Πάσχα, που σημαίνει Πέρασμα

peristeria_1Νιώθω την ανάγκη να σου μιλήσω κι ας ξέρω ότι δε μ’ ακούς. Γιατί «κραταιά ως θάνατος αγάπη» κι ο τροχός του κόσμου γυρίζει με το απαλό της κέντρισμα.

Εσύ, ψυχή μου, με ανθίζεις απροσδόκητα. Παραμονεύεις από τη σκοτεινή μου ρίζα τον άνεμο σαν παιχνιδιάρικο λιοντάρι και γραπώνεις στον αέρα τις πεταλούδες σκέψεις μου.

Εσύ μαζεύεις το μέλι μου από την εύπλαστη κερήθρα και πασπαλίζεις με κανέλα τις σκληρές μου λύπες, για να εισπνέεται πιο ευγενικά ο πόνος.

Εσύ η λύσις, εσύ και η δέσις, η γονιμότητα των μοναχικών στιγμών μου και η αφορμή των ιερών πολέμων μου.

Εσύ το άφταστο και περιπόθητο κεφάλι του ιδανικού μου σώματος, εσύ η ειμαρμένη καταγωγή μου, η αγρυπνώντας αναπαυόμενη στη μυστική φωλιά των μηρών.peristeria_2

Θυσιάζω στην κυριαρχία σου και σε μαγεύω με τον αγώνα μου εναντίον της. Γιατί αυτή η αλληλουχία είναι η διαχρονική αγάπη, η λαξευμένη από θυμούς και ταπεινές γονυκλισίες, η ημίθεος και η γεμάτη ανθρώπινες μικρότητες ταυτόχρονα, καθαρτήρια και κολαστήρια, η εύγευστη και αδιάφορα άτεγκτη, σα Χάος.

Εσύ είσαι η αγάπη κι εγώ η απόδειξή της. Γι’ αυτό πορεύεσαι, εσύ το άλλο μου μισό, το άρρεν, πάντοτε μονάχο και μακριά μου. Γιατί δε χρειάζεται η αγάπη αποδείξεις.

Ψηλαφίζω τις σκιές των βλεμμάτων σου στα μάγουλά μου, τα νεογέννητα λυκάκια των ερώτων σου, που αναμετριούνται, παίζοντας, σε κάθε σπηλιά του αίματός μου.peristeria_3

Όλα τα δικά σου τα αόρατα, τα βλέπω εγώ.
Όλα τα δικά μου τα ορατά, τα φοβήθηκες εσύ.

Όμως και τους φόβους σου αποτόλμησα, μικρή γαρ κι αμάθητη στην τόλμη, να ξεψαχνίσω. Και στρώθηκα κατάχαμα στον εαυτό μου, σαν Πυθία κι έσπρωξα με δάχτυλα τρεμάμενα τα δαφνόφυλλα και το πιπέρι στου βωμού το στόμα. Κι άστραψε και σπίθισε η μαγεία και πιάστηκε με την αλήθεια στην παλαίστρα. Κι αναστέναξε το θαλασσοπούλι στην καρδιά μου, όπως ποτέ κι όπως για πάντα.

Εσύ είσαι η καρδιά κι εγώ ο παλμός της. Γι’ αυτό δε στάθηκες ποτέ να μ’ αφουγκραστείς. Επειδή ήταν αυτονόητο ότι σου ανήκα. Ηχούσα φιλότιμα και σταθερά και σου θύμιζα το χρόνο. Μα δεν έχουν για τίποτε άλλο οι καρδιές αυτιά, παρά μονάχα για τα απροσδόκητα ραπίσματα.
Πως μπορούσα να επιμένω να μ’ ακούσεις;peristeria_4

Νόμιζα ότι δεν θα έρχονταν ποτέ τα πάθη. Νόμιζα πως μονάχα στην έξαψη και τη γλυκύτητα του ταξιδιού θα με κοινωνούσες.

Κι ήρθαν τα πάθη. Κι ήρθαν το φθονερό μάτι των Φαρισαίων, η αγωνία στο όρος των Ελαιών, ο Ιούδας και τα προδοτικά φιλήματα, οι τρεις αρνήσεις πριν τη χαραυγή, τα μαρτύρια και τα μαστίγια, ο εμπαιγμός στην αυλή των Ρωμαίων, η υποκρισία και η χολή των Αρχιερέων, η δίκη, η καταδίκη, το «νίπτω τα χείρας μου» του Πιλάτου και ο διαμοιρασμός των λιγοστών μου υπαρχόντων από τις παρατρεχάμενες συγκυρίες. Ήρθε ο δρόμος προς το Γολγοθά κι ο Γολγοθάς ο ίδιος. Ήρθε η Σταύρωση και τα ατσάλινα καρφιά στο σώμα κάθε γης και κάθε θάλασσας που διαβήκαμε μαζί.peristeria_5

Όλα ήρθαν κι όλα με πέρασαν, βήμα το βήμα, στην αντιπέρα μου όχθη. Εκεί που δεν υπάρχει ανάγκη να σου ζητήσω το παραμικρό, ή το μέγιστο. Γιατί δεν βρίσκεται στον κόσμο άλλη αγάπη πιο δίκαιη και πιο πλήρης, από την αγάπη που μας επιστρέφει -σαν κόκκους σκόνη- στον αρχικό προορισμό μας.

Κανένα πάθος δεν ενέχει μόνο τη σταύρωση και κανένα λάθος δεν ενέχει μόνο την ποινή. Μ’ αυτήν την αλήθεια με λίπανες κι ήταν δικό μου θέλημα το να βλαστήσω ανθρωπινότερη.

Απρίλιος 2015.
Πάσχα, που σημαίνει Πέρασμα.peristeria_6

Οι φωτογραφίες είναι του Κώστα Χριστοφορίδη, τραβηγμένες στις 4/4/2015 από το παράθυρο του σπιτιού μας.

Γράμμα απ’ τη Χιονάτη!

snow-white-the-7-dwarves-3Ο Πρίγκιπας καβάλησε πρωί πρωί το χιονάτο του άλογο και μην τον είδατε! Όλο το βασίλειο θα διατρέξει αψηφώντας τη χιονοθύελλα ο λεβέντης μου, για να δει μήπως κάπου χρειάζονται βοήθεια. «Που πας με τέτοιο ψοφόκρυο; Στείλε μια κουκουβάγια του χιονιού να ειδοποιήσει την ΕΜΑΚ, δική τους δουλειά είναι. Μαθημένα, άλλωστε, τα βουνά απ’ τα χιόνια!», του φώναξα. Μα που να μ’ ακούσει! Το χιόνι, ως γνωστό, απορροφά τους ήχους όταν πέφτει…Έκατσα κι εγώ να γράψω ένα γράμμα στα φιλαράκια μου, τους Εφτά Νάνους, για να περάσει η ώρα. Κι επειδή κάθε φορά που παίρνουν γράμμα μου τσακώνονται ποιος θα το πρωτοδιαβάσει, το χώρισα σε εφτά παραγράφους, για να διαβάσει ο καθένας από μία και να μην προκληθεί εμφύλιος…Νανοχιονοπόλεμος!great-grey-snow-finland_85290_990x742-700x524

nifades-xioniou-macro-fwtografies-07Χιονονιφάδες για τον Πρώτο Νάνο!
Η πόλη μας έγινε άσπρη ξέξασπρη κι απ’ το χιόνι ξεξασπρότερη, Νάνε Επιστήμονά μου! Φαντάζομαι ότι το δάσος σας θα είναι μια ομορφιά…Διάβασα ότι το χιόνι δημιουργείται στα σύννεφα. Αν ο αέρας εκεί ψηλά είναι αρκετά κρύος, τα δισεκατομμύρια νεροσταγόνες τους παγώνουν και σχηματίζουν λεπτούς κρυστάλλους. Αυτοί με τη σειρά τους κολλάνε μεταξύ τους και δημιουργούν τις νιφάδες. Αν ο αέρας είναι πολύ κρύος και ξηρός, είναι λεπτές και μικρές και δημιουργούν χιόνι σα σκόνη. Αν ο αέρας είναι παγωμένος και υγρός, είναι πιο αφράτες και στρουμπουλές, ό,τι πρέπει για να παίξουμε χιονιές. Αχ, τι όμορφες που είναι οι νιφάδες! Αλλά, αν και όλες τους έχουν έξι «ακρούλες», καμιά δεν είναι ίδια με την άλλη! Με γυμνό μάτι είναι δύσκολο να το καταλάβεις, αν όμως χρησιμοποιήσεις μικροσκόπιο, το θέαμα είναι εντυπωσιακό.

xionostivada-alpeis-570bluepenguins2Χιονο…τεχνήματα για το Δεύτερο Νάνο
Το χιόνι αντανακλά το φως, κάνοντας το έδαφος να δείχνει φωτεινό ακόμη και τη νύχτα. Στρογγυλοκάθεται σε κάθε επιφάνεια και «μεταμορφώνει» τον κόσμο. Σκεπασμένα με χιόνι, όλα φαίνονται ήσυχα, ακίνητα και πεντακάθαρα. Έχει και…καλλιτεχνικές τάσεις: όταν παγώνει πάνω στα κλαδιά των δέντρων, τα κάνει να αστράφτουν σαν κοσμήματα! Μερικές φορές δημιουργεί λιώνοντας παράξενους σταλακτίτες. Αλλά, αν «ξυπνήσει» απότομα από κάποιο δυνατό ήχο, μπορεί, κατρακυλώντας από ψηλά, να σχηματίσει μία ασυγκράτητη χιονοστιβάδα! Οι χιονοστιβάδες κινούνται με ταχύτητα 200 περίπου χιλιομέτρων την ώρα και αλίμονο σ’ ότι βρεθεί στο δρόμο τους…Αν το νερό παγώσει μέσα στους σωλήνες που το οδηγούν μέχρι τις βρύσες των σπιτιών ή μέχρι τα χωράφια μας, μπορεί και να τις σπάσει! Τότε θα σε χρειαστούμε, Νανούλη Υδραυλικούλη μου!

Jean Beraud 1849-1936 Woman scating Id.Χιονοπαίχνιδα για τον Τρίτο Νάνο
Χιονανθρώπους με καρότα στη μύτη, χιονοπόλεμο χωρίς νικητές και νικημένους αλλά με όλους τους πολεμιστές… αναψοκοκκινισμένους, τσουλήθρες με το έλκηθρο και αγώνες σκι και σνόουμπορντ ονειρεύεσαι, Νάνε Παιχνιδιάρη μου! Θυμήσου, όμως, να ντυθείς σαν κρεμμύδι και να φορέσεις γυαλιά ηλίου, αδιάβροχες μπότες, σκούφο ή καπέλο που σκεπάζει και τ’ αυτιά, γάντια, το κασκόλ και το μπουφάν σου, γιατί τα κρυοπαγήματα παραμονεύουν. Ρώτησα τη Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας και μου είπαν να προσέξεις, επίσης, να μην πάθεις υποθερμία. Τι σημαίνει αυτό; Αν πέσει η θερμοκρασία του σώματός σου κάτω από τους 36,6 βαθμούς Κελσίου, αρχίζεις να έχεις κρυάδες και μουδιάσματα και να μπουρδουκλώνεις τα λόγια και τις κινήσεις σου. Τότε, μόνο μια ζεστή σούπα και μια θερμή αγκαλιά μπορεί να σε κρατήσει στη ζωή, πριν μεταφερθείς επειγόντως στο κοντινότερο νοσοκομείο. Και κάτι ακόμη για σένα που τρελαίνεσαι να παριστάνεις τον…πρίγκιπα στη «Λίμνη των Κύκνων»: το στρώμα πάγου στα χιονισμένα ποτάμια και λίμνες μπορεί να είναι αλλού παχύ κι αλλού λεπτό, γι’ αυτό οι γλίστρες και το πατινάζ επάνω τους, είναι πολύ επικίνδυνα!

ÊÉÓÁÂÏÓ ×ÉÏÍÉÁΧιονομπελάδες για τον Τέταρτο Νάνο
Μια εκτεταμένη χιονόπτωση, Νάνε Γιατρέ μου, μπορεί να προκαλέσει τεράστια προβλήματα στο οδικό δίκτυο, στις τηλεπικοινωνίες και στην ηλεκτροδότηση. Τότε οι περισσότερες εργασίες σταματούν και τα σχολεία κλείνουν. Ειδικά εκχιονιστικά μηχανήματα καθαρίζουν τους δρόμους, ενώ άλλα τους ραντίζουν με χοντρή άμμο, για να μη γλιστρούν τα οχήματα, που πρέπει να «φοράνε» και τις αντιολισθητικές αλυσίδες τους. Συνηθίζεται να σκορπίζουμε αλάτι στα πεζοδρόμια και στους δρόμους, γιατί, ανακατεμένο με νερό, παγώνει σε χαμηλότερες θερμοκρασίες απ’ ότι το σκέτο νερό. Ελικόπτερα ρίχνουν τρόφιμα, ζωοτροφές και φάρμακα στις αποκλεισμένες από το χιόνι περιοχές, που κηρύσσονται «σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης». Ομάδες διάσωσης με ειδικά εκπαιδευμένα σκυλιά ψάχνουν για…ανεμόμυαλους ανθρώπους, συχνά ορειβάτες, που αψηφούν τις συστάσεις και παγιδεύονται στα χιονισμένα βουνά.

bulkupload_animal-wallpapers_Bears_Polar-Bears-1Χιονο..οικολογία για τον Πέμπτο Νάνο
Όταν το χιόνι σκεπάσει το έδαφος, Νάνε Φυσιολάτρη μου, είναι δύσκολο για τα ζώα να βρουν φαγητό και νερό. Κρέμασες την ταΐστρα για τα πουλιά που σου έκανα δώρο πέρυσι, κάτω από το υπόστεγο της καλύβας σας; Ξέρω, η Φουντίτσα η αρκουδίτσα κοιμάται ήδη του καλού καιρού. Αχ πόσο ζηλεύω που δεν έχω το λευκό παλτουδάκι του χαϊδεμένου σου κουναβιού! Θα γκρινιάξω, μου φαίνεται, στον Πρίγκιπα ότι με παραμελεί! Ακόμη τρελαίνεσαι να βλέπεις ντοκιμαντέρ με πιγκουϊνάκια που κάθονται πάνω στα πόδια των γονιών τους για να… χουζουρεύουν στα ζεστά; Και με ελάφια του χιονιού που έχουν φαρδιές οπλές στα πόδια για να μη βουλιάζουν εύκολα στο χιόνι; Δεν ανησυχώ καθόλου για τα πεύκα και τα έλατα: έχουν ευλύγιστα κλαδιά που γέρνουν αλλά δε σπάνε και σκληρές βελόνες αντί για φύλλα, απ’ όπου το χιόνι γλιστράει εύκολα. Τα βρύα δεν ψηλώνουν πολύ, για να μην κρυώνουν και αναπτύσσονται πολύ αργά, για να εξοικονομούν ενέργεια. Μήπως αυτό είναι και το μυστικό μακροζωίας των Νάνων;

igloophotoinuitsΧιονοϊστορίες για τον Έκτο Νάνο
Η φυλή των Ινουϊτ ζει στις μόνιμα χιονισμένες εκτάσεις της Αρκτικής. Έχουν αμέτρητες λέξεις για το χιόνι. Qanik σημαίνει χιόνι στεγνό και λεπτό σα σκόνη. Οι παραδόσεις τους μιλούν για το Nootaikok, το πνεύμα των παγόβουνων, που τους βοηθάει να κυνηγήσουν φώκιες. Παλαιότερα, κατοικούσαν στα ιγκλού και ταξίδευαν στο χιόνι πάνω σε έλκηθρα, που τα έσερναν τάρανδοι ή σκυλιά. Σήμερα, οι περισσότεροι ζουν σε ξύλινα σπίτια, στερεωμένα σε πασάλους πάνω στο χιόνι και μετακινούνται με χιονομηχανάκια! Στη Βόρεια Ευρώπη έλεγαν κάποτε ιστορίες για τον Τζακ Φροστ, που έφτιαχνε πάγο με τα μακριά μπρρρ…παγωμένα του δάχτυλα. Άλλες χώρες διοργανώνουν «φεστιβάλ χιονιού», όπως η Ιαπωνία, όπου τα παιδιά φτιάχνουν σπιτάκια από χιόνι και κοιμούνται μέσα τους για μία νύχτα! Ήξερες, Νάνε Παραμυθά μου, ότι «Ιμαλάια» στη γλώσσα των κατοίκων τους σημαίνει το «σπίτι του χιονιού»; Μερικοί απ’ αυτούς πιστεύουν ότι υπάρχει ένα τέρας, το yeti, που ζει σε αυτά τα επιβλητικά βουνά και αφήνει γιγάντια ίχνη στο χιόνι!

STAMPSΧιονο…παροιμίες και αινίγματα για τον Έβδομο Νάνο

«Χιόνι του Δεκεμβριού, χρυσάφι του καλοκαιριού»

«Ο Μάρτης ο πεντάγνωμος πέντε φορές εχιόνισε
και πάλι το μετάνιωσε πως δεν εξαναχιόνισε!»

«Να ’ναι Χριστούγεννα στεγνά, τα Φώτα χιονισμένα
και τα Λαμπρά βρεχούμενα, αμπάρια γιομισμένα»

«Σαν πεταλούδα έρχεται,
σαν ανθός κατεβαίνει
και σαν καλός διοικητής
στη χώρα πάει και μπαίνει!»
Τι είναι;

«Πάντα πέφτει από ψηλά,
μα ποτέ του δεν χτυπά!»
Τι είναι;snowflake12

Χιόνι όπως Χρόνος

VELANIDIAΊδιο το σχήμα της ζωής
Κι όταν γεννιέται κι όταν φθίνει
Κι όταν τα εγκόσμια αφήνει

PATOUSA_2Λάμνει μονάχο στη σιωπή
Σπιλιάδα ο χρόνος και σκαλώνει
Μα πάλι εντός του δεν στεριώνει

DENTRO_XRYSAFIΛιώνει η στιγμή του όπως το χιόνι.
Σκαλώνει σαν γηραιά σκουριά
Σε θαλερή κορμοστασιά

DIDYMAΆλλοτε ψάχνει συντροφιά
Πλεκτό στασίδι σε κορφή
Μ’ αν το μοιράζεσαι, αρκεί

TATOI_1Κάποτε πεθυμά ουρανό
Στήνει ανεμόσκαλα ευχή
Να τη διαβεί σκαλί – κλαδί

XIONANTHROPAKI_1Κι άλλοτε λαχταρά μορφή
Ειδώλου οικείου το γραφτό
Σε βράχο νιφάδων νυφικό

DENTRO_1Μα πάντα έρχεται ο καιρός
Μια νέα ζωή ν’ αντρειωθεί
Και να ελπίζει. Πάλι ορθή

Οι φωτογραφίες τραβήχτηκαν στην Πάρνηθα στις 4/1/2015.

Evi_monografi

Ωδή στη Rosetta

Agilkia_landing_site_6_November_2014_node_full_image_2Το πρόσωπο έστρεψα στου απείρου το φως
Τα χέρια γιγάντωσα να δείχνω ΘεόςComet_activity_10_September_2014_node_full_image_2
Αγγέλου φτερούγες ξεδίπλωσα, δες
Τη μύχια ανάγκη σου άφοβα πεςComet_detail_30_October_2014_a_node_full_image_2
Δεν είμαι θηρίο, του Χάους σκιά
Σε ρίζα μετέωρη χτίζω καρδιάComet_on_2_November_NavCam_node_full_image_2
Μα εσύ, οπτασία μου, λάμνεις μακριά
Ποτέ σου δεν έσμιξες φθαρτή αγκαλιάComet_on_5_September_2014_node_full_image_2
Γοητεύομαι. Σπάω, ρωγμή τη ρωγμή
Σιμά σου ανασαίνω σκοτάδι κι αυγήNAVCAM_top_10_at_10_km_6_node_full_image_2
Σπηλιά σε αρχέγονη πλάτη ζητώ
Να θέσω το Γόρδιο του κόσμου δεσμόNAVCAM_top_10_at_10_km_4_node_full_image_2
Σε στόμα χαμαιλέοντα, σκαραβαίου πατουχιά
Ποντίζω τ’ ανέγγιχτα, να γίνουν απτάComet_on_12_September_a_node_full_image_2
Καμπύλωσαν τα όνειρα. Φέγγουν αχνά
Ασπίδα σε πνεύμονα που πλάθει φωτιάNAVCAM_top_10_at_10_km_5_node_full_image_2 (1)
Πλανεύτηκα, χάθηκα σε γκρίζες κορφές
Πού κρύβεσαι Αλήθεια; Στο αύριο; Στο χτες;NAVCAM_top_10_at_10_km_7_node_full_image_2
Το σώμα σου κλίμακα. Παλαιοί αναβαθμοί
Ζωή ανεμόεσσα, του αγνώστου σπουδήNAVCAM_top_10_at_10_km_9_node_full_image_2
Αν δεις ν’ ανεβαίνω σ’ επάλξεις σκληρές
Θα είναι για πόλεμο μ’ ορδές μιαρέςNAVCAM_top_10_at_10_km_10_node_full_image_2 (1)
Χλωμή αστροπόρος σε διάσελο οργής
Βραχόπλαστος χείμαρρος μιας νέας αρχήςFarewell_Rosetta_node_full_image_2
Μη φύγεις. Στυλώσου και λάμψη οδηγό,
Κομήτη μου στείλε, πριν σβήσω, χαθώ.

Από την ανέκδοτη συλλογή μου “Φωτο-Ποιήματα”, 22 Νοεμβρίου 2014.Evi_monografi

 

Αγαπόδεντρο

KAIS_1

Καρδιές αναζήτησα με ρίζα βαθειά
Που άνθη γεννούσαν και όχι Αν και ΘαKAIS_2
Οι φλέβες τους ρυάκια σε ξύλου κορμί
Τις είπαν παράσιτα, τις λέω ΖωήKAIS_8
Με πίστη βαρκούλα σ’ ονείρου νερό
Καθρέφτη με νόημα γυρεύω να βρωKAIS_14
Ας είμαι μονάχη. Θα πλέω απαλά
Σε σκάλισμα αρχέγονο φιλιού κλειδωνιάKAIS_15
Κι εσύ, αν με ψάχνεις, ψηλά να θωρείς
Σε θεία κορύφωση στιγμής ταπεινήςKAIS_4
Μαζί, γέλιο δάκρυ στο φως το χρυσό
Πανώριο Αγαπόδεντρο θα δέσει καρπόKAIS_11

Από την ανέκδοτη συλλογή μου “Φωτο-Ποιήματα”. Οι φωτογραφίες είναι τραβηγμένες στο δάσος της Καισαριανής, 15 Νοέμβρη 2014.

Evi_monografi

 

28η Οκτωβρίου 1940

1940_aΚαθώς πλησιάζει η επέτειος της 28ης Οκτωβρίου 1940, αναρτώ ένα ποίημα που κάθε χρόνο δουλεύω στην τάξη μου με τους μαθητές μου και περιλαμβάνεται στο βιβλίο μου “Εδώ Προνήπιο”, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Παπαδόπουλος. Με αφορμή τα γεγονότα εκείνης της περιόδου, χρησιμοποιώ πλήθος πηγών και εποπτικού υλικού, οπτικού και ακουστικού, για να “μεταφέρω” στα παιδιά το κλίμα της εποχής.

Αποφεύγω τις πολλές κατασκευές και τα φύλλα εργασίας. 1940Για μένα πιο σημαντικό από το να ζωγραφίσουν ένα δάφνινο στεφάνι ή να χειροτεχνήσουν ένα ακόμη…τσαρούχι, είναι να δραματοποιήσουμε ένα ποίημα ή ένα πεζό, να ακούσουμε τη δραματική φωνή του Μάνου Κατράκη να απαγγέλει Ελύτη από το “Άξιον Εστί” του Μίκη Θεοδωράκη και την αξεπέραστη ερμηνεία της Σοφίας Βέμπο στο “Παιδιά της Ελλάδος παιδιά”. Να ξεφυλλίσουμε εφημερίδες με κείμενα-ντοκουμέντα και γελοιογραφίες του πολέμου, να ακούσουμε τον Εθνικό μας Ύμνο αμέσως μετά το ανατριχιαστικό πρώτο ραδιοφωνικό ανακοινωθέν της αναγκαστικής εμπλοκής μας στον πόλεμο. Υπάρχει τόσο πλούσιο υλικό αρχείου για να εντρυφήσει κανείς και να εμπνευστεί δραστηριότητες που ξεφεύγουν από την πεπατημένη…Και φυσικά να κουβεντιάσουμε με τα παιδιά. Όσο πιο πολύ μπορούμε. Για τα ΟΧΙ και τα ΝΑΙ μιας ζωής με ιδανικά και νόημα…1940_5

ΜΕΤΟΠΟel-128η Οκτωβρίου 1940

Μία φορά κι έναν καιρό,
από αιώνες πριν θαρρώ,
σε μια γωνίτσα εδώ στη γη,
μια χώρα υπήρχε ζηλευτή.

Το όνομά της είναι Ελλάδα
κι έχει μεγάλη νοστιμάδα!
Πλατιά πολύ η αγκαλιά της,
σα λουκουμάκια τα νησιά της.

Η ομορφούλα η Ελλάδα
πως τρελαινόταν για βαρκάδα!
Στα θαλασσιά τα κύματά της,
ταξίδευαν τα όνειρά της.1940_2

28_10_1940_1akordeonΑλλά μια του Οκτώβρη μέρα,
από μια χώρα παραπέρα,
πολέμου άνεμος φυσάει
και την πορτούλα της χτυπάει.

– «Για πες Ελλάδα στα παιδιά σου
ν’ ανοίξουνε τα σύνορά σου,
γιατί έτσι κι άγρια φυσήξω,
γρήγορα θα σε κατακτήσω!».

Αμέσως σύννεφα βαριά,
γκρίζα, γεμάτα συμφορά,
σκεπάσανε τον ουρανό
και σπείρανε τον πανικό.1940_1

023Α Η ΠΟΡΕΙΑ1940_bΜα της Ελλάδας τα παιδιά
έχουν ατρόμητη καρδιά
και στου πολέμου τη φοβέρα,
με μια φωνή είπαν: «ΑΕΡΑ!».

– «Τι πάθατε καλέ γειτόνοι;
Τι είναι αυτό που σας θυμώνει;
Θέλετε δάκρυα και πόνο;
Ο πόλεμος σκοτώνει μόνο!».

Δεν άκουσε όμως η Ιταλία
κι έτσι έγραψε η ιστορία,
πως νίκησε η φασολάδα
την τροφαντή μακαρονάδα!1940_4

1940_9– «ΟΧΙ!», φωνάξαν οι φαντάροι,
«ο Ντούτσε δεν θα μας τουμπάρει!»
– «ΟΧΙ!», είπαν μάνες και παιδάκια.
– «ΟΧΙ!», είπαν και τα γαϊδουράκια!

Όλα αυτά έγιναν πριν χρόνια,
στης Πίνδου τα βουνά, με χιόνια.
Σήμερα Ελλάδα κι Ιταλία
έχουν αγάπη και φιλία.

Η Ειρήνη, σαν περιστεράκι,
βγαίνει ψηλά στο μπαλκονάκι
κι αντί για σφαίρες και για τρέλες,
κερνάει όλους καραμέλες!

Η Ιστορία δεν σταματάει,
σαν ποταμάκι να κυλάει,
μα στο μυαλό πρέπει να μένει
ό,τι εκείνη μας μαθαίνει.1940_3

ΧΟΡΟΣΓι’ αυτό σας λέμε φωναχτά,
όλα του κόσμου τα παιδιά:
– «Ποτέ πια πόλεμος στ’ αλήθεια,
μα ούτε και στα παραμύθια!».101485l

Φθινοπωρινό

KaisarianiΒροχή ψιλή, ποτιστική και χαμηλοβλεπούσα
μπρος στο χαγιάτι τ’ ουρανού βγήκε σαν Αρετούσα.

Τη νύχτα καλοδέχτηκε, μαυροντυμένη ιέρεια,
και με σεμνά κυκλάμινα γέμισε τα πανέρια.

Ένα ελάφι κούρνιασε μέσα στους άγριους βάτους.
Στον κόσμο τούτο οι Έρωτες τα καίνε τα φτερά τους.

Να ’χε το σύννεφο κλαδιά, σκαλάκια να τα κάνω,
στις άκρες απ’ τα μάτια σου ν’ ανέβω ν’ αποθάνω.

Να ’ταν η θάλασσα χαρτί, τα κύματα κοντύλια,
φιλιά να ζωγραφίζουνε σμιχτά στα δυο σου χείλια.

Μάτια, σπαθιές μου αλγερινές, κεντήστε με σημάδια.
Μιαν αγκαλιά σας άνοιξα, μα την αφήσατε άδεια.

Θα μεταλάβω απ’ το πιοτό που φέρνει λησμοσύνη,
προτού μ’ αρπάξουν τα νερά σαν την κυρά Φροσύνη.Kaisariani_3

Να ξημερώσω ορκίστηκα σε μιας ελιάς διχάλα
τι τον καημό σου ανέρωτο τον πίνω στάλα στάλα.

Από την κάπα του Θεού θα κλέψω ένα τοπάζι,
να τ’ ακουμπώ στο στήθος σου, να διώχνει το μαράζι.

Κι απέ όλα τ’ ανείπωτα, τα δακρυοποτισμένα,
θε να τα κάνει περασιά, αγάπη μου, σε μένα.

Καπίστρι φτιάχνει η ανάγκη σου, με φυσερό κι αμόνι
και με το ζόρι το φορεί στου χρόνου το σαγόνι.

Να ξεγελά τον που θαρρεί πως όλα τα ορίζει,
τι όποιος μπαίνει στα όνειρα, πίσω πια δεν γυρίζει.

Evi_monografi