Φουσκο…σκανταλιές!

bubble_lair__bmp_by_ard_choilleΓεια και χαρά, εδώ Μπάμπης ο Φούσκας! Ερευνητής από κούνια και μανιώδης πειραματιστής, αποφάσισα να σας γράψω για να σας εξομολογηθώ ένα σοβαρό μου πρόβλημα. Πολύ συχνά, φιλαράκια μου, παρουσιάζω παράξενα συμπτώματα: μικρά ζιζάνια, με τριχωτές δαγκάνες εξειδεικευμένες στο γαργάλημα και το ξεκούνημα από κάθε αραχτή και μαχμουρλίδικη κατάσταση, προκαλούν φαγούρα στις άκρες των πολυμήχανων δαχτύλων μου. Ξυπνάει μέσα μου το…σμήνος! Σμήνος από σκανταλιάρικες ιδέες εισβάλλουν στο έτσι κι αλλιώς διψασμένο για περιπέτεια μυαλουδάκι μου και προκαλούν αναταράξεις στο καλοσυγυρισμένο νοικοκυριό της μαμάς. Οι συνέπειες είναι άλλοτε κωμικές (και γι’ αυτό υποφερτές) και άλλοτε απλώς και μόνον τ ρ α γ ι κ έ ς. Ξέρετε τώρα πως στριγγλίζουν τα κορίτσια άμα κάτι τα τρομάξει, ή τα αηδιάσει…Για να σας δώσω να καταλάβετε, προχτές που αποφάσισα να κατεβάσω από το πιο ψηλό ράφι της βιβλιοθήκης μας το εγχειρίδιο φουσκολογίας που αγόρασα πρόσφατα από το βιβλιοπωλείο, το σπίτι μας κηρύχθηκε σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης! Αλλά, βρε παιδιά, να μην ξεφύγουμε λιγάκι από την εντελώς…ξεφούσκωτη καθημερινότητά μας;kavouri

FOUSKOLOGIAΜυστική φουσκοσυνταγή!

«Οι φούσκες δεν είναι πάντα αυτό που φαίνονται. Μπορούν να σου σώσουν τη ζωή, ή να σε σκοτώσουν. Είναι τόσο δυνατές, που μπορούν να σηκώσουν ακόμη και βυθισμένα πλοία. Και δεν είναι μόνο στρογγυλές: μπορεί να αποκτήσουν και διάφορα άλλα σχήματα». Ποιοι μας τα…φούσκωσαν τόσο πολύ; Μα οι «φουσκολόγοι», οι επιστήμονες με την άσβεστη περιέργεια να ερευνήσουν και να αποδείξουν τις πολύπλευρες και συχνά αναπάντεχες ιδιότητες κάθε ταπεινής πλην επικίνδυνης φούσκας. Δεξί τους χέρι τα πειράματα και -αν το επιθυμείτε και πάρετε και τη σύμφωνη γνώμη των γονιών και κηδεμόνων σας- και όλοι εσείς, οι μαθητευόμενοι φουσκομάγοι! Αυτά διάβασα στο απίθανο βιβλίο με τίτλο, «Φουσκολογία: Εργαστήριο Φυσικών Επιστημών» των εκδόσεων Πατάκη, που πάει πακέτο με ένα κουτί γεμάτο με όλα τα απαραίτητα για τα πειράματά μας αντικείμενα! Το πρώτο πράγμα που έκανα και φούσκωσα από περηφάνια, ήταν η παρασκευή της τέλειας φουσκοσυνταγής. Δοκιμάστε την!sealion

Απαραίτητα σύνεργα

• 8 φλυτζάνια νερό
• 2 φλιτζάνια υγρό σαπούνι πιάτων
• 1 πλαστικό δοχείο χωρητικότητα δύο λίτρων
• 1 κουταλιά της σούπας γλυκερίνη (τη βρίσκετε στα φαρμακεία)

Εκτέλεση

1. Γεμίστε το δοχείο με το νερό.
2. Προσθέστε το υγρό σαπούνι πιάτων και τη γλυκερίνη που χρησιμεύει για να καθυστερεί την εξάτμιση του νερού. Το υγρό σαπούνι πιάτων (που πρέπει να είναι καλής ποιότητας) αφαιρεί μέρος της επιφανειακής τάσης του νερού, ώστε να μπορούν να δημιουργηθούν και να…χορέψουν στον αέρα οι παιχνιδιάρες σαπουνόφουσκες. Τι είναι η επιφανειακή τάση; Η ιδιότητα του νερού να μένει συγκεντρωμένο σαν ένα σώμα.
3. Ανακατέψτε με πολύ αργές κινήσεις το διάλυμα που φτιάξατε. Αν αφρίσει, οι φούσκες σας δε θα είναι πετυχημένες.
4. Χρησιμοποιείστε το ειδικό εργαλείο που πουλιέται στα ψιλικατζίδικα και μοιάζει με μεγεθυντικό καθρεφτάκι (χωρίς να έχει καθρεφτάκι), για να φυσήξετε τις φούσκες σας. Μπορείτε να πάρετε ένα καλώδιο, να αφαιρέσετε το πλαστικό του περίβλημα και να σχηματίσετε μία μικρή θηλειά, στερεώνοντας την άκρη του με μονωτική ταινία. Βουτήξτε τη στο διάλυμά σας και φυσήξτε τις φούσκες σας!beluga-whale-bubble_782214iair-bubble-underwater_44373_990x742

Φούσκο…σωματοφύλακες!

Ξέρετε ότι οι φούσκες μπορούν να μας σώσουν τη ζωή; Όταν είναι…φωλιασμένες μέσα σε στερεά σώματα, γίνονται εξαιρετικά ανθεκτικές στις πιέσεις και στα σκαμπανεβάσματα. Οι πιο διάσημες φούσκες που κυριολεκτικά σώζουν ζωές, είναι οι αερόσακοι των αυτοκινήτων μας. Αμέτρητες θαυματουργές φούσκες περιέχονται και στον ειδικό αφρό με τον οποίο είναι γεμάτοι ορισμένοι πυροσβεστήρες: πολλές φορές η φωτιά σβήνει ευκολότερα χάρη σ’ αυτές. Άλλες φούσκες «ασφαλείας» είναι αυτές που στριμώχνονται στα ειδικά υλικά συσκευασίας, όπως το αεροπλάστ (η πλαστική εσωτερική φουσκοεπένδυση των μεγάλων φακέλων του ταχυδρομείου, που τσάκα τσουκ πολύ μου αρέσει να σπάω) και το αφρολέξ. Έτσι, τα δέματα με εύθραυστο περιεχόμενο φτάνουν σώα και αβλαβή στον προορισμό τους! Το αποδεικνύει το πείραμα με τα αυγά:dolphin-bubbles_1890821i-600x600

Απαραίτητα σύνεργα

• 2 αυγά
• Ένα κομμάτι αεροπλάστ
• Κολλητική ταινία
• Χάρακας

Εκτέλεση

1. Βγείτε στον κήπο του σπιτιού ή του σχολείου σας. Μετρήστε με το χάρακα τρία εκατοστά πάνω από το έδαφος. Από αυτό το ύψος αφήστε το ένα αυγό να πέσει κάτω. Έσπασε; Αν όχι, συνεχίστε ρίχνοντάς το πρώτα από πέντε εκατοστά κι έπειτα από επτά εκατοστά ύψος. Συνεχίστε μέχρι να ανακαλύψετε από πόσο ψηλά πέφτοντας γίνεται…ομελέτα!
2. Ελπίζω να μην πασαλειφτήκατε. Αν η κατάσταση ξέφυγε λίγο από τον έλεγχο, σκουπιστείτε καλά με χαρτί κουζίνας, ή με ένα βρεμένο πανάκι. Μετά, τυλίξτε απαλά το άλλο αυγό με το κομμάτι του αεροπλάστ, που θα στερεώσετε με την κολλητική ταινία.
3. Επαναλάβετε την κίνηση νούμερο 1. Από πόσο ψηλά χρειάστηκε να αφήσετε το αυγό να πέσει, για να…φάει τα μούτρα του; Ζήτω οι φουσκο…πανοπλίες!Elephant_bublleBEAR_1521490c1

Διπλοτριπλοφουσκοτσιχλικοί…αγώνες!

Είστε για έναν αγώνα με τσιχλόφουσκες; Θα χρειαστείτε μερικά πακέτα φρέσκιες τσιχλόφουσκες (αν τις έχει αποθηκευμένες ο περιπτεράς από τα παιδικά του χρόνια και καταφέρετε να παίξετε και να νικήσετε, εμένα να μη με λένε Μπάμπη Φούσκα), μερικούς φίλους για συναγωνιστές και πολλή, μα πάρα πολλή υπομονή. Βάλτε ο καθένας τρεις τσιχλόφουσκες στο στόμα σας και αρχίστε να τις μασάτε σαν τις κατσικούλες. Μόλις μαλακώσουν αρκετά και τους φύγει όλη η ζάχαρη, φέρτε τη σούπερ μεγάλη τσιχλόφουσκα που θα έχει σχηματιστεί στην άκρη της γλώσσας σας και φυσήξτε μέσα της. Αφού σχηματιστεί μια φούσκα με διάμετρο περίπου 20 εκατοστά, κλείστε την και ξεκινήστε αμέσως να φυσάτε μια δεύτερη κι αμέσως μετά μια τρίτη. Νικάει όποιος καταφέρει να φτιάξει περισσότερες στη σειρά χωρίς να σκάσουν και χωρίς να πιαστεί η μασέλα του! Ο νικητής κερνάει μια βόλτα με φουσκωτό στην παραλία, ή ένα φουσκωτό γλυκό, π.χ. λουκουμάδες με μέλι! Μια παραλλαγή του αγώνα είναι να φυσάτε τις φούσκες τη μια μέσα στην άλλη. Φφφφστ…μπαμ!

Μπάμπης ο Φούσκας
και για την αντιγραφή
Εύη Τσιτιρίδουblowing-bubbles-small-113406397_0

Ταξιδεύοντας (Καλοκαίρι 2015)

Molos_Porto_XeliΆλλος δένει για να μείνει κι άλλος λύνει για να φύγει. Αυτό είναι το ταξίδι…Κι η σοδειά του λέξεις, εικόνες, αναμνήσεις. Τροφή για τα δύσκολα. Βάλσαμο μπροστά στα αναπόφευκτα. Πόρτο Χέλι, Ερμιόνη, Σπέτσες, Ναύπλιο…Η ομορφιά είναι παντού. Κυρίως στα ταπεινά, τα καθημερινά, τα τοπία της διπλανής πόρτας. Αρκεί να έχεις τα μάτια να τη δεις…Αρκεί να μπορείς να σκύψεις, να σιγανέψεις μια στιγμή, να στερεώσεις το χρόνο στην καρδιά σου και να την δεχτείς. Και του χρόνου να είμαστε όλοι καλά, ν’ ανοίξουμε πανιά…

Alain_Botton

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“…Τα μάτια μου ατένισαν προσεκτικά το τοπίο. Δεν αναζητούσα κάτι συγκεκριμένο: δεν έψαχνα να βρω άγρια ζώα, ούτε σπίτι για διακοπές, ούτε αναμνήσεις. Το κίνητρό μου ήταν απλό και ηδονιστικό: επεδίωκα να δω την ομορφιά. Σαν να ζητούσα ενδόμυχα από τα λιόδεντρα, τα κυπαρίσσια και τους ουρανούς της Προβηγκίας να μου ευφράνουν την καρδιά και να με αναζωογονήσουν…”.

Αλαίν Ντε Μποττόν, Η τέχνη του ταξιδιού, εκδόσεις Πατάκη, 2005VanGog_ElaionasVanGog_TherismosVanGog_1VanGog_Topio

Μοναδικά μάτια – τοπία του Βίνσεντ Βαν Γκογκ

Nafplio_Aginor_AsteriadisΝαύπλιο

Ένα μπαλκόνι γύρεψα
για να σταθώ μια στάλα,
να ψάξω του ορίζοντα
τα μάτια τα μεγάλα.

Να βρω κυρά καλόγνωμη
γλυκό να με τρατάρει
και καλοτάξιδο σκαρί
μαζί του να με πάρει.

Να μη βαραίνουν πάνω μου
οι θύμησες τ’ αλάνια
και πάντα ελαφροπάτητη
να σεργιανώ στα χάνια.

Να μπαινοβγαίνω απόρθητη
σε κάστρα γρανιτένια,
να ξαποσταίνω γελαστή
σε πλουμιστά μπεντένια.

Κι όταν ζητήσω το φιλί
του Διγενή Ακρίτα
εκείνος να μη φοβηθεί
τη νίκη, ούτε την ήττα.

Ο πίνακας είναι του Αγήνορα Αστεριάδη

Ermioni_1Ermioni_3Ermioni_4Φωτογραφί-Ζωντας

Στη δίνη κάθε υδάτινης περιστροφής
και στην ανύψωση κάθε χωμάτινης στιγμής
Στην αρτηρία κάθε υπέργηρου φλοιού
και στο ατλάζι κάθε ανέφελου ουρανού
Μια γειτονιά αθανάτων για αλήθεια ευελπιστεί
κι αμετανόητα ατελεύτητα αχώριστα
ολόρθη καιροφυλακτεί.
Κι ανθεί.

Ερμιόνη, Αύγουστος 2015Ermioni_2

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ververonta_1

Της ακρογιαλιάς

Άλλο δεν έχω θησαυρό
απ’ τα χεράκια σου τα δυο.
Γαλάζιο πλέκω φυλαχτό
να πλέεις άτρωτος μ’ αυτό.

Ανασκαλεύεις τα νερά
σαν πεταλούδα που τρυγά
στάλες τ’ αθάνατο νερό
από αστείρευτο κρουνό.

Γεύεσαι αλμύρα και γελάς,
στα παραμύθια κολυμπάς,
μ’ ένα φεγγάρι για μουτράκι.
Ή μήπως μ’ ένα βοτσαλάκι;

Πες μου, πως φτιάχνεις τόσο φως;
Γιατί θαμπώνομαι ο φτωχός.
Μήπως χτυπάς μες στο γουδί
χίλια αστεράκια γιασεμί;

Δεν θα μου πεις το μυστικό;
Μεγάλωσα κι αγωνιώ…
Πως είπες; Σε χασομερώ;
Έχεις δουλειά κι εγώ φλυαρώ!

Aristeidis_VlassisΑύγουστος

Αν κοιμηθώ θα ονειρευτώ;
Αν κλάψω θα ραγίσω;
Αν σκύψω για ν’ αφουγκραστώ
το χώμα, θα ριγήσω;

Βαρύ αγώι ο θερισμός
κι εγώ λιγνό κοράσι.
Τι θα καρπίσει ο Αύγουστος
για να με ξεκουράσει;

Στον ήλιο στρέφω τη θωριά
με ασκεπές το βλέμμα.
Πες μου, Ουρανέ, πως μ’ αγαπάς
και πως δεν είσαι ψέμα.

Δεμάτιασα τους πόθους μου
και φύλαξα το σπόρο.
Δροσάτο το κατώι μου
για να του κάνω χώρο.

Κοχλάζει γύρω μου ο καιρός
ιδρώτας αχθοφόρος
κι ένα παιδί στην αμμουδιά
ο ομφάλιός του λώρος…

Ο πίνακας είναι του Αριστείδη Βλάσση

XIR416504XIR416503XIR416501Επιστρέφοντας

Ο Πόθος
Γόνος πορφυρογέννητος του Κυανού
Η Ανάγκη
Ψυχοκόρη ανεπιθύμητη του Γκρίζου
Τι είδους συνταίριασμα να μηχανευτώ
Επιστρέφοντας
Για να βαδίσω ενδυναμωμένη αν όχι ακέραια
Προς την επόμενη εγκαρτέρηση

Παρηγορούμαι μονάχα
Αποστρέφοντας το βλέμμα
Από τα θλιβερά περιεχόμενα
Τα αδίκως κατεχόμενα
Τα επικινδύνως ανεχόμενα

Που επιδεικνύονται αυτάρεσκα
ως ματαιότητα ενδεδυμένη την επικαιρότητα
Καταστρέφοντας κάθε ετερότητα
Διαστρέφοντας κάθε ωραιότητα
Περιστρέφοντας ως πούπουλο σε σκοτοδίνη
κάθε αταλάντευτο κίονα
κάθε ευπροσήγορο κτέρισμα
από εκείνα που συγκρατούν εδώ και αιώνες
αρμονικά χαρτογραφημένους θεούς και δαίμονες

Ο Πόθος
Γόνος πορφυρογέννητος του Κυανού
Η Ανάγκη
Ψυχοκόρη ανεπιθύμητη του Γκρίζου
Κι εγώ μαραίνομαι παλεύοντας ν’ αγαπηθούν
Μήπως υπάρξει επιτέλους πιθανότητα
να γεννηθεί μ’ ατσάλινη φτερούγα η Λευκότητα

Λεπτομέρειες από το έργο του Ραφαήλ Σάντσιο “Ο θρίαμβος της Γαλάτειας”Spetses_Poseidonio

Γλύκα αγκαθωτή!

Στο άκουσμα της λέξης φραγκόσυκο ίσως να σας έρχεται στο νου ο… Φραγκίσκος το Φραγκόσυκο, αγαπημένος ήρωας από τη «Φρουτοπία» του Ευγένιου Τριβιζά. Έχετε όμως ποτέ δει και κυρίως δοκιμάσει αληθινό φραγκόσυκο; Ξέρετε από πού κρατάει το σομπρέρο…εεε η σκούφια του; Ας πεταχτούμε μέχρι το Μεξικό και μετά ας βάλουμε πλώρη για του Αιγαίου τα νησιά. Μόνο έτσι θα ερευνήσουμε τι σόι φρούτο είναι πάλι ετούτο. Αλλά με προσοχή, γιατί τσιμπάει!exotic-fruit-11

Σαν…παραμυθόσυκο!
Μια φορά κι έναν καιρό, στην κεντρική και νότια Αμερική, κάπου στο Μεξικό, ζούσε και βασίλευε μια πολύ θερμή και σκληροτράχηλη δεσποσύνη. Πατέρας της ήταν ο καυτός ήλιος, μάνα της η ξερή, βραχώδης γη κι αδέρφια της οι αυστηροί κάκτοι. Έκανε μια ζωή πολύ μετρημένη και λιτοδίαιτη και δεν της άρεσαν τα νάζια και τα στολίδια. Λίγο νεράκι και τα καυτά φιλιά του ήλιου της έφταναν για να είναι ευτυχισμένη. Και δεν είχε ανάγκη να κουρνιάσει βαθιά στην αγκαλιά της μάνας της, για να γευτεί τη θρεπτική τροφή της. Σωστό αγοροκόριτσο! Η πράσινη, κορμοστασιά της με τα απλωτά, σαρκώδη φύλλα, μάγευε την πλάση. Κι ας ήταν γεμάτη μαύρους κόμπους σα φακίδες, απ’ όπου ξεφύτρωναν μικρά, σχεδόν αόρατα, αλλά πάντα…ετοιμοπόλεμα αγκάθια. Όταν άνθιζε, τα λουλούδια της, στρογγυλοκαθισμένα σε κάθε έναν από τους μακρόστενους σα φιρίκια καρπούς της, έμοιαζαν με…κατακίτρινες παπαρούνες. Κι έκαναν τους ανθρώπους να σκέφτονται πως δεν υπάρχει πιο όμορφο και πιο απρόβλεπτο πράγμα στον κόσμο απ’ τη γυναίκα-φύση… Ώσπου στα μέσα του 16ου αιώνα περίπου, Ισπανοί έμποροι που ταξίδεψαν στα μέρη της, δεν άντεξαν στη σκέψη πως ο «παλαιός κόσμος», η γιαγιά Ευρώπη, δε γνώριζε και δε χαιρόταν μια τέτοια ασυνήθιστη ομορφιά. Την έκλεψαν, την μπάρκαραν στα γοργοτάξιδα καράβια τους και την έφεραν στη Μεσόγειο. Εκείνη, δεν είπε όχι στην καινούργια περιπέτεια κι εγκλιματίστηκε γρήγορα στη νέα της ζωή. Μόνο που διάλεγε πάντα να στήνει σπιτικό σε μέρη που θύμιζαν την πατρίδα της: τραχιά, ηλιοκαμένα κι ανθεκτικά στη δίψα και στη μοναξιά. Φτάνοντας στην Ελλάδα, άπλωσε ρίζες στη Μάνη, στην Κρήτη και στ’ άλλα του Αιγαίου τα νησιά. Την έλεγαν Φραγκοσυκιά.Ζέπος_Εμμανουήλ_Φρακοσυκιέςστοφράχτη_

Παίζουμε…φραγκουϊζόσυκο;

1. Στη χώρα μας η φραγκοσυκιά πήρε αυτό το όνομα, επειδή:
Α) ήταν ξενόφερτο, «φράγκικο» είδος για τους Έλληνες
Β) μας ήρθε εισαγόμενη την περίοδο της Φραγκοκρατίας
Γ) παλιότερα αγόραζαν τα φρούτα της ένα φράγκο το κιλό

2. Οι φραγκοσυκιές φυτεύονται στους αναβαθμούς (=ξερολιθιές, πεζούλες) των νησιών του Αιγαίου, επειδή:
Α) συγκρατούν το χώμα και το νερό της βροχής
Β) εμποδίζουν τους ισχυρούς ανέμους να καταστρέφουν τις καλλιέργειες
Γ) πρασινίζουν και ομορφαίνουν το τοπίο

3. Οι αγρότες συνηθίζουν, επίσης, να φυτεύουν φραγκοσυκιές γύρω απ’ τα χωράφια τους:
Α) για να μην τα πιάνει το κακό μάτι
Β) για να τα οριοθετήσουν με φυσικούς φράχτες προστασίας
Γ) για να απολαμβάνουν το όμορφο θέαμα κάθε ηλιοβασίλεμα

4. Πάνω στη σημαία του Μεξικού παριστάνονται:
Α) ένα παιδί που τρώει φραγκόσυκα φορώντας το σομπρέρο του
Β) δυο φίδια που τυλίγονται γύρω από μια φραγκοσυκιά
Γ) ένας αετός που τρώει ένα φίδι καθισμένος πάνω σε φραγκόσυκα

5. Στην Ελλάδα η φραγκοσυκιά είναι γνωστή και ως:
Α) παυλοσυκιά, παπουτσοσυκιά
Β) αγκαθοσυκιά, μεξικοσυκιά
Γ) κακτοσυκιά, ερημοσυκιά

6. Τα φραγκόσυκα ωριμάζουν παρέα με τα σύκα και τρώγονται, όταν από πράσινα γίνουν σκούρα πορτοκαλιά ή κόκκινα:
Α) το καλοκαίρι
Β) στα μέσα της άνοιξης
Γ) αρχές φθινοπώρου

7. Για να μαζέψουν τα φραγκόσυκα, φορούν χοντρά γάντια ή τα πιάνουν με εφημερίδες και πανιά. Αλλιώς:
Α) τα ρίχνουν απ’ τα κλαδιά στοχεύοντάς τα με σφεντόνα
Β) χρησιμοποιούν ένα μακρύ ξύλο με στερεωμένο στη μια του άκρη ένα γάντζο, ένα μαχαιράκι, ή ένα τενεκεδάκι
Γ) περιμένουν να ωριμάσουν τόσο, ώστε να πέσουν από μόνα τους

8. Το φραγκόσυκο μπορεί, επίσης, να καταναλωθεί ως:
Α) μαρμελάδα, γλυκό του κουταλιού, παγωτό
Β) λικέρ, ρακί, αναψυκτικό
Γ) σάλτσα σε σαλάτες, επικάλυψη σε πίτες, ξερό ως μεζές

Απαντήσεις: 1.Α&Β, 2.Α&Β&Γ, 3.Β, 4.Γ, 5.Α, 6.Α, 7.Β, 8.Α&Β&Γ

fragosyka

• Ένας παλιός θρύλος λέει πως οι Αζτέκοι κάποτε δεν είχαν πατρίδα. Ζούσαν περιπλανώμενοι στο βόρειο Μεξικό, προσπαθώντας να επιβιώσουν στους ερημότοπους. Οι παλαιότεροι και σοφότεροι της φυλής τους έλεγαν ότι, σύμφωνα με τους θεούς, η ταλαιπωρία τους αυτή δε θα σταματήσει, μέχρι να δουν έναν αετό να κάθεται πάνω σε μια φραγκοσυκιά. Όταν αυτό συνέβη, συνειδητοποίησαν ότι βρίσκονταν στην περιοχή Τενοτστιτλάν, και μάλιστα επάνω στα μικρά, γεμάτα έλη νησιά της λίμνης Τεξκόκο. Εκεί εγκαταστάθηκαν και άνθησε ο ιδιαίτερος πολιτισμός τους.

• Η φραγκοσυκιά πολλαπλασιάζεται πολύ εύκολα. Οποιοδήποτε μέρος της, ένα φύλλο, ή ένα κομμάτι βλαστού, μπορεί να βγάλει ρίζα όταν φυτευτεί! Δε χρειάζεται καμία περιποίηση, τα βγάζει πέρα μόνη της.Fragkosykia

• Το φραγκόσυκο καθαρίζεται προσεκτικά με μαχαιροπίρουνο και τρώγεται δροσερό. Έχει πολλά σποράκια, αλλά η ξεχωριστή γεύση του θα σας αποζημιώσει. Κάνει καλό στην καρδιά και στον εγκέφαλο, δρα κατά του καρκίνου, περιέχει μαγνήσιο, ασβέστιο και βιταμίνες που τονώνουν τον οργανισμό μας. Το παράξενο είναι ότι ενώ μπορούμε να το απολαμβάνουμε εύκολα και πάμφθηνα, εφόσον φυτρώνει και στη χώρα μας, το εισάγουμε από άλλες χώρες (Ιταλία, Ισπανία, Τυνησία, Ισραήλ), με αποτέλεσμα να πωλείται πανάκριβα και μόνο στα μεγάλα μανάβικα και σούπερ μάρκετ!

• Από τη φραγκοσυκιά μπορεί να παραχθεί οινόπνευμα, ενώ οι ιθαγενείς της Κεντρικής Αμερικής χρησιμοποιούσαν τα φύλλα της ως…παγούρια νερού! Σύγχρονες επιστημονικές έρευνες μας πληροφορούν ότι συστατικά που υπάρχουν σε αυτά, μπορούν να καταπολεμήσουν αποτελεσματικά το μεθύσι και τη ναυτία.

• Επειδή τα φύλλα της φραγκοσυκιάς είναι μεγάλα και γεμάτα αγκάθια, κάποιοι…φαρμακόγλωσσοι τα αποκαλούν και «γλώσσα της πεθεράς»!GRAFKOSYKA_AKROTHALASSIA

Τραγουδάτε στο μπάνιο;

Επειδή ζούμε ένα μακρύ, αλλιώτικο καλοκαίρι και οι διακοπές θα αργήσουν λιγάκι ακόμη, ενώ για κάποιους μπορεί και να μην προκύψουν τελικά, τι θα λέγατε να δροσιστούμε, πλατσουρίζοντας στις μπανιέρες διαφόρων λαών και εποχών; Χνουδωτή πετσέτα στο λαιμό, σαγιονάρες, μια καθαρή αλλαξιά ρούχα και φύγαμε!to banio

Στην Κρήτη και στην Αίγυπτο
Στα 1800 π.Χ. η βασίλισσα και οι πριγκίπισσες της Κνωσού, όταν ήθελαν να πάρουν το μπάνιο τους, αποσύρονταν στα ιδιαίτερα διαμερίσματά τους μαζί με τις πιστές τους υπηρέτριες. Οι μπανιέρες τους ήταν πήλινες και ζωγραφισμένες με έντονα χρώματα και σχέδια εμπνευσμένα από τη ζωή τη φύση. Απέναντι, στην Αίγυπτο, ο ποταμός Νείλος υπήρξε ανέκαθεν η υπαίθρια, κοινόχρηστη μπανιέρα των φτωχών. Οι πλούσιοι Αιγύπτιοι, βλέπετε, διέθεταν συνήθως ντους! Αποτελούνταν από ένα λείο πέτρινο δίσκο, ο οποίος συνδεόταν με ένα υπόγειο πιθάρι, όπου συγκεντρώνονταν τα απόνερα. Η διαδικασία ήταν απλή: στέκονταν πάνω στο δίσκο και οι υπηρέτες έχυναν πάνω τους το νερό. Οι ιερείς λούζονταν τέσσερις φορές την ημέρα!Λουτρό 4 001

Το λουτρό του Ρωμαίου, επιστήμη!
Τα περισσότερα σπίτια στην αρχαία Ρώμη δε διέθεταν μπάνιο. Υπήρχαν όμως τα λουτρά, άλλα ιδιωτικά, ανοικτά μόνο στα φουσκωτά πορτοφόλια των ευπατρίδων που γίνονταν τακτικά μέλη τους και άλλα δημόσια. Τον 3Ο αιώνα μ.Χ. υπήρχαν 1000 ιδιωτικά και 11 δημόσια λουτρά στη Ρώμη, που ήταν συγχρόνως γυμναστήρια και χώροι κοινωνικών συναναστροφών και διέθεταν ως και μουσείο και βιβλιοθήκη. Το φημισμένο λουτρό του Καρακάλλα μπορούσε να φιλοξενήσει 1600 λουόμενους ταυτόχρονα! Υπήρχε νόμος οι άνδρες να λούζονται χωριστά από τις γυναίκες, αλλά όπως όλοι οι νόμοι, έτσι κι αυτός είχε τα «παραθυράκια» του…Αφού άφηνες τα ρούχα σου στα αποδυτήρια, ζεσταινόσουν με ασκήσεις γυμναστικής και πέρναγες διαδοχικά από την αίθουσα του ατμόλουτρου (για να συνηθίσει το σώμα στην υψηλή θερμοκρασία), στην πισίνα με το ζεστό νερό και τέλος στην αίθουσα της…ψυχρολουσίας για αναζωογόνηση, στέγνωμα και περιποίηση με μασάζ. Το σαπούνι δεν ήταν και ό,τι καλύτερο. Φτιαγμένο από λίπος προβάτων και στάχτη από καυσόξυλα, μάλλον έγδερνε αντί να χαϊδεύει το δέρμα. Και τι δεν είχαν δει οι πισίνες των ρωμαϊκών λουτρών, τα χρόνια της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας: από καλλιτεχνικές εκδηλώσεις κάθε είδους και ήθους, μέχρι πολιτικές συνωμοσίες και δολοφονίες!

medieval-8Ο…βρωμερός Μεσαίωνας
Οι κακές γλώσσες λένε ότι οι χωρικοί την εποχή του Μεσαίωνα λούζονταν δυο φορές κατά τη διάρκεια της ζωής τους: όταν βαφτίζονταν και λίγο πριν την κηδεία τους! Οι πλούσιοι γαιοκτήμονες πλήρωναν για να απολαμβάνουν το μπάνιο τους στο σπίτι τους, με τη βοήθεια υπηρετικού προσωπικού, μέσα σε μπανιέρες που έμοιαζαν με ξύλινα βαρέλια κομμένα στη μέση. Η αλήθεια είναι ότι το να κρατηθείς καθαρός κλεισμένος μέσα σε ένα κάστρο που το πολιορκούσαν κατακτητές, αποτελούσε ζήτημα ζωής και θανάτου. Τα κάστρα, βλέπετε, δε διέθεταν όχι μπάνια, αλλά ούτε καν αποχωρητήρια, με συνέπεια τα λύματα να χύνονται αυθαίρετα οπουδήποτε. Αν μάλιστα οι πολιορκητές τους έκαναν «βρώμικο» πόλεμο, μολύνοντας επίτηδες τα γύρω ποτάμια και τις πηγές, οι αρρώστιες και οι επιδημίες έφταναν να απειλούν τους πολιορκημένους περισσότερο από τα κανόνια και τα βέλη των εχθρών.GeromeMoorishBath

Μαμ, χαμάμ και νάνι!
Για τους μουσουλμάνους τα μπάνιο αποτελούσε ανέκαθεν σωστή ιεροτελεστία. Πιστεύουν, βλέπετε, ότι εξαγνίζει τον άνθρωπο από τα αμαρτήματα της ψυχής. Τα οθωμανικά λουτρά, γνωστά και ως χαμάμ, ήταν το στολίδι κάθε μουσουλμανικής πόλης και το πρώτο πράγμα που έφτιαχναν σε κάθε νέα περιοχή που κατακτούσαν οι σουλτάνοι και οι ανώτεροι αξιωματούχοι τους. Στην Κωνσταντινούπολη, τη Θεσσαλονίκη, την Καβάλα, τη Βέροια, τη Μυτιλήνη, τη Ρόδο, τα Χανιά, αλλά και την Αθήνα, μπορείτε να επισκεφθείτε και να θαυμάσετε τα παράξενα αυτά κτίρια, φτιαγμένα συνήθως από μάρμαρο και πέτρα και διακοσμημένα με πολύχρωμα γεωμετρικά σχέδια. Φορώντας τα ειδικά ξύλινα τσόκαρα για να μη γλιστρούν στις σαπουνάδες, κατέφθαναν οι όμορφες Ανατολίτισσες κυράδες στα γυναικεία χαμάμ. Έπαιρναν το μπάνιο τους στις γούρνες, περιποιούνταν τα μαλλιά και το σώμα τους με κρέμες, βότανα και μύρα και κουτσομπόλευαν με τις φιλενάδες τους, πίνοντας καφεδάκι και τρώγοντας σερμπέτια. Μη μου πείτε, αυτό θα πει καλοπέραση!Ε.Degas, Tο Λουτρό (1886),Παρίσι, Μουσείο Λούβρου.

Αναγεννησιακές…μπουρμπουλήθρες!
Μπορεί το συχνό λούσιμο να θεωρούνταν ακόμη περιττή πολυτέλεια, αλλά η μόδα στην εποχή της Αναγέννησης πρόσταζε να είναι τα σπίτια καθαρά, ευάερα και χωρίς ενοχλητικές μυρωδιές! Περίφημοι σχεδιαστές κατασκεύαζαν μπανιέρες που έμοιαζαν με έπιπλα, περίτεχνες και κομψές σαν έργα τέχνης, αλλά μόνο για τους ευγενείς και τους οικονομικά ευκατάστατους αστούς. Αν διέθετες χρήματα και πατούσες σε στεριά, είχες εξασφαλίσει την προσωπική σου υγιεινή. Αν ήσουν φτωχός και ταξίδευες με πλοίο, τη λύση έδινε η φύση: έκανες μπάνιο σε λίμνες και ποτάμια (αρκεί να μην ήσουν γυναίκα, γιατί αυτό θεωρούνταν μεγάλη ντροπή), ή έκανες υπομονή μέχρι να φτάσει το πλοίο σε λιμάνι! Αυτά, μέχρι που ανέλαβαν οι επιστήμονες να πείσουν για την αναγκαιότητα της καθημερινής υγιεινής και για το πόσο βολικό είναι το λουτρό να έχει το δικό του μόνιμο χώρο μέσα στο σπίτι.Γιώργος_Ιακωβίδης_Μπάνιο_Μωρού

Ιππότες στη μπανιέρα
Ζεις στην εποχή του Μεσαίωνα, κατάγεσαι από αρχοντική γενιά ή είσαι αποδεδειγμένα θαρραλέος στρατιώτης και ο βασιλιάς αποφασίζει να σε χρίσει ιππότη; Μεγάλη σου τιμή, αλλά το μπάνιο δε θα το γλιτώσεις, ακόμη κι αν επιστρατεύσεις όλα τα κόλπα του κατεργάρη του Τομ Σώγιερ. Η τελετή του μπάνιου έχει, βλέπεις, συμβολική σημασία: ξεπλένει τα «στραβά» του χαρακτήρα σου κι όλες τις ζαβολιές σου και σηματοδοτεί το πέρασμα από την παλιά σου κατάσταση σε μια νέα ζωή, αφιερωμένη σε υψηλά ιδανικά! Κατ’ αρχήν βγάζεις την πανοπλία σου και μαζί με τα όπλα σου την πας στο παρεκκλήσι του κάστρου, για να την αφιερώσεις στο Θεό. Οι δυο πιστοί σου ακόλουθοι σε οδηγούν στο ειδικό λουτρό, όπου θα πλυθείς με νερό μπούζι (θέλει θάρρος η ιπποσύνη), θα ξυριστείς, θα κουρευτείς και γενικώς θα σουλουπωθείς. Όλη αυτήν την ώρα δυο παλιοί ιππότες σου παίρνουν το κεφάλι, εεε…σου περιγράφουν τα νέα σου καθήκοντα, με κάθε λεπτομέρεια. Μετά, σου φοράνε ένα ράσο και σε στέλνουν στο παρεκκλήσι, όπου μόνος, γονατισμένος δίπλα στα όπλα σου, προσεύχεσαι όλη τη νύχτα. Την επόμενη μέρα ο βασιλιάς σε χρίζει ιππότη κι από δω και πέρα αρχίζουν τα δύσκολα…Θεόδωρος_Ράλλης_Η πισίνα

Το μπάνιο του αστροναύτη
Φανταστείτε ότι σας φιλοξενούν σε ένα διαστημικό σταθμό κι έρχεται η ώρα που πρέπει οπωσδήποτε να επιβεβαιώσετε την παροιμία «η καθαριότητα είναι μισή αρχοντιά». Μερικά πράγματα, ωστόσο, που στη γη μας φαίνονται αυτονόητα, σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας μπορεί να είναι από φοβερά αστεία, μέχρι σωστός μπελάς! Ένα απλό μπανάκι, ας πούμε, ισοδυναμεί με ολόκληρη εκστρατεία προετοιμασίας και…κλείσιμο στην απομόνωση. Ο αστροναύτης μπαίνει στο ειδικά σχεδιασμένο «καβούκι» του, από το οποίο ψεκάζεται με σταγόνες νερού και υγρού σαπουνιού. Το «καβούκι» χρησιμεύει, όπως θα καταλάβατε, για να μην του ξεφύγουν οι άτακτες σταγόνες και τρέχει μετά να τις μαζέψει σε ολόκληρο το διαστημόπλοιο!LOUSIMO-DIASTHMA-PATRATORA

banioA_542_355Φίλες και φίλοι, ελπίζω να μη μουλιάσατε μετά από τόσα απανωτά μπανιαρίσματα. Όπως και να ’χει πάντως το πράγμα, μ’ αυτό το άρθρο…καθαρίσαμε!tragoudate_sto_mpanio

Καρπουζάκηδες και Πεπονάκηδες!

2013_06_21_watermelonΚΑΡΠΟΥΖΟΣ: Που είσαι, βρε κιτρινιάρη; Σκάσε επιτέλους μύτη και μας παίρνει η κάμερα! Ως πότε πια θα παριστάνεις το βαρύ πεπόνι;

ΠΕΠΟΝΑΣ: Μη βιάζεσαι χοντρομπαλά, δυο καρπούζια σε μια μασχάλη δε χωράνε! Αυτή τη στιγμή έχω βάλει μάσκα προσώπου από πεπονόφλουδα και χαλαρώνω. Το ξέρεις ότι κάνει καλό στην ακμή;

Κ.: Σιγά το μανεκέν! Δεν κοιτάς που η κεφάλα σου –ανάλογα με την ποικιλία- μοιάζει με μπάλα, άλλοτε του μπόουλινγκ κι άλλοτε του ράκμπυ, η στρωτή επιδερμίδα σε μάρανε.

Π.: Είναι δυνατό να συζητήσω σοβαρά με έναν τύπο που αποτελείται από 92% νερό και 6,4% ζάχαρη και που οι αρχαίοι Αιγύπτιοι τον κουβαλούσαν μαζί τους σε διάφορες αποστολές, ως…παγουρίνο νερού;karpouzi1

Κ.: Ώρες ώρες δεν τρώγεσαι, ξαδερφάκι μου! Μια ζωή γκρινιάρης και δυσκολοχώνευτος, προσγειώνεσαι σαν τούβλο στα στομάχια όσων ξεγελαστούν και σε…παραφάνε!

Π.: Ναι, αλλά είμαι γλυκός σα το μέλι και από τη στιγμή που θα ωριμάσω, τους μεθάω όλους από τη μοσχοβολιά. Μεγάλοι ζωγράφοι προσπάθησαν να αποδώσουν καλλιτεχνικά τη φρουτένια μοναδικότητά μου και…

Κ.: Ότι προκαλείς συχνοουρία το λέμε, ή… κρατιόμαστε;Πανταζής Περικλής-Μάγκας που τρώει καρπούζι, 1880

Π.: Παρ’ τη σκούφια σου και βάρα με! Μήπως εσύ πας πίσω; Αλλά έτσι ήσουν μια ζωή, έριχνες το επίπεδο. Δικαίως ο κόσμος αναφωνούσε «ήταν μάπα το καρπούζι»!

Κ.: Σιγά την αριστοκρατία! Τι να σου κάνω που σέβομαι τη μακρινή σου καταγωγή από την κεντρική Ασία. Κατά τα άλλα, η επιπολαιότητά σου ως φυτό, είναι γνωστή: όταν σε ξεχορταριάζουν, πρέπει να προσέχουν διπλά, γιατί οι ρίζες σου, αντί να χώνονται βαθιά στο χώμα, πιάνουν ψιλή κουβέντα με τα αγριόχορτα στην επιφάνεια.

Π.: Αγαπητέ ιθαγενή της τροπικής Αφρικής, μήπως να σου θυμίσω ότι τα τελευταία χρόνια, προκειμένου να γίνεσαι πιο εμφανίσιμος και ανθεκτικός, μπολιάζουν κολοκυθιές για να σε παράγουν; Δεν είναι τυχαίο ότι γίνεσαι όλο και πιο άνοστος…

Κ.: Τη δική μου την ποικιλία τη λένε «sugar baby», σε ελεύθερη απόδοση στα ελληνικά «ζαχαρένιο μωρό» και δε σου επιτρέπω να με συκοφαντείς! Κανείς δεν μπορεί να παραβγεί το ζωηρό κόκκινο χρώμα μου. Και μάθε ότι οφείλεται σε μια ουσία που λέγεται λυκοπένιο, ευεργετική για τον ανθρώπινο οργανισμό, κυρίως για την καρδιά και τα αιμοφόρα αγγεία.

Π.: Γιατί εγώ πάω πίσω σε χρησιμότητα; Το ξέρεις ότι έχω μπόλικη βιταμίνη C, που μάλιστα καταστρέφεται αν δε φαγωθώ αμέσως μόλις με κόψουν; Αλλά που να το ξέρεις, άλλος έχει το μαχαίρι κι άλλος έχει το…καρπούζι της γνώσης, φιλαράκο μου!

Κ.: Εγώ έχω και βιταμίνη Α, που τονώνει την άμυνα του οργανισμού και κάνει καλό στα μάτια, έχω και φυτικές ίνες που καταπολεμούν τη δυσκοιλιότητα και…

Π.: Είναι γνωστό πόσο…δυσκολεύεσαι να αποδείξεις την αξία σου. Γι’ αυτό παλιότερα σε ψώνιζαν «με τη βούλα». Επρεπε, δηλαδή, να κόψει ένα τριγωνικό κομμάτι από τη σάρκα σου ο μανάβης, για να σε δοκιμάσει ο υποψήφιος πελάτης του και να πειστεί ότι δεν είσαι για τα μπάζα!Αγόρια που τρώνε σταφύλια και πεπόνια, Μπαρτολομέ Εστέμπαν Μουρίγιο

Κ.: Ενώ εσένα που σε ψώνιζε με κλειστά μάτια, τι κατάφερνε; Τις περισσότερες φορές αντικαθιστούσες το αγγούρι στη χωριάτικη σαλάτα! Μμμμ, τι αξεπέραστη ανοστιά!

Π.: «Όλα τα σφάζω, όλα τα μαχαιρώνωωω!»…Άκουσες ποτέ να εκφράζονται τόσο υποτιμητικά για εμάς τα πεπόνια; Παρεπιπτόντως, «ανγκούρι» στα ιταλικά, σημαίνει καρπούζι!

Κ.: Άσε τις εξυπνάδες, Πεπόνα, γιατί βγαίνει από τη λέξη «άκουα», που θα πει νερό. Επιπλέον, αν και είμαι κοτζάμ λεβέντης, έχω το μισό ζάχαρο από αυτό που έχει ένα μήλο! Παρακαλώ πολύ, οι κομψές κυρίες να το σημειώσουν αυτό στη δίαιτά τους.

Π.: Από τη συγκίνηση κοκκίνισαν τα υπέροχα κίτρινα άνθη μου, ο ευαίσθητος αναρριχώμενος και ελαφρώς τριχωτός βλαστός μου και τα οδοντωτά φύλλα μου! Έτσι μου έρχεται να ανεβώ στο βουνό Καρπούζι, εκεί ψηλά στην Ξάνθη, ακριβώς πάνω από το πανέμορφο χωριό Τοξότες, για να θαυμάσω την υπέροχη θέα προς το Νέστο ποταμό!

Κ.: Κορόιδευε εσύ, να δούμε τι θα καταλάβεις. Υπάρχει μεγαλύτερη απόλαυση, τώρα το καλοκαίρι, από μια δροσερή φέτα καρπούζι με τυράκι πλάι στην παραλία;Pavlos_Samios

Π.: Γι’ αυτό όταν περπατάω στις παραλίες, πατάω συνέχεια…μπλιαχ…σουφρωμένες καρπουζόφλουδες; Να λες στους κακομαθημένους «φαν» σου να μην αφήνουν τα αποφάγια τους για ενθύμιο πλάι στο κύμα.

Κ.: Αυτό ισχύει και για σένα. Θυμάμαι μια φορά που έκανα συλλογή από πεπονόφλουδες και προσπαθούσα να ξεχωρίσω ποια ανήκε σε «πεπόνι Καναρίων Νήσων», ποια σε ιταλικό πεπόνι «κανταλούπο» και ποια σε «χειμωνιάτικο πεπόνι»!

Π.: Βλέπω τις ξέρεις τις «εξωτικές» ποικιλίες μου. Ξέρεις και τα ονομαστά αργίτικα πεπόνια;

Κ.: Φυσικά! Εσύ ξέρεις ότι τα καλύτερα καρπούζια παράγονται στην Κρήτη, στην Πελοπόννησο, στη Θεσσαλία και στη Θράκη;

Π.: Εγώ, ζουμερέ μου σύντροφε, ξέρω και πως να ξεχωρίζω ένα καλό καρπούζι! Πρώτον, έχει «λογικό» για την ποικιλία του μέγεθος. Δεύτερον, όταν του δώσεις μια μικρή σφαλιάρα, ο ήχος που παράγεται είναι υπόκωφος και όχι οξύς. Τρίτον, αν το αναποδογυρίσεις, βρίσκεις μια μεριά του που έχει χρώμα κιτρινωπό αντί για πράσινο και είναι το σημείο όπου ακουμπούσε στο έδαφος, καθώς ωρίμαζε.

Κ.: Τώρα πραγματικά με αποστόμωσες! Αλλά κι εγώ ξέρω πως για να είναι καλό ένα πεπόνι, πρέπει να έχει βάρος και έντονο άρωμα. Και πρέπει να σου ομολογήσω ότι μου αρέσει πολύ που, αν και διαφορετικοί, είμαστε κι οι δύο τόσο νόστιμοι καρποί!

Π.: Άιντε σύντεκνε, δε βάζουμε καμιά ρακί να πιούμε στην υγειά των φρουτοφάγων;

Κ.: Εβίβα κι άσπρο πάτο, να μας ζήσει το καλοκαιράκι! Θερμό αυτό, δροσεροί εμείς, ο τέλειος συνδυασμός, Πεπόνα μου!

Π.: Αυτό να…τρώγεται, Καρπούζο μου!Λουκάς Σταύρου

Γλυκό καρπούζι
Υλικά
• 1 καρπούζι, περίπου 6 κιλών
• 2 κιλά ζάχαρη
• 2 κουταλιές της σούπας «ξινό»
• ½ φλιτζάνι του καφέ λεμόνι
• Λίγα φύλλα αρμπαρόριζα
Εκτέλεση
Αφού κόψουμε το καρπούζι σε φέτες, τρώμε την κόκκινη ψίχα του και αφαιρούμε το εξωτερικό πράσινο μέρος από τις φέτες. Τρίβουμε στον τριφτή τη φλούδα που έχει μείνει, μέχρι να συμπληρώσουμε 1½ κιλό. Βάζουμε την τριμμένη καρπουζόφλουδα σε μια λεκάνη με νερό στο οποίο έχουμε προσθέσει το ξινό, και την αφήνουμε να μουλιάσει για μισή ώρα. Μετά την στραγγίζουμε, βάζουμε σε μια κατσαρόλα 3 ποτήρια νερό μαζί με τη ζάχαρη και ανάβουμε το μάτι. Αφού λιώσει η ζάχαρη, ρίχνουμε την καρπουζόφλουδα και ανακατεύουμε, μέχρι να «δέσει» το γλυκό. Έπειτα, ρίχνουμε και το λεμόνι. Στο τέλος, ρίχνουμε στο γλυκό 2-3 φυλλαράκια αρμπαρόριζα και το αφήνουμε να κρυώσει. Με τις υγείες σας!thumbnail

Παγωτό πεπόνι
Υλικά
3 φλιτζάνια άπαχο γάλα
2 βανίλιες
5 αυγά
2 φλιτζάνια ζάχαρη
400 γραμμάρια πεπόνι
Εκτέλεση
Χτυπάμε τα αυγά μαζί με 1 φλιτζάνι ζάχαρη, σε ένα μπολ. Χύνουμε σε μία κατσαρόλα το γάλα και το ανακατεύουμε μέχρι να ζεσταθεί, προσέχοντας όμως να μη βράσει και αρχίσει να κάνει φουσκάλες! Ανακατεύοντας το γάλα, προσθέτουμε σιγά σιγά το μείγμα των αυγών με τη ζάχαρη και τις βανίλιες, μέχρι να σχηματιστεί μια ομοιόμορφη μάζα. Μετά, κατεβάζουμε την κατσαρόλα από το μάτι. Μέχρι να κρυώσει το μείγμα, κόβουμε το πεπόνι σε μικρά κομμάτια και το «ζυμώνουμε» με την υπόλοιπη ζάχαρη, ώσπου να λιώσει. Μετά, το προσθέτουμε στο μείγμα, ανακατεύουμε καλά και το βάζουμε σ’ ένα όμορφο δοχείο, στην κατάψυξη. Σε λίγες ώρες το παγωτό είναι έτοιμο!

Τζίτζικας, Μέρμηγκας και Εργατική Πρωτομαγιά

Καθώς η άνοιξη μπαίνει σιγά σιγά στον τρίτο μήνα της, το Μάη, τα έντομα κάνουν έντονη την παρουσία τους στη φύση και στη ζωή μας. Ευκαιρία να μιλήσουμε για μερικά από τα πιο δημοφιλή. Εντάξει, οι μέλισσες είναι πολύ χρήσιμες, οι πεταλούδες πολύ όμορφες, οι πασχαλίτσες χαριτωμένες και εντυπωσιακές. Αλλά υπάρχουν και δύο έντομα που οι μύθοι και οι παραδόσεις τα θέλουν αιώνιους αντίπαλους ως προς τη φιλοσοφία και τους στόχους της ζωής τους. Είναι ο τζίτζικας και ο μέρμηγκας. Είναι όμως έτσι ακριβώς τα πράγματα; Ή μήπως υπερβάλλουμε και κατά την προσφιλή συνήθειά μας κακοχαρακτηρίζουμε κάποιον χωρίς να τον έχουμε ουσιαστικά γνωρίσει και κατανοήσει πρώτα;  

Ένας πεινασμένος και ξεπαγιασμένος τζίτζικας χτυπάει την πόρτα της μυρμηγκοφωλιάς μέσα στο καταχείμωνο. «Τι ζητάς»;, τον ρωτάνε τα μυρμήγκια. «Κάτι να τσιμπήσω, δε βρίσκω πουθενά τροφή», λέει ο τζίτζικας. «Το καλοκαίρι εμείς δουλεύαμε σκληρά, για να αποθηκεύσουμε προμήθειες. Εσύ τι έκανες;», ξαναρωτάνε τα μυρμήγκια. «Ποιος έχει όρεξη για δουλειά όταν…σκάει ο τζίτζικας; Τραγουδούσα!». «Έτσι ε; Ξεκίνα, λοιπόν, τώρα να χορεύεις!». Κάπως έτσι μας περιγράφει τη συνάντηση του ανέμελου τζίτζικα με τα προνοητικά μυρμήγκια ο παραμυθάς Αίσωπος. Αλλά επειδή κάθε νόμισμα έχει δύο όψεις, ας ερευνήσουμε λίγο το… καυτό αυτό θέμα!

ΤΖΙΤΖΙΚΑΣ ΚΑΙ ΜΥΡΜΗΓΚΙ

(του Ιωάννη Πολέμη, από το βιβλίο του Χ. Σακελλαρίου «Οι πρωτοπόροι της Ελληνικής Παιδικής Λογοτεχνίας, Α΄ Ποίηση», εκδόσεις Πατάκη)

ΤΖΙΤΖΙΚΑΣ: Έχω πολλά παράπονα, μυρμήγκι μου, μαζί σου.

ΜΥΡΜΗΓΚΙ: Πολύ λυπούμαι, τζίτζικα, κι αμέσως εξηγήσου. Ποτέ δεν έκανα κακό και βλάβη σε κανένα κι έπειτα τίποτε κοινό δεν έχω εγώ με σένα. Λοιπόν;

Τ: Μ’ εκακολόγησες και με το παραπάνω κι έτσι και την υπόληψη και την τιμή μου χάνω κι εγίνηκα παράδειγμα μωρίας στους ανθρώπους.

Μ: Στ΄ ορκίζομαι στο ψίχουλο, που κουβαλώ με κόπους, πως δε σε νιώθω τι μου λες.myrmigki

Τ: Αμέσως θα με νιώσεις, αν θέλεις λίγη προσοχή στα λόγια μου να δώσεις. Και πρώτα-πρώτα γνώριζε πως, πριν στα δέντρ’ ανέβω, εκατοικούσα μες στη γη κι εγώ.

Μ: Δεν σε πιστεύω. Τότε που βρήκες τα φτερά;

Τ: Μεγάλωσαν αγάλι όταν στο πρόσωπο της γης επρόβαλα και πάλι. Γιατί προτού χωθώ στη γη, ήμουν ψηλά στο χώμα μικρός μικρός σαν τον κοριό και πιο μικρός ακόμα. Κι άνοιξα τρύπα και βαθιά μέσα στην γην εμπήκα κι έκανα το σπιτάκι μου κι εκεί τροφήν εβρήκα.

Μ: Και δεν ανέβαινες ποτέ κι απάνω από την τρύπα;

Τ: Ποτέ μου, δεν ανέβαινα, γιατί, καθώς σου είπα, δεν μου’ λειπ’ η τροφή.

Μ: Λοιπόν;

Τ: Στης γης τα καταχθόνια σιγά σιγά μεγάλωνα κι έμεινα δέκα χρόνια.

Μ: Πο, πο! Δεν εβαρέθηκες;image-5

Τ: Και τ’ ήθελες να κάνω; Έτσι το πρόσταξ’ ο Θεός. Κι ήρθα στη γην απάνω εφέτος, μόλις άρχισε ζεστό το καλοκαίρι και τα φτερά μου εστέγνωσεν ο ήλιος και τ’ αγέρι και στη στιγμούλα πέταξα στου δέντρου τα κλαδιά κι άρχισα το τραγούδι μου με πρόσχαρη καρδιά. Οι γεωργοί που σκάβουνε κι εκείνοι που θερίζουν μ’ έχουν χρυσή των συντροφιά και χάρη μου γνωρίζουν. Εσύ μονάχα βρέθηκες να με κατηγορήσεις.

Μ: Εγώ δεν είπα τίποτα και να με συγχωρήσεις ούτε και ξέρω τι μου λες, μα το σπυρί το στάρι!

Τ: Ο κόσμος, το’ χει τούμπανο και συ κρυφό καμάρι. Εσύ δεν μ’ είπες άεργο, δεν μ’ είπες ακαμάτη κι άμυαλο κι ασυλλόγιστο;

Μ: Για πρόσεχε κομμάτι! Δεν είμαι εγώ κακόγλωσσος κι αυτό δεν είναι αλήθεια.Snodgrass_Magicicada_septendecim

Τ: Ναι, τα ’πες και τα κήρυξες κι έπλασες παραμύθια πως το χειμώνα κάποτε, με χιόνια και με πάγο, επείνασα κι ο δυστυχής δεν είχα τι να φάγω και σαν ζητιάνος ταπεινός, ήρθα, καθώς εκείνοι, με κλάματα στο σπίτι σου ζητώντας ελεημοσύνη. Κι όταν εσύ μ’ ερώτησες: «Σαν ήταν καλοκαίρι, τι έκανες, παρακαλώ;», σου είπα: «Ποιος δεν ξέρει πως τραγουδούσα ολημερίς, χωρίς καμιά φροντίδα;». Και τότε μ’ αποκρίθηκες: «Ε, τώρα χοροπήδα!». Πως ήρθα το χειμώνα εγώ τροφή να σου ζητήσω, αφού χειμώνα μήτε ζω μήτε μπορώ να ζήσω; Κι έπειτα, τι είν’ αυτή η τροφή, που θα ζητούσα τάχα, ενώ ο καημένος τρέφομαι με τη δροσιά μονάχα;

Μ: Αυτό το ψέμα, τζίτζικα, ο κόσμος το ’χει βγάλει. Το ξέρω πως δε μοιάζομε, αλλ’ όμως ξέρω πάλι πως ο Θεός που έπλασεν εσέ, όπως κι εμένα, ξεχωριστό προορισμόν έδωκε στον καθένα. Κι είμαστε χρήσιμοι κι οι δυο, φίλτατε τζίτζικά μου, εσύ με το τραγούδι σου κι εγώ με τη δουλειά μου. Λοιπόν, ας λησμονήσωμε τα ψέμματα του κόσμου κι αγκάλιασέ με γρήγορα κι ένα φιλάκι δος μου!…27-09-012_Ant_carrying_leaf_photographed-by-Sofia-Monzon-with-a-Canon-EOS-Rebel-T2i

Ένας στρατός από μυρμήγκια!

8.000 περίπου είδη μυρμηγκιών είναι σήμερα παγκοσμίως…γνωστά! Το «μυρμήγκι-πτώμα» της Αφρικής, ονομάζεται έτσι επειδή βρωμάει…θανατηφόρα. Το «μυρμήγκι-λεγεωνάριος» είναι τύπος περιπλανώμενος, τρομερά λαίμαργος και φοβερός πολεμιστής. Σπανίως χάνει μάχες από τους τερμίτες!

Συνεργείο καθαρισμού «Η Μυρμηγκοφωλιά»

Όταν κάποιος καθαρίζει τέλεια το χώρο του, δε λέμε ότι τον…έγλειψε; Ξέρετε ότι τα μυρμήγκια έχουν μανία με την καθαριότητα; Οι εργάτριες γλείφουν συνεχώς τη μυρμηγκοφωλιά, γλείφονται μεταξύ τους και γλείφουν και τη βασίλισσά τους, αφού η καθαριότητα είναι μισή αρχοντιά!Tzitzikas

Τραγουδιστές γένους αρσενικού

Μόνο τα αρσενικά τζιτζίκια «τραγουδούν». Το μουσικό τους όργανο, που μοιάζει με τύμπανο, βρίσκεται στην κοιλιά τους. Κάθε είδος διαθέτει «ρεπερτόριο» από 3 διαφορετικά τραγούδια. Το «τραγούδι της συνάθροισης» ποικίλει, ανάλογα με την έμπνευση που προκαλούν οι καιρικές αλλαγές και οι ανταγωνιστικοί τζίτζικες-γείτονες. Με το «τραγούδι της ενόχλησης» διαμαρτύρονται, όταν αιχμαλωτιστούν, ή βρουν εμπόδιο στο πέταγμά τους. Για το «τραγούδι της προγαμιαίας τελετής» οι διευκρινήσεις είναι περιττές.

Τζιτζικιού…«Οδύσσεια»!

Μετά τη γονιμοποίηση, το θηλυκό τζιτζίκι αποθέτει τα αυγά του στα κλαδιά των δέντρων. Οι προνύμφες που βγαίνουν απ’ τ’ αυγά, κυλούν στο έδαφος, σκάβουν υπόγειες στοές και τρέφονται ρουφώντας τους χυμούς από τις ρίζες των φυτών. Ωριμάζουν μετά από 1 έως 4, ή και περισσότερα χρόνια, ανάλογα με το είδος. Έπειτα, σκαρφαλώνουν σε ένα φυτό και μεταμορφώνονται σε ενήλικα άτομα, τα οποία δε ζουν πάνω από 6 εβδομάδες.

Η Εργατική Πρωτομαγιά

Και από το εργατικό μυρμήγκι η συζήτηση περνάει σιγά σιγά στην Εργατική Πρωτομαγιά. Γιατί ο Μάης δεν είναι μόνο ο μήνας των λουλουδιών, αλλά και ο μήνας των κοινωνικών επαναστάσεων…

Πρώτα ακούμε το κλασικό τραγούδι του Μάνου Λοϊζου “Ο μέρμηγκας”: https://www.youtube.com/watch?v=KA8vZzcDV2Y από το δίσκο “Τα τραγούδια του δρόμου”. 

Μαθαίνουμε να το τραγουδάμε με τις χαρακτηριστικές κινήσεις που επιβάλλουν οι στίχοι και ο ρυθμός. Και συζητώντας το τι έγινε στο τραγούδι ταξιδεύουμε ως το Σικάγο του 1886 και την εξέγερση των εργατών. Τι ήταν αυτό που τους έκανε να βγουν στους δρόμους με τις οικογένειές τους; Τι διεκδίκησαν; Πως ήταν η ζωή τους μέχρι τότε; Πως καθιερώθηκε το εργασιακό οκτάωρο; Γιατί αυτό αποτελεί ανθρώπινο δικαίωμα; Τηρείται σε όλες τις χώρες του κόσμου; Βλέπουμε πίνακες που αποτύπωσαν τους αγώνες των εργατών στον κόσμο και στην Ελλάδα. Μετά έρχεται η ώρα της εικαστικής απόδοσης και εμπέδωσης αυτών που μάθαμε. Στο ρολόι της τάξης το 24ωρο χωρίζεται σε 3 οκτάωρα: αυτό της εργασίας, αυτό της ψυχαγωγίας και της οικογενειακής και κοινωνικής ζωής και αυτό της ξεκούρασης. Ας ελπίσουμε ότι το μήνυμα της ημέρας θα μετουσιωθεί σε βίωμα για κάθε άνθρωπο απανταχού της γης…Και του χρόνου!