοι ζωγράφοι προσπάθησαν να αποδώσουν καλλιτεχνικά τη φρουτένια μοναδικότητά μου και…

Κ.: Ότι προκαλείς συχνοουρία το λέμε, ή… κρατιόμαστε;Πανταζής Περικλής-Μάγκας που τρώει καρπούζι, 1880

Π.: Παρ’ τη σκούφια σου και βάρα με! Μήπως εσύ πας πίσω; Αλλά έτσι ήσουν μια ζωή, έριχνες το επίπεδο. Δικαίως ο κόσμος αναφωνούσε «ήταν μάπα το καρπούζι»!

Κ.: Σιγά την αριστοκρατία! Τι να σου κάνω που σέβομαι τη μακρινή σου καταγωγή από την κεντρική Ασία. Κατά τα άλλα, η επιπολαιότητά σου ως φυτό, είναι γνωστή: όταν σε ξεχορταριάζουν, πρέπει να προσέχουν διπλά, γιατί οι ρίζες σου, αντί να χώνονται βαθιά στο χώμα, πιάνουν ψιλή κουβέντα με τα αγριόχορτα στην επιφάνεια.

Π.: Αγαπητέ ιθαγενή της τροπικής Αφρικής, μήπως να σου θυμίσω ότι τα τελευταία χρόνια, προκειμένου να γίνεσαι πιο εμφανίσιμος και ανθεκτικός, μπολιάζουν κολοκυθιές για να σε παράγουν; Δεν είναι τυχαίο ότι γίνεσαι όλο και πιο άνοστος…

Κ.: Τη δική μου την ποικιλία τη λένε «sugar baby», σε ελεύθερη απόδοση στα ελληνικά «ζαχαρένιο μωρό» και δε σου επιτρέπω να με συκοφαντείς! Κανείς δεν μπορεί να παραβγεί το ζωηρό κόκκινο χρώμα μου. Και μάθε ότι οφείλεται σε μια ουσία που λέγεται λυκοπένιο, ευεργετική για τον ανθρώπινο οργανισμό, κυρίως για την καρδιά και τα αιμοφόρα αγγεία.

Π.: Γιατί εγώ πάω πίσω σε χρησιμότητα; Το ξέρεις ότι έχω μπόλικη βιταμίνη C, που μάλιστα καταστρέφεται αν δε φαγωθώ αμέσως μόλις με κόψουν; Αλλά που να το ξέρεις, άλλος έχει το μαχαίρι κι άλλος έχει το…καρπούζι της γνώσης, φιλαράκο μου!

Κ.: Εγώ έχω και βιταμίνη Α, που τονώνει την άμυνα του οργανισμού και κάνει καλό στα μάτια, έχω και φυτικές ίνες που καταπολεμούν τη δυσκοιλιότητα και…

Π.: Είναι γνωστό πόσο…δυσκολεύεσαι να αποδείξεις την αξία σου. Γι’ αυτό παλιότερα σε ψώνιζαν «με τη βούλα». Επρεπε, δηλαδή, να κόψει ένα τριγωνικό κομμάτι από τη σάρκα σου ο μανάβης, για να σε δοκιμάσει ο υποψήφιος πελάτης του και να πειστεί ότι δεν είσαι για τα μπάζα!Αγόρια που τρώνε σταφύλια και πεπόνια, Μπαρτολομέ Εστέμπαν Μουρίγιο

Κ.: Ενώ εσένα που σε ψώνιζε με κλειστά μάτια, τι κατάφερνε; Τις περισσότερες φορές αντικαθιστούσες το αγγούρι στη χωριάτικη σαλάτα! Μμμμ, τι αξεπέραστη ανοστιά!

Π.: «Όλα τα σφάζω, όλα τα μαχαιρώνωωω!»…Άκουσες ποτέ να εκφράζονται τόσο υποτιμητικά για εμάς τα πεπόνια; Παρεπιπτόντως, «ανγκούρι» στα ιταλικά, σημαίνει καρπούζι!

Κ.: Άσε τις εξυπνάδες, Πεπόνα, γιατί βγαίνει από τη λέξη «άκουα», που θα πει νερό. Επιπλέον, αν και είμαι κοτζάμ λεβέντης, έχω το μισό ζάχαρο από αυτό που έχει ένα μήλο! Παρακαλώ πολύ, οι κομψές κυρίες να το σημειώσουν αυτό στη δίαιτά τους.

Π.: Από τη συγκίνηση κοκκίνισαν τα υπέροχα κίτρινα άνθη μου, ο ευαίσθητος αναρριχώμενος και ελαφρώς τριχωτός βλαστός μου και τα οδοντωτά φύλλα μου! Έτσι μου έρχεται να ανεβώ στο βουνό Καρπούζι, εκεί ψηλά στην Ξάνθη, ακριβώς πάνω από το πανέμορφο χωριό Τοξότες, για να θαυμάσω την υπέροχη θέα προς το Νέστο ποταμό!

Κ.: Κορόιδευε εσύ, να δούμε τι θα καταλάβεις. Υπάρχει μεγαλύτερη απόλαυση, τώρα το καλοκαίρι, από μια δροσερή φέτα καρπούζι με τυράκι πλάι στην παραλία;Pavlos_Samios

Π.: Γι’ αυτό όταν περπατάω στις παραλίες, πατάω συνέχεια…μπλιαχ…σουφρωμένες καρπουζόφλουδες; Να λες στους κακομαθημένους «φαν» σου να μην αφήνουν τα αποφάγια τους για ενθύμιο πλάι στο κύμα.

Κ.: Αυτό ισχύει και για σένα. Θυμάμαι μια φορά που έκανα συλλογή από πεπονόφλουδες και προσπαθούσα να ξεχωρίσω ποια ανήκε σε «πεπόνι Καναρίων Νήσων», ποια σε ιταλικό πεπόνι «κανταλούπο» και ποια σε «χειμωνιάτικο πεπόνι»!

Π.: Βλέπω τις ξέρεις τις «εξωτικές» ποικιλίες μου. Ξέρεις και τα ονομαστά αργίτικα πεπόνια;

Κ.: Φυσικά! Εσύ ξέρεις ότι τα καλύτερα καρπούζια παράγονται στην Κρήτη, στην Πελοπόννησο, στη Θεσσαλία και στη Θράκη;

Π.: Εγώ, ζουμερέ μου σύντροφε, ξέρω και πως να ξεχωρίζω ένα καλό καρπούζι! Πρώτον, έχει «λογικό» για την ποικιλία του μέγεθος. Δεύτερον, όταν του δώσεις μια μικρή σφαλιάρα, ο ήχος που παράγεται είναι υπόκωφος και όχι οξύς. Τρίτον, αν το αναποδογυρίσεις, βρίσκεις μια μεριά του που έχει χρώμα κιτρινωπό αντί για πράσινο και είναι το σημείο όπου ακουμπούσε στο έδαφος, καθώς ωρίμαζε.

Κ.: Τώρα πραγματικά με αποστόμωσες! Αλλά κι εγώ ξέρω πως για να είναι καλό ένα πεπόνι, πρέπει να έχει βάρος και έντονο άρωμα. Και πρέπει να σου ομολογήσω ότι μου αρέσει πολύ που, αν και διαφορετικοί, είμαστε κι οι δύο τόσο νόστιμοι καρποί!

Π.: Άιντε σύντεκνε, δε βάζουμε καμιά ρακί να πιούμε στην υγειά των φρουτοφάγων;

Κ.: Εβίβα κι άσπρο πάτο, να μας ζήσει το καλοκαιράκι! Θερμό αυτό, δροσεροί εμείς, ο τέλειος συνδυασμός, Πεπόνα μου!

Π.: Αυτό να…τρώγεται, Καρπούζο μου!Λουκάς Σταύρου

Γλυκό καρπούζι
Υλικά
• 1 καρπούζι, περίπου 6 κιλών
• 2 κιλά ζάχαρη
• 2 κουταλιές της σούπας «ξινό»
• ½ φλιτζάνι του καφέ λεμόνι
• Λίγα φύλλα αρμπαρόριζα
Εκτέλεση
Αφού κόψουμε το καρπούζι σε φέτες, τρώμε την κόκκινη ψίχα του και αφαιρούμε το εξωτερικό πράσινο μέρος από τις φέτες. Τρίβουμε στον τριφτή τη φλούδα που έχει μείνει, μέχρι να συμπληρώσουμε 1½ κιλό. Βάζουμε την τριμμένη καρπουζόφλουδα σε μια λεκάνη με νερό στο οποίο έχουμε προσθέσει το ξινό, και την αφήνουμε να μουλιάσει για μισή ώρα. Μετά την στραγγίζουμε, βάζουμε σε μια κατσαρόλα 3 ποτήρια νερό μαζί με τη ζάχαρη και ανάβουμε το μάτι. Αφού λιώσει η ζάχαρη, ρίχνουμε την καρπουζόφλουδα και ανακατεύουμε, μέχρι να «δέσει» το γλυκό. Έπειτα, ρίχνουμε και το λεμόνι. Στο τέλος, ρίχνουμε στο γλυκό 2-3 φυλλαράκια αρμπαρόριζα και το αφήνουμε να κρυώσει. Με τις υγείες σας!thumbnail

Παγωτό πεπόνι
Υλικά
3 φλιτζάνια άπαχο γάλα
2 βανίλιες
5 αυγά
2 φλιτζάνια ζάχαρη
400 γραμμάρια πεπόνι
Εκτέλεση
Χτυπάμε τα αυγά μαζί με 1 φλιτζάνι ζάχαρη, σε ένα μπολ. Χύνουμε σε μία κατσαρόλα το γάλα και το ανακατεύουμε μέχρι να ζεσταθεί, προσέχοντας όμως να μη βράσει και αρχίσει να κάνει φουσκάλες! Ανακατεύοντας το γάλα, προσθέτουμε σιγά σιγά το μείγμα των αυγών με τη ζάχαρη και τις βανίλιες, μέχρι να σχηματιστεί μια ομοιόμορφη μάζα. Μετά, κατεβάζουμε την κατσαρόλα από το μάτι. Μέχρι να κρυώσει το μείγμα, κόβουμε το πεπόνι σε μικρά κομμάτια και το «ζυμώνουμε» με την υπόλοιπη ζάχαρη, ώσπου να λιώσει. Μετά, το προσθέτουμε στο μείγμα, ανακατεύουμε καλά και το βάζουμε σ’ ένα όμορφο δοχείο, στην κατάψυξη. Σε λίγες ώρες το παγωτό είναι έτοιμο!

Η πράσινη ταράτσα

Στις 10 Απριλίου 2013 είχαμε τη χαρά να υποδεχτούμε στο 9ο Νηπιαγωγείο Νέας Σμύρνης την αγαπημένη εικονογράφο και συγγραφέα Λιάνα Δενεζάκη. Μας μύησε στην τέχνη της εικονογράφησης με χαρούμενο και παιγνιώδη τρόπο και όλοι μαζί συνεργαστήκαμε για τη δημιουργία του δικού μας πρωτότυπου βιβλίου. Μια ανέκδοτη δική μου ιστορία, «Η πράσινη ταράτσα», άνθισε και καρποφόρησε αγάπη και ενδιαφέρον για τη φιλαναγνωσία και για το περιβάλλον. Γιατί μ’ ένα βιβλίο στο χέρι, όλα μπορούν να συμβούν!

Πριν λίγες μέρες, διάβασα το “χειροποίητο” και συλλεκτικό πλέον αυτό βιβλίο στους μαθητές μου, στο ολοήμερο τμήμα του 7ου Νηπιαγωγείου Νέας Σμύρνης, στο πλαίσιο του περιβαλλοντικού-πολιτιστικού προγράμματος που εκπονήσαμε κατά τη διάρκεια της φετινής σχολικής χρονιάς. Ενθουσιάστηκαν! Ήθελαν, φυσικά, να φτιάξουν ένα δικό τους βιβλίο και αυτοί. Μπορεί να μην προλάβαμε να εξασφαλίσουμε τις απαραίτητες συνθήκες ώστε αυτό να συμβεί. Έχουμε, όμως, την τύχη να διαθέτει πράσινη ταράτσα το κτιριακό συγκρότημα στο οποίο φιλοξενείται το νηπιαγωγείο μας! Και τα παιδιά δεν παρέλειψαν να φιλοτεχνήσουν τις δικές τους υπέροχες ζωγραφιές…PR_11PR_1PR_2PR_3PR_4PR_5PR_6PR_7PR_8PR_9PR_10PRASINI_TARATSA_1PRASINI_TARATSA_2PRASINI_TARATSA_3

Ο χορός των εντόμων

STEFANIAEntomologoiEntomologoi_1Για δύο περίπου εβδομάδες στροβιλιστήκαμε στο χορό των εντόμων. Γνωρίσαμε τον κύκλο της ζωής τους, τη θαυμαστή οργάνωση και λειτουργία των μικροκοινωνιών τους, την προσφορά τους στη φύση και στη διατήρηση της οικολογικής ισορροπίας. Τραγουδήσαμε τραγούδια στα οποία πρωταγωνιστούν, διαβάσαμε ποιήματα, μύθους, παραμύθια, βιβλία γνώσεων σχετικά με αυτά. Παίξαμε παραδοσιακά, επιτραπέζια και άλλα παιχνίδια με έντομα “συμπαίκτες”. Ξεφυλλίσαμε φωτογραφικά λευκώματα, μελετήσαμε συλλογές εντόμων σαν μικροί φυσιοδίφες. Μεγαλουργήσαμε καλλιτεχνικά και κάναμε μια έκθεση ζωγραφικής με τις δημιουργίες μας για να τις θαυμάσουν γονείς, εκπαιδευτικοί, συμμαθητές και φίλοι. Και στείλαμε μήνυμα στο Μάη, με λουλούδια και ζουζούνια, στην αγκαλιά της Φύσης που αναγεννιέται ταξίδι να μας πάει…PreviewAnapodaCvr300ANAPODA_ZOIANAPODA_STEFANIAANAPODA_PANAGIOTAANAPODA_KONSTANTINOSANAPODA_ELISAVETANAPODA_DEVORAStefania_PetaloudapasxalitsaVivlia_1Mirmogkofolia_5Mirmigkofolia_9Mirmigkofolia_8Mirmigkofolia_7Mirmigkofolia_6Mirmigkofolia_4Mirmigkofolia_1MirmigkofoliaMirmgkofolia_2Melissa_ApostolosMelissa_AggeloParousiologioMelissa_XrysaMelissa_VioletaMelissa_VarvaraMelissa_ThodorisMelissa_TasosMelissa_StefaniaMelissa_PinakasMelissa_PanagiotaMelissa_NikolettaMelissa_MelpomeniMelissa_KonstantinosMelissa_DevoraMelissa_AggeloVivliaXrysa_PasxalitsaXrysa_Oikogeneia_PasxalitsasVioleta_Oikogeneia_PasxalitsasVasilis_PasxalitsaStefania_Oikogeneia_PasxalitsasPanagiota_Oikogeneia_PasxalitsasKinoumeni_Pasxalitsa_1Devora_PasxalitsaDevora_Oikogeneia_PasxalitsasArtiom_Oikogeneia_PasxalitsasKinoumeni_PasxalitsaStefania_Petalouda_MelissaThodoris_SkorpiosPanagiota_AraxniAraxni_VasilisAraxni_AthinaAndreas_SarantapodarousaZOIPataloudes_1Petaloudes_ApoxiEntoma_LouloudiaVioleta_PetaloudaPetaloudesPetalouda_VioletaPetalouda_VarvaraPetalouda_PanagiotaPetalouda_NikolettaPetalouda_GiannisPetalouda_KonstantinosPetalouda_ElisavetPetalouda_DevoraPetalouda_Apostolos

“Τα λουλούδια μαρτυρούν…”

«Αν εμένα δεν πιστεύεις, τζόγια μου,
τα λουλούδια μαρτυρούν
σε μεγάλον όρκο βάλτα
την αλήθεια να σου πουν…»

παραδοσιακό τραγούδι

Kate Greenaway the flower dance

Kate  Greenaway, Ο χορός των λουλουδιών. Ιδιωτική Συλλογή

Σήμερα αποφασίσαμε να αφήσουμε για λίγο τα λιβάδια και τις βουνοπλαγιές και να έρθουμε να…φυτρώσουμε, εκεί που σε καμία περίπτωση δεν θα μας έσπερναν: στις σελίδες ενός blog. Παραβλέπουμε το γεγονός ότι καμιά φορά οι μαμάδες, ή οι δάσκαλοι, για να δηλώσουν ότι τα παιδιά είναι λιγάκι ζωηρά, λένε κουνώντας το κεφάλι με νόημα: «είναι ένα…λουλούδι αυτός/-η!». Τους καλούμε κι αυτούς μαζί μας, για να ανακαλύψουν αλήθειες της ζωής, που ούτε που φαντάζονται πως τους μαρτυρούμε εμείς, τα λουλούδια, κι ας το λέει και το τραγούδι!

Μπορείτε να φανταστείτε έναν κόσμο χωρίς χρώματα, σχήματα κι αρώματα; Αν ναι, τότε έχετε μια ιδέα για το πώς μπορεί να είναι ένας κόσμος χωρίς λουλούδια. Άχρωμος, άσχημος και άοσμος, όπως ένα σεληνιακό τοπίο. Ας μας συγχωράει η χάρη σου αγαπητή μας Σελήνη, γιατί ενώ από μακριά είσαι χάρμα οφθαλμών, από κοντά δεν βλέπεσαι!

ridgway knight julia gathering roses

 

 

 

 

 

 

 

Daniel Ridgway Knight, Η Julia μαζεύει τριαντάφυλλα. Ιδιωτική Συλλογή.

Αφήστε την καρδιά και το μυαλό σας να αναλογιστούν, σε πόσες άραγε καταστάσεις της ζωής θέλετε, εσείς οι άνθρωποι, να μας έχετε κοντά σας. Θα εκπλαγούμε αν βρείτε έστω και μία, που δεν της ταιριάζουν τα λουλούδια. Μας θέλετε κοντά σας στις μεγάλες χαρές και στις μεγάλες λύπες, για στολίδι, αλλά και για παρηγοριά. Μας προσφέρετε για να δείξετε την αγάπη σας στα αγαπημένα σας πρόσωπα, για να μοιραστείτε τη χαρά σας για μια επιτυχία, για να απαλύνετε την απογοήτευση μιας αποτυχίας. Χωρίς εμάς, ούτε γάμος γίνεται, ούτε Επιτάφιος.

Άλλα λουλούδια ζούμε πολύ (πολυετή) κι άλλα λίγο (μονοετή), όλα όμως ολοκληρώνουμε τον κύκλο της ζωής μας με τάξη και σεβασμό στη μάνα μας τη φύση. Μόνο τώρα τελευταία οι άνθρωποι με τις επιλογές τους κοντεύουν να τρελάνουν και τις εποχές και εμάς. Ξεγελιόμαστε κι ανθίζουμε, νομίζοντας ότι ήρθε πρόωρα η άνοιξη, αλλά ο χειμώνας καιροφυλακτεί και μας παγώνει. Σήμερα, ωστόσο, δεν θα σταθούμε σ’ αυτά που μας χωρίζουν από τους ανθρώπους, αλλά σ’ αυτά που μας ενώνουν. Και δεν είναι λίγα…agrioloulouda_3

Κοιτάξτε πόσο απαλά στηρίζουμε στα σέπαλα τα πέταλά μας. Πόσο κάθε μας μέρος, οι στήμονες, η ωοθήκη, ο μίσχος, τα φύλλα, εργάζονται όπως μια καλοκουρντισμένη μηχανή για το κοινό καλό. Όλοι για έναν και ένας για όλους! Εσείς το κάνετε αυτό στην οικογένεια και στην παρέα σας, στις κοινότητές σας; Στη δική μας, τη λουλουδένια κοινωνία, το κάθε τι παίζει σοφά το ρόλο του, ταπεινά κι αθόρυβα και ο στόχος είναι πάντα η συνέχιση της ζωής. Τα ζωηρά μας χρώματα και τα λεπτά μας αρώματα προσκαλούν τα έντομα και τα πουλιά να παίξουν το…«γύρη-γύρη όλοι» για το καλό του σπόρου. Κι έτσι, με το παιχνίδι και τη γλύκα του, αυξάνεται και πληθαίνει ο λουλουδόκοσμος.agrioloulouda_2

Έχουμε, βεβαίως κι εμείς τις διαφορές μας. Δεν μπορεί, βλέπετε, να υπάρξει εξέλιξη στο βασίλειο της ομοιομορφίας. Η ποικιλία παράγει την ομορφιά, αλλά και τις εναλλακτικές λύσεις στα δύσκολα. Αυτό το μαρτυράμε όχι μόνο εμείς, αλλά και η λέξη βιοποικιλότητα, που είναι -όπως ξέρετε- σύνθετη. Κοιτάξτε μας πόσο διαφέρουμε μεταξύ μας και πόσο μοναδικά είμαστε όλα τα λουλούδια, απλά και σύνθετα, κοινά, ενδημικά και σπάνια. Άλλα φυτρώνουμε σε μέρη ορεινά κι άλλα σε πεδινά, άλλα κοντά σε γλυκό κι άλλα κοντά σε αλμυρό νερό, ή ακόμη και στην έρημο κι όμως προσαρμοζόμαστε κι επιβιώνουμε σε τόπους τόσο διαφορετικούς, με τρόπους τόσο ταιριαστούς στο καθένα μας και στο περιβάλλον του. Και μη νομίζετε ότι δεν μας αρέσει η οργάνωση κι η αρμονία. Ρίξτε μια ματιά στις ταξιανθίες μας, θαυμάστε την απόλυτη συμμετρία τους και θα μας θυμηθείτε…

P. Szinyei Merse, Ένα λιβάδι με παπαρούνες. 1896. Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας. Βουδαπέστη.P. Szinyei Merse, Ένα λιβάδι με παπαρούνες. 1896. Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας. Βουδαπέστη.

Η ζωή μας είναι μια ζωή γεμάτη και χρήσιμη, ένα ταξίδι στη γνώση και την προσφορά: από το σπόρο στο βλαστάρι, από το βλαστάρι στο μπουμπούκι, από την άνθιση στην ωριμότητα, από το μαρασμό στη σήψη και τη λίπανση της γης, για να ξαναρχίσει ο κύκλος από την αρχή. Γι’ αυτό σας λέμε, μιμηθείτε τη σοφία μας και μην αφήνετε τα ζιζάνια και τα εμπόδια να σας κρατάνε μαραμένους και τους πόνους και τις δυσκολίες να σας ακινητοποιούν. Εμείς θα βρισκόμαστε πάντα δίπλα σας, για να σας θυμίζουμε πως το μυστικό της ζωής και της δημιουργίας είναι η κίνηση, η δράση…Κι επειδή λουλούδια και ποιήματα πάνε συνήθως μαζί, σας αφιερώνουμε ένα απόσπασμα από το υπέροχο ποίημα «Το Άξιον Εστί», του Οδυσσέα Ελύτη:

«ΤΑ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ τα οικόσιτα της Νοσταλγίας
τα λουλούδια τα νήπια της βροχής που τρέμουν
τα μικρά και τετράποδα στο μονοπάτι
τ’ αψηλά στους ήλιους και τα ρεμβοκίνητα

Τα σεμνά με την κόκκινη αρρεβώνα
τα κομπάζοντας έφιππα μες στους λειμώνες
τα σε καθαρό ουρανό εργασμένα
τα στοχαστικά και τα χιμαιροποίκιλτα

Το Κρίνο, το Τριαντάφυλλο, το Γιασεμί
Ο Μενεξές, η Πασχαλιά, ο Υάκινθος
Το Γιούλι, το Ζαμπάκι, το Αστρολούλουδο»VanGogh Flowering. 1888

V. Van Gogh, Kήπος με λουλούδια και μονοπάτι. 1888. Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης, Νέα Υόρκη.Edw. Atkinson Horner a spring raundlay 1910 Glasgow museums

Edward Atkinson Hornel, Μια ανοιξιάτικη παρέα. 1910. Μουσεία της Γλασκώβης.

Γράμμα απ’ τη Χιονάτη!

snow-white-the-7-dwarves-3Ο Πρίγκιπας καβάλησε πρωί πρωί το χιονάτο του άλογο και μην τον είδατε! Όλο το βασίλειο θα διατρέξει αψηφώντας τη χιονοθύελλα ο λεβέντης μου, για να δει μήπως κάπου χρειάζονται βοήθεια. «Που πας με τέτοιο ψοφόκρυο; Στείλε μια κουκουβάγια του χιονιού να ειδοποιήσει την ΕΜΑΚ, δική τους δουλειά είναι. Μαθημένα, άλλωστε, τα βουνά απ’ τα χιόνια!», του φώναξα. Μα που να μ’ ακούσει! Το χιόνι, ως γνωστό, απορροφά τους ήχους όταν πέφτει…Έκατσα κι εγώ να γράψω ένα γράμμα στα φιλαράκια μου, τους Εφτά Νάνους, για να περάσει η ώρα. Κι επειδή κάθε φορά που παίρνουν γράμμα μου τσακώνονται ποιος θα το πρωτοδιαβάσει, το χώρισα σε εφτά παραγράφους, για να διαβάσει ο καθένας από μία και να μην προκληθεί εμφύλιος…Νανοχιονοπόλεμος!great-grey-snow-finland_85290_990x742-700x524

nifades-xioniou-macro-fwtografies-07Χιονονιφάδες για τον Πρώτο Νάνο!
Η πόλη μας έγινε άσπρη ξέξασπρη κι απ’ το χιόνι ξεξασπρότερη, Νάνε Επιστήμονά μου! Φαντάζομαι ότι το δάσος σας θα είναι μια ομορφιά…Διάβασα ότι το χιόνι δημιουργείται στα σύννεφα. Αν ο αέρας εκεί ψηλά είναι αρκετά κρύος, τα δισεκατομμύρια νεροσταγόνες τους παγώνουν και σχηματίζουν λεπτούς κρυστάλλους. Αυτοί με τη σειρά τους κολλάνε μεταξύ τους και δημιουργούν τις νιφάδες. Αν ο αέρας είναι πολύ κρύος και ξηρός, είναι λεπτές και μικρές και δημιουργούν χιόνι σα σκόνη. Αν ο αέρας είναι παγωμένος και υγρός, είναι πιο αφράτες και στρουμπουλές, ό,τι πρέπει για να παίξουμε χιονιές. Αχ, τι όμορφες που είναι οι νιφάδες! Αλλά, αν και όλες τους έχουν έξι «ακρούλες», καμιά δεν είναι ίδια με την άλλη! Με γυμνό μάτι είναι δύσκολο να το καταλάβεις, αν όμως χρησιμοποιήσεις μικροσκόπιο, το θέαμα είναι εντυπωσιακό.

xionostivada-alpeis-570bluepenguins2Χιονο…τεχνήματα για το Δεύτερο Νάνο
Το χιόνι αντανακλά το φως, κάνοντας το έδαφος να δείχνει φωτεινό ακόμη και τη νύχτα. Στρογγυλοκάθεται σε κάθε επιφάνεια και «μεταμορφώνει» τον κόσμο. Σκεπασμένα με χιόνι, όλα φαίνονται ήσυχα, ακίνητα και πεντακάθαρα. Έχει και…καλλιτεχνικές τάσεις: όταν παγώνει πάνω στα κλαδιά των δέντρων, τα κάνει να αστράφτουν σαν κοσμήματα! Μερικές φορές δημιουργεί λιώνοντας παράξενους σταλακτίτες. Αλλά, αν «ξυπνήσει» απότομα από κάποιο δυνατό ήχο, μπορεί, κατρακυλώντας από ψηλά, να σχηματίσει μία ασυγκράτητη χιονοστιβάδα! Οι χιονοστιβάδες κινούνται με ταχύτητα 200 περίπου χιλιομέτρων την ώρα και αλίμονο σ’ ότι βρεθεί στο δρόμο τους…Αν το νερό παγώσει μέσα στους σωλήνες που το οδηγούν μέχρι τις βρύσες των σπιτιών ή μέχρι τα χωράφια μας, μπορεί και να τις σπάσει! Τότε θα σε χρειαστούμε, Νανούλη Υδραυλικούλη μου!

Jean Beraud 1849-1936 Woman scating Id.Χιονοπαίχνιδα για τον Τρίτο Νάνο
Χιονανθρώπους με καρότα στη μύτη, χιονοπόλεμο χωρίς νικητές και νικημένους αλλά με όλους τους πολεμιστές… αναψοκοκκινισμένους, τσουλήθρες με το έλκηθρο και αγώνες σκι και σνόουμπορντ ονειρεύεσαι, Νάνε Παιχνιδιάρη μου! Θυμήσου, όμως, να ντυθείς σαν κρεμμύδι και να φορέσεις γυαλιά ηλίου, αδιάβροχες μπότες, σκούφο ή καπέλο που σκεπάζει και τ’ αυτιά, γάντια, το κασκόλ και το μπουφάν σου, γιατί τα κρυοπαγήματα παραμονεύουν. Ρώτησα τη Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας και μου είπαν να προσέξεις, επίσης, να μην πάθεις υποθερμία. Τι σημαίνει αυτό; Αν πέσει η θερμοκρασία του σώματός σου κάτω από τους 36,6 βαθμούς Κελσίου, αρχίζεις να έχεις κρυάδες και μουδιάσματα και να μπουρδουκλώνεις τα λόγια και τις κινήσεις σου. Τότε, μόνο μια ζεστή σούπα και μια θερμή αγκαλιά μπορεί να σε κρατήσει στη ζωή, πριν μεταφερθείς επειγόντως στο κοντινότερο νοσοκομείο. Και κάτι ακόμη για σένα που τρελαίνεσαι να παριστάνεις τον…πρίγκιπα στη «Λίμνη των Κύκνων»: το στρώμα πάγου στα χιονισμένα ποτάμια και λίμνες μπορεί να είναι αλλού παχύ κι αλλού λεπτό, γι’ αυτό οι γλίστρες και το πατινάζ επάνω τους, είναι πολύ επικίνδυνα!

ÊÉÓÁÂÏÓ ×ÉÏÍÉÁΧιονομπελάδες για τον Τέταρτο Νάνο
Μια εκτεταμένη χιονόπτωση, Νάνε Γιατρέ μου, μπορεί να προκαλέσει τεράστια προβλήματα στο οδικό δίκτυο, στις τηλεπικοινωνίες και στην ηλεκτροδότηση. Τότε οι περισσότερες εργασίες σταματούν και τα σχολεία κλείνουν. Ειδικά εκχιονιστικά μηχανήματα καθαρίζουν τους δρόμους, ενώ άλλα τους ραντίζουν με χοντρή άμμο, για να μη γλιστρούν τα οχήματα, που πρέπει να «φοράνε» και τις αντιολισθητικές αλυσίδες τους. Συνηθίζεται να σκορπίζουμε αλάτι στα πεζοδρόμια και στους δρόμους, γιατί, ανακατεμένο με νερό, παγώνει σε χαμηλότερες θερμοκρασίες απ’ ότι το σκέτο νερό. Ελικόπτερα ρίχνουν τρόφιμα, ζωοτροφές και φάρμακα στις αποκλεισμένες από το χιόνι περιοχές, που κηρύσσονται «σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης». Ομάδες διάσωσης με ειδικά εκπαιδευμένα σκυλιά ψάχνουν για…ανεμόμυαλους ανθρώπους, συχνά ορειβάτες, που αψηφούν τις συστάσεις και παγιδεύονται στα χιονισμένα βουνά.

bulkupload_animal-wallpapers_Bears_Polar-Bears-1Χιονο..οικολογία για τον Πέμπτο Νάνο
Όταν το χιόνι σκεπάσει το έδαφος, Νάνε Φυσιολάτρη μου, είναι δύσκολο για τα ζώα να βρουν φαγητό και νερό. Κρέμασες την ταΐστρα για τα πουλιά που σου έκανα δώρο πέρυσι, κάτω από το υπόστεγο της καλύβας σας; Ξέρω, η Φουντίτσα η αρκουδίτσα κοιμάται ήδη του καλού καιρού. Αχ πόσο ζηλεύω που δεν έχω το λευκό παλτουδάκι του χαϊδεμένου σου κουναβιού! Θα γκρινιάξω, μου φαίνεται, στον Πρίγκιπα ότι με παραμελεί! Ακόμη τρελαίνεσαι να βλέπεις ντοκιμαντέρ με πιγκουϊνάκια που κάθονται πάνω στα πόδια των γονιών τους για να… χουζουρεύουν στα ζεστά; Και με ελάφια του χιονιού που έχουν φαρδιές οπλές στα πόδια για να μη βουλιάζουν εύκολα στο χιόνι; Δεν ανησυχώ καθόλου για τα πεύκα και τα έλατα: έχουν ευλύγιστα κλαδιά που γέρνουν αλλά δε σπάνε και σκληρές βελόνες αντί για φύλλα, απ’ όπου το χιόνι γλιστράει εύκολα. Τα βρύα δεν ψηλώνουν πολύ, για να μην κρυώνουν και αναπτύσσονται πολύ αργά, για να εξοικονομούν ενέργεια. Μήπως αυτό είναι και το μυστικό μακροζωίας των Νάνων;

igloophotoinuitsΧιονοϊστορίες για τον Έκτο Νάνο
Η φυλή των Ινουϊτ ζει στις μόνιμα χιονισμένες εκτάσεις της Αρκτικής. Έχουν αμέτρητες λέξεις για το χιόνι. Qanik σημαίνει χιόνι στεγνό και λεπτό σα σκόνη. Οι παραδόσεις τους μιλούν για το Nootaikok, το πνεύμα των παγόβουνων, που τους βοηθάει να κυνηγήσουν φώκιες. Παλαιότερα, κατοικούσαν στα ιγκλού και ταξίδευαν στο χιόνι πάνω σε έλκηθρα, που τα έσερναν τάρανδοι ή σκυλιά. Σήμερα, οι περισσότεροι ζουν σε ξύλινα σπίτια, στερεωμένα σε πασάλους πάνω στο χιόνι και μετακινούνται με χιονομηχανάκια! Στη Βόρεια Ευρώπη έλεγαν κάποτε ιστορίες για τον Τζακ Φροστ, που έφτιαχνε πάγο με τα μακριά μπρρρ…παγωμένα του δάχτυλα. Άλλες χώρες διοργανώνουν «φεστιβάλ χιονιού», όπως η Ιαπωνία, όπου τα παιδιά φτιάχνουν σπιτάκια από χιόνι και κοιμούνται μέσα τους για μία νύχτα! Ήξερες, Νάνε Παραμυθά μου, ότι «Ιμαλάια» στη γλώσσα των κατοίκων τους σημαίνει το «σπίτι του χιονιού»; Μερικοί απ’ αυτούς πιστεύουν ότι υπάρχει ένα τέρας, το yeti, που ζει σε αυτά τα επιβλητικά βουνά και αφήνει γιγάντια ίχνη στο χιόνι!

STAMPSΧιονο…παροιμίες και αινίγματα για τον Έβδομο Νάνο

«Χιόνι του Δεκεμβριού, χρυσάφι του καλοκαιριού»

«Ο Μάρτης ο πεντάγνωμος πέντε φορές εχιόνισε
και πάλι το μετάνιωσε πως δεν εξαναχιόνισε!»

«Να ’ναι Χριστούγεννα στεγνά, τα Φώτα χιονισμένα
και τα Λαμπρά βρεχούμενα, αμπάρια γιομισμένα»

«Σαν πεταλούδα έρχεται,
σαν ανθός κατεβαίνει
και σαν καλός διοικητής
στη χώρα πάει και μπαίνει!»
Τι είναι;

«Πάντα πέφτει από ψηλά,
μα ποτέ του δεν χτυπά!»
Τι είναι;snowflake12

Χριστούγεννα στο Δάσος

dasos_1Το δάσος το χειμώνα είναι κρύο, σκοτεινό. Kρύβει πολλά. Τα ζώα ψάχνουν για τροφή και ζεστασιά. Παντού παραμονεύουν κίνδυνοι και απειλές. Από τα έργα των ανθρώπων, του κλίματος τις αλλαγές. Είναι άλλα μουδιασμένα, άλλα στενοχωρημένα, άλλα απογοητευμένα, μερικά απελπισμένα. Αναρωτιούνται τί να κάνουν, το κακό για να προλάβουν. Λένε τα προβλήματά τους, τις αγωνίες, τα όνειρά τους. Κι εκεί που στέκονται θλιμμένα, ξαφνικά τα λούζει φως. Είναι το λαμπρό Αστέρι, των Μάγων ο δείκτης κι οδηγός. Φέρνει ζεστασιά κι ελπίδα, μήνυμα ζωής, χαράς. Πως γεννήθηκε και φέτος της Αγάπης Βασιλιάς. Που δεν θέλει υπηκόους, στρατιώτες και υπασπιστές. Μονάχα αγάπη, αλληλεγγύη κι ειρήνη σ’ όλων τις καρδιές. Τότε τα ζώα ενωμένα, μαζί με όλα τα φυτά, φτιάχνουν στη Γη μας με τη Φύση μια τεράστια αγκαλιά, και κλείνουν μέσα στην καρδιά τους τον αιώνιο Βασιλιά. Μήνυμα στέλνουν στους ανθρώπους να μπουν στην αγκαλιά κι αυτοί, για να περάσουν τον καιρό τους με χαρισάμενη ζωή!

XELONAΧΕΛΩΝΑ

Κλεισμένη στο καβούκι μου,
να ζεσταθώ πασχίζω.
Αχ! Πότε θα ’ρθει η άνοιξη,
στο φως να σεργιανίζω;

Δεν τρέχω και δεν βιάζομαι,
τα βήματά μου χάδια.
Το χώμα ετούτο που πατώ,
το προστατεύω, το τιμώ.

VATRAXOSΒΑΤΡΑΧΟΣ

Πρίγκιπας είμαι των νερών,
τα νούφαρα έχω σπίτι
και γλέντι στήνω στο λεπτό,
με τον αποσπερίτη.

Μα λύματα όταν χύνετε
στις λίμνες, στα ποτάμια,
γίνονται απαίσια, βρωμερά
κι ευθύς μου κόβεται η λαλιά!

SKIOYROSΣΚΙΟΥΡΟΣ

Τρελαίνομαι για τραγανά,
νόστιμα βελανίδια.
Μ’ αντί για δέντρα καρπερά,
βρίσκω παντού σκουπίδια.

Ομπρέλα κάνω την ουρά,
να μη με κάψει ο ήλιος.
Της άγριας φύσης, σας ρωτώ:
Ποιός απομένει φίλος;

koukouvagiaΚΟΥΚΟΥΒΑΓΙΑ

Με είπανε σοφό πουλί,
που όλα τα γνωρίζει
και σ’ όσους έχουν πρόβλημα
τη λύση ψιθυρίζει.

Μα όσο και αν προσπαθώ
το δάσος να γλυτώσω,
η ανθρώπινη η απληστία
ταράζει την ισορροπία.

ELAFIΕΛΑΦΙ

Κανένα δεν εχθρεύομαι,
κανένα δεν πειράζω.
Στο χορταράκι τ’ απαλό
αγάπη μηρυκάζω.

Μα να ησυχάσω δεν μπορώ,
γιατί με κυνηγούνε.
Τα κέρατά μου δείχνω εμπρός,
μήπως και φοβηθούνε.

LAGOSΛΑΓΟΣ

Τα πεταχτά μου τα αυτιά
ορθώνω να γρικήσω
κι όταν συντρέχει κίνδυνος
τα ζώα να ειδοποιήσω.

Άλλη δεν έχω άμυνα
μπρος σ’ όσα μ’ απειλούνε.
Του δρόμου είμαι πρωταθλητής:
το σκάω πριν με δούνε!

SKANTZOXOIROSΣΚΑΝΤΖΟΧΟΙΡΟΣ

Μικρούλης είμαι σαν μπουκιά,
μ’ αγκάθια έχω αιχμηρά.
Σαν βρίσκω φρούτα ζουμερά,
μπάλα θα γίνω που κυλά.

Με χημικά, όξινη βροχή,
το χώμα θα φαρμακωθεί.
Και τότε, άνθρωποι κουτοί,
ποιός θα μπορέσει να τραφεί;

LYKOSΛΥΚΟΣ

Άγριο με λένε και κακό,
μ’ αθώο πλάσμα είμαι κι εγώ.
Σαν λύκος θα επιτεθώ,
αν ξαφνικά απειληθώ.

Να ζω μονάχος προτιμώ,
μα σε αγέλη προσπαθώ
να βρω απάγκιο και τροφή,
να επιβιώσω εγώ κι αυτή.

ALEPOUΑΛΕΠΟΥ

Μου έχουν δώσει κι όνομα:
Πονήρω, κυρά Μάρω.
Τις κότες τους καλά φυλούν,
καμιά να μην…τρακάρω.

Μα πείτε μου, παρακαλώ,
να το ανεχτώ ως πότε,
εγώ να μένω νηστική
κι εσείς όλοι να τρώτε;

ARKOUDAΑΡΚΟΥΔΑ

Στο δάσος είμαι άρχοντας
μ’ αρέσει να κοιμάμαι,
να χουχουλιάζω στα ζεστά,
σαν έρθει η βαρυχειμωνιά.

Μα οι άνθρωποι δεν νοιάζονται
για το βιότοπό μου
και λεωφόρους φτιάχνουνε
στο δρόμο τον δικό μου.

PONTIKOSΠΟΝΤΙΚΟΣ

Μικρό είναι το μπόι μου,
το μάτι δεν το πιάνει.
Μα έχω μύτη τρομερή,
κανένας δεν τη φτάνει.

Μυρίζομαι τα δύσκολα
και όπου φύγει φύγει.
Μα όταν βρω μια λιχουδιά,
καλά γεμίζω την κοιλιά!

VELANIDIA_TRYPOKARYDOSΤΡΥΠΟΚΑΡΥΔΟΣ

Τρελαίνομαι για μουσική,
ντράμερ είμαι σπουδαίος.
Σαν έχω έμπνευση ηχηρή,
κανένας δεν θα κοιμηθεί!

Οι άνθρωποι λέτε για τη φύση,
πως είναι και δικό σας σπίτι.
Μα αν τελικά τη σώσετε,
τρυπήστε μου τη μύτη!

MIRMIGIΜΥΡΜΗΓΚΙ

Λαβύρινθος είναι σωστός
η μυρμηγκοφωλιά μου.
Η οργάνωσή της θαυμαστή
κι άξια τα παιδιά μου.

Πατρίδα μου είναι όλη η γη
και βιος μου τα σποράκια.
Το δάσος ν’ αναγεννηθεί,
εγώ βοηθώ, όταν καεί.

MELISSAΜΕΛΙΣΣΑ

Ζουμ ζουμ, χορεύω σαν πετώ,
η γλύκα είμαι του δάσους.
Τ’ αγριολούλουδα τρυγώ,
μα και θυμάρι ευωδιαστό.

Όμως είμαι ευαίσθητη
και θέλω ησυχία.
Μου κόβεται η όρεξη,
με την πολυκοσμία.

ΚΑΣΤΑΝΙΑ

Μας απειλούν οι πυρκαγιές,
μα και αρρώστιες ξενικές.
Κακοκαιρίες, κεραυνοί
και λόγοι κερδοσκοπικοί.

Οικόπεδα όταν θέλετε
το δάσος μας να γίνει,
χαρτί, έπιπλα, καυσόξυλα,
κάστανο δεν θα μείνει.

ΒΕΛΑΝΙΔΙΑ

Τα φύλλα μου μια ομορφιά
και οι καρποί μου πλούτος.
Χωρίς εμέ ασχημότερος
θα ήταν ο κόσμος τούτος.

Οι ρίζες μου κρατούν γερά,
τη διάβρωση εμποδίζουν.
Αλλιώς πέτρες και χώματα,
κατρακυλούν, σκορπίζουν.

KOUMARIAΚΟΥΜΑΡΙΑ

Του δάσους είμαι στόλισμα,
πανέμορφη η θωριά μου.
Σαν ωριμάσουν, γεύεστε
κι εσείς τα κούμαρά μου.

Μα κάθε νύχτα αγωνιώ,
ορθή αν θα ξημερωθώ.
Οι άνθρωποι, λένε, πελεκούν,
ακόμη κι όσα αγαπούν.

ΠΛΑΤΑΝΟΣ

Και ποιος δεν θέλει να σταθεί,
στον ίσκιο μου από κάτω,
να ξαποστάσει ένα λεπτό,
στο δροσερό μου τον κορμό;

Τα φύλλα μου, χέρια ανοιχτά,
όλους σας χαϊδεύουν.
Κι από του ήλιου τη φωτιά
πολύ σας προστατεύουν.

KYKLAMINOΚΥΚΛΑΜΙΝΟ

Με φυλλαράκι σαν καρδιά,
μικρό, χαριτωμένο,
μια ροζ φοράω νυχτικιά,
σε μίσχο μεταξένιο.

Αν είχαν οι άνθρωποι ψυχή
σαν λούλουδο ανθισμένο,
θα ήταν κάθε τους στιγμή,
μπουμπούκι ανοιγμένο.

ΜΑΝΙΤΑΡΙ

Του δάσους είμαι νοστιμιά,
φυτρώνω όπου δεν σπέρνουν.
Η υγρασία και η βροχή
μόνο χαρές μου φέρνουν.

Τ’ ανάστημά μου είναι μικρό,
μα έχω μεγάλη αξία.
Την αλυσίδα της ζωής
κρατώ σε ισορροπία.

ELATOΕΛΑΤΟ

Κοιτάξτε και θαυμάστε με
καμαρωτός πως στέκω.
Λιοπύρια κι αστραπόβροντα,
ολόρθος τα αντέχω.

Μα διόλου δεν με σέβεστε
και δεν με συμπονάτε.
Σαν τελειώσουν οι γιορτές,
με παρατάτε στις γωνιές.

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ

Για δικαιοσύνη όλο ακούμε.
Μα, πείτε μας, ΠΟΥ θα τη βρούμε;
Στα λόγια μόνο Οικολογία.
Στην πράξη άνθρωποι – θηρία.

Της φύσης όλα τα παιδιά
νιώθουμε τόση αγωνία…
Ζώα και φυτά λέμε S.O.S.,
με τις πιο δυνατές φωνές!

ΑΣΤΕΡΙ

Δέντρα μου, μη στενάζετε,
Ζωάκια, μη φοβάστε.
Φτάνει πια! Ησυχάσετε.
Μην κλαίτε, μη λυπάστε.

PLATANOS_VATRAXOS_MYRMIGKIΟΛΟΙ ΜΑΖΙ

Γιατί, Αστέρι μας; Γιατί;
Θ’ αλλάξει κάτι εδώ στη γη;

ΑΣΤΕΡΙ

Γεννιέται απόψε ο βασιλιάς
κάθε ευαίσθητης καρδιάς.
Κι εγώ γι’ αυτό ανατέλλω.
Να το χαρείτε θέλω.

Δείτε με! Αστραποβολώ!
Μήνυμα εκπέμπω χαρωπό.
Ανοίξετε τ’ αυτιά σας,
την πιο θερμή αγκαλιά σας.

ΝΙΦΑΔΑ ΚΡΥΣΤΑΛΛΕΝΙΑ

Τον λένε Ιησού Χριστό
και σήμερα γεννιέται.
Σε στάβλο τόσο ταπεινό…
Καθόλου δεν καυχιέται!

Και αν χιονίζουμε εμείς,
εκείνος δεν κρυώνει.
Τα ζώα του δίνουν ζεστασιά,
η αγάπη τον φασκιώνει.

NIFADES_ASTERIΝΙΦΑΔΑ ΧΙΟΝΑΤΗ

Σιμά του η Μανούλα του
γλυκά Τον νανουρίζει
και σιωπηλά προσεύχεται,
για Εκείνον όλο ελπίζει.

Να μεγαλώσει γρήγορα,
να γίνει παλικάρι.
Να έχει σίδερο κορμί
και του Θεού τη χάρη.

ΝΙΦΑΔΑ ΛΕΥΚΟΥΛΑ

Ο Ιωσήφ στέκει ορθός,
για να Τον καμαρώσει.
Μεγάλη του έλαχε τιμή:
πώς να την ξεπληρώσει;

Και οι τρεις Μάγοι προσκυνούν,
τα δώρα τους προσφέρουν.
Βοσκοί κοιτούν εκστατικοί.
Χαίρονται ο ουρανός κι η γη.STEFANIA

ΝΙΦΑΔΑ ΔΑΝΤΕΛΕΝΙΑ

Νιφάδες, συνιφάδες μου,
χορέψτε, τραγουδήστε,
για ειρήνη, αγάπη, προκοπή
και τη Ζωή υμνήστε!

Ζώα, φυτά και άνθρωποι
στη γη μας μονοιασμένοι,
ευτυχισμένα ζήσετε
μ’ όλους αγαπημένοι!

ΚΟΥΚΟΥΒΑΓΙΑ

Ζώα, φυτά σας προσκαλώ,
όλοι να μπούμε στο χορό!
Χριστούγεννα! Ας γιορτάσουμε!
Τις πίκρες ας ξεχάσουμε!

ΚΟΥΜΑΡΙΑ

Το δάσος ας στολίσουμε
κι ελάτε να γλεντήσουμε!
Μ’ αγάπη, ειρήνη στην καρδιά,
αστρόσκονη και ξεγνοιασιά!

ΛΑΓΟΣ

Χαμογελάστε γιορτινά,
αυτή είναι μέρα για χαρά!
Και για ευχές χρωματιστές,
με φως κι ελπίδα στις ψυχές!

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ: ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ!

ΤΕΛΟΣ ELISAVET

Τα “Χριστούγεννα στο Δάσος” γράφτηκαν και παρουσιάστηκαν φέτος ως χριστουγεννιάτικη παράσταση στο πλαίσιο του ετήσιου καινοτόμου περιβαλλοντικού-πολιτιστικού προγράμματος με θέμα “Η φύση στη μυθολογία, στην παράδοση και στη λογοτεχνία μας”, που εκπονούμε με τη συνάδελφο Σταυρούλα Αναστασοπούλου στο ολοήμερο τμήμα του 7ου Νηπιαγωγείου Νέας Σμύρνης (26 παιδιά, ισάριθμοι ρόλοι).

Οι χορογραφίες της παράστασης επενδύθηκαν με μουσική του Γιαν Τιρσέν από το σάουντρακ της ταινίας “Αμελί” και με χριστουγεννιάτικες μελωδίες ερμηνευμένες από την London Studio Orchestra. Τα σκηνικά της παράστασης κατασκευάστηκαν εξ ολοκλήρου από τα παιδιά. Οι στολές και τα αξεσουάρ τους δημιουργήθηκαν χειροποίητα από υφάσματα, αντικείμενα και ρούχα που υπάρχουν σε όλα τα σπίτια, από υλικά χαρτοπωλείου και από ανακυκλώσιμα υλικά, σε συνεργασία με τους γονείς. Ευχαριστούμε πολύ όλους όσους βοήθησαν, εμπνεύστηκαν και έζησαν μαζί μας ένα διαφορετικό χριστουγεννιάτικο δρώμενο, που μας έμαθε πολλά και μας αγκάλιασε με της χαράς και της αγάπης τα φτερά.

Και του χρόνου με υγεία και με όλο και πιο πραγματική οικολογία…Evi_monografi

Μίλησε κι ο…Σπόρος!

Vaggelitsa_0Ήταν ένα γλυκό φθινοπωρινό απόγευμα, από αυτά που προσφέρονται για…χάζεμα κι έτσι αποφάσισα να σηκώσω το κεφάλι από τα χαρτιά και τα μολύβια και να κάνω έναν περίπατο στο άλσος της γειτονιάς μου. Αλλά με το που άφησα την σκληρή άσφαλτο της λεωφόρου και άγγιξα με το πόδι μου το χώμα, άκουσα ένα ρυθμικό χτύπο: τοκ τοκ τοκ, σαν κάποιος να χτυπούσε μια πόρτα. Μπα, σκέφτηκα, η ιδέα μου είναι, από το πολύ διάβασμα άρχισα να παρακούω. Για μερικά δευτερόλεπτα έγινε ησυχία (όση ησυχία μπορεί να γίνει στην καρδιά της πόλης). Όμως ο ήχος επανήλθε δριμύτερος: ΤΟΚ ΤΟΚ ΤΟΚ! Άρχισα να στριφογυρίζω γύρω από τον εαυτό μου σα δερβίσης, ψάχνοντας για την αόρατη πόρτα κι αυτόν που τη βροντούσε…Vaggelitsa_mpota_sporos

ΣΠΟΡΟΣ: Ουφ, ξεπάτα πια, κοντεύεις να με λιώσεις, ακούστηκε μια τσιριχτή φωνούλα κάτω από τα πόδια μου. Μανία που έχετε εσείς οι άνθρωποι να πατάτε πάνω στις πόρτες της γης!

ΒΑΓΓΕΛΙΤΣΑ: Να πατάμε στις πόρτες της γης; Μα πως μπορεί κανείς να πατάει πάνω σε μια πόρτα, αφού συνήθως αυτή…στέκεται όρθια; Έχει κι η γη πόρτες; Ποιος είσαι κι από πού μου μιλάς; Κατέβηκαν εξωγήινοι να καταλάβουν το γαλάζιο μας πλανήτη;, βομβάρδισα τον άγνωστο με απανωτές ερωτήσεις.

ΣΠΟΡΟΣ: Μα το σπορέλαιο! Άντε να κάνεις τους μπουμπούνες τους ανθρώπους να καταλάβουν ότι δεν ζουν μόνο αυτοί πάνω στη γη…Εδώ, κάτω απ’ τα πόδια σου είμαι κι αν κρίνω από τη μοσχοβολιά, έχεις να τα πλύνεις από χτες. Φυσικά και έχει πόρτες η γη, που τις ανοίγουμε και σκάμε μύτη στον κόσμο εμείς οι σπόροι. Κάνε παραπέρα επιτέλους για να πάρουμε καμιά ανάσα…Vaggelitsa_3

ΒΑΓΓΕΛΙΤΣΑ: Οι σπόροι; Δηλαδή τώρα μου μιλάει ένας σπόρος;

ΣΠΟΡΟΣ: Γιατί, δε σου γεμίζω το μάτι; Σε πληροφορώ ότι αν και παραλίγο να με κάνεις χαλκομανία με το απρόσεκτο ορειβατικό μποτάκι σου, σε μερικούς μήνες θα είμαι μια νεαρή ελιά πολλά υποσχόμενη για το μέλλον!

ΒΑΓΓΕΛΙΤΣΑ: Μα πως βρέθηκες εδώ; Οι ελιές δεν συνηθίζουν να φυτρώνουν στα δημοτικά άλση.

ΣΠΟΡΟΣ: Μερικοί σπόροι φυτρώνουν κι εκεί που δεν τους σπέρνουν…Εξάλλου, εδώ στο άλσος της γειτονιάς σου, κυκλοφορούν ακόμη παιδιά με ποδήλατα και γιαγιάδες που τα κυνηγούν με ταπεράκια γεμάτα σπιτικό φαγητό και πιρούνια σε θέση μάχης. Κάποιο πιτσιρίκι μ’ έφτυσε με φόρα τις προάλλες στο χώμα και ούτε που φαντάζεται ότι η ευγενική αυτή χειρονομία καθόρισε το μέλλον μου…

ΒΑΓΓΕΛΙΤΣΑ: Σ’ έφτυσε; Τι ανατροφή!

ΣΠΟΡΟΣ: Κουκούτσι μυαλό δεν έχεις! Τι ήθελες δηλαδή, να με καταπιεί, ή να με τυλίξει στη χαρτοπετσέτα και να καταλήξω σε καμιά χωματερή; Κουκούτσι ελιάς ήμουνα, στο χώμα με έφτυσε το χρυσούλι μου, καλή του ώρα. Έτσι έχω σοβαρότατες πιθανότητες να φυτρώσω και να κάνω καριέρα δέντρου!

ΒΑΓΓΕΛΙΤΣΑ: Κάνουν και οι σπόροι καριέρα;Vaggelitsa_5
ΣΠΟΡΟΣ: Άκου τι λέει! Τα πάντα στη φύση από τόσοι δα σπόροι ξεκινάνε την πορεία τους στη ζωή. Ακόμη κι εσείς οι άνθρωποι. Δεν έχεις ακούσει πως έρχονται στον κόσμο τα μωρά;

ΒΑΓΓΕΛΙΤΣΑ: Ε καλά τώρα, δεν είμαι και από τον Άρη!

ΣΠΟΡΟΣ: Αφού λοιπόν δεν είσαι από τον Άρη, αν και με το ύφος που έχεις πάρει θα μπορούσες, κάνε μου τη χάρη και κάνε στην άκρη, γιατί μου κρύβεις τον ήλιο, όπως είπε κι ο φιλόσοφος Διογένης στο Μεγαλέξανδρο από το ταπεινό του πιθάρι.

ΒΑΓΓΕΛΙΤΣΑ: Τι δουλειά έχει τώρα κοτζάμ ήλιος μ’ έναν τοσοδούλη σπόρο;

ΣΠΟΡΟΣ: Πως νομίζεις ότι θα φυτρώσω εγώ, καλή μου, αν δε με ζεστάνουν οι παραμάνες μου οι ηλιαχτίδες; Και πως θα πετάξω μπόι, αν δεν έρθει η βροχή να με ποτίσει κι αν δεν αφήσετε εσείς οι άνθρωποι το χώμα στην ησυχία του, για να με ταϊσει με τα θρεπτικά συστατικά του;SPOROS_9

ΒΑΓΓΕΛΙΤΣΑ: Γιατί καλέ, τι το κάνουμε το χώμα σου;

ΣΠΟΡΟΣ: Δάπεδο για πολιτιστικές εκδηλώσεις στην καλύτερη περίπτωση! Στη χειρότερη, το φιμώνετε με τσιμέντο, ή το στριμώχνετε σε κάτι κακόγουστα παρτέρια από γύψο. Οι σπόροι της πόλης «δεν έχουν δρόμο να διαβούν, σοκάκι να περάσουν». Αχ, γιατί να μη γεννηθώ στα δάση, στ’ άγρια βουνά! Έννοια σου όμως, ό,τι σπέρνετε, θα θερίσετε…

ΒΑΓΓΕΛΙΤΣΑ: Υπερβολές! Υπάρχουν και άνθρωποι και μάλιστα μικρά παιδιά, που εκτιμούν και προστατεύουν εσάς τους σπόρους. Έχεις ακούσει για τα Δίκτυα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης στα σχολεία;

ΣΠΟΡΟΣ: Τι δίχτυα μου τσαμπουνάς; Εμείς τα σποράκια είμαστε τύποι ελεύθεροι και ωραίοι! Χάρη σ’ εμάς υπάρχει ποικιλία στη ζωή και στην τροφή! Άλλοι είμαστε ανεμο(σ)πόροι και πάμε όπου μας φυσάει ο άνεμος. Άλλους μας ταξιδεύουν τα ζώα και τα πουλιά σε μέρη μαγικά κι ονειρεμένα. Άλλοι φυτρώνουμε παραδίπλα στη μάνα μας το δέντρο. Άλλους μας καλλιεργείτε εσείς οι άνθρωποι και τώρα τελευταία μας βάζετε και στα εργαστήριά σας και μας…μεταλλάζετε τα φώτα! Ακόμη και τράπεζες σπόρων έχετε φτιάξει, γιατί σε λίγο καιρό θα έχουν τόσο πολύ μπερδευτεί τα αυθεντικά με τα μεταλλαγμένα, που η γη θα βγάζει…σπυράκια αντί για σποράκια!SPOROS_12

ΒΑΓΓΕΛΙΤΣΑ: Ξέρω, ξέρω, είστε η καρδιά της βιοποικιλότητας, το βασίλειο της χλωρίδας, η ραχοκοκαλιά των φυσικών οικοσυστημάτων…

ΣΠΟΡΟΣ: Πω πω, πολύ διαβασμένη σε βρίσκω!

ΒΑΓΓΕΛΙΤΣΑ: Μην κοροϊδεύεις, αυτά που σου είπα για τα Δίκτυα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης είναι αλήθεια. Μαθητές νηπιαγωγείων και δημοτικών απ’ όλη την Ελλάδα ασχολούνται συστηματικά μ’ εσάς τους σπόρους, μαθαίνουν τα πάντα για τη ζωή σας, διασκεδάζουν με βιωματικά παιχνίδια και κάνουν -αχ τους τυχερούς- εκδρομές στη φύση, για να σας συναντήσουν από κοντά και να σας παρατηρήσουν καλύτερα…Άσε που προσπαθούν να ενημερώσουν και τους μεγάλους για την αξία και την προσφορά σας.Vaggelitsa_6

ΣΠΟΡΟΣ: Τι μου λες! Έτσι μου ’ρχεται να φυτρώσω δυο φορές απ’ τη χαρά μου! Τελικά δεν είσαι τόσο μπούφος όσο νόμιζα όταν σε πρωτοείδα, αν πρόσεχες περισσότερο και που πατάς…

ΒΑΓΓΕΛΙΤΣΑ: Δεν «θα ’τρωγες πόρτα» από…μπότα τρυφερό μου σποράκι, έχεις απόλυτο δίκιο! Αλλά τώρα που γνωριστήκαμε, να ξέρεις ότι απέκτησες μία φίλη ακόμη. Προσφέρομαι να σε υιοθετήσω και ελπίζω να μη μου βγει…το λάδι για να μεγαλώσω μια ελιά!Vaggelitsa_4

Βαγγελίτσα Ανησυχίδου
και για την αντιγραφή
Εύη Τσιτιρίδου

Τα παιδιά του Ολοήμερου Τμήματος του 7ου Νηπιαγωγείου Νέας Σμύρνης άκουσαν και εικονογράφησαν, στις 6 Νοεμβρίου 2015, τη συνάντηση της Βαγγελίτσας με το Σπόρο και ιδού το αποτέλεσμα:SPOROS_1 SPOROS_2 SPOROS_3 SPOROS_4 VAGGELITSA_1 VAGGELITSA_2 VAGGELITSA_3 VAGGELITSA_4 VAGGELITSA_5 VAGGELITSA_6 VAGGELITSA_7 VAGGELITSA_8 VAGGELITSA_9 VAGGELITSA_10 VAGGELITSA_11 VAGGELITSA_12 VAGGELITSA_13

Evi_monografi